Η χώρα είναι βυθισμένη στα σκάνδαλα και στη διαφθορά. Το συνεχώς ογκούμενο απεργιακό κύμα τείνει να επιφέρει παράλυση σε ουσιώδεις υπηρεσίες. Το εθνικό θέμα καρκινοβατεί και ο διάλογος δεν προχωρεί. Ο πολιτικός κόσμος είναι βαθύτατα διχασμένος. Ο εξωτερικός περίγυρος δημιουργεί τεράστιους κινδύνους. Τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα στοιβάζονται και μεγάλη μερίδα του λαού δοκιμάζεται από την ανεργία, την πείνα, τα κουρεμένα εισοδήματα.

Προεκλογικές δεσμεύσεις παραμένουν στο συρτάρι. Ο τόπος βρίσκεται σε ένα μεγάλο αδιέξοδο. Και η Κυβέρνηση αδυνατεί να εύρει λύσεις, δεν παρουσιάζεται πρόθυμη για έναν εθνικό διάλογο εφ' όλης της ύλης, και αφήνει τα προβλήματα να αιωρούνται και να οδηγούνται σε σημείο έκρηξης. Και όλα αυτά, εν μέσω προεκλογικής περιόδου, η οποία καθιστά ακόμη δυσχερέστερη την επίτευξη ενότητας και την αναζήτηση κοινών στόχων.

Τα αδιέξοδα είναι ολοφάνερα. Αλλά οι πάντες αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων. Ο Πρόεδρος και η Κυβέρνηση θριαμβολογούν, ενώ στέκονται αμήχανοι και αιφνιδιασμένοι ενώπιον των αδιεξόδων και των προβλημάτων. Η αντιπολίτευση αρκείται σε μία στείρα ρητορική επίκρισης. Είναι φανερό, ότι ο τόπος στερείται ηγεσίας, με υπεύθυνο πνεύμα και σθεναρή βούληση αντιμετώπισης μίας νοσηρής και επικίνδυνης κατάστασης.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας όφειλε να κινηθεί αποφασιστικά και να αναλάβει τα ηνία στα χέρια του. Να δραστηριοποιήσει υπουργούς και να τους καλέσει να αναζητήσουν άμεσες λύσεις. Δεν το έπραξε. Έχει και αυτός εγκλωβισθεί σε μία κατάσταση απατηλής βεβαιότητας, ότι όλα κυλούν ομαλά και πως δεν υπάρχει ανάγκη παρέμβασής του. Έχει παραδοθεί σε μία κατάσταση εφησυχασμού, όπως και πλείστοι υπουργοί του.

Τα πράγματα δεν είναι έτσι, όπως πιθανόν να τα εκλαμβάνουν ή να τα πιστεύουν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και οι στενοί συνεργάτες του. Έχουν περιέλθει τα πάντα, ή τουλάχιστον τα πλείστα, σε στασιμότητα. Βάλτωσαν. Και χρειάζεται κάποιος να αναλάβει αποφασιστικές πρωτοβουλίες για αφύπνιση και εξεύρεση λύσεων. Και αυτός ο «κάποιος» είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Φύσει και θέσει αυτός είναι ο ηγέτης του κράτους, αυτός θα χρεωθεί με τα αρνητικά και θα πιστωθεί με τις επιτυχίες.

Επιβάλλεται να υπάρξει, αυτή τη στιγμή, άμεση και αποφασιστική κίνηση από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη. Να επιδιώξει μία εκ βάθρων συνεννόηση με τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις, να καλέσει σε διάλογο και να ζητήσει προτάσεις, επί των θεμάτων που απασχολούν τον τόπο. Από το εθνικό πρόβλημα, μέχρι την κάθαρση, μέχρι την αντιμετώπιση των οικονομικών δυσκολιών. Και όχι μόνο διάλογο με τα πολιτικά κόμματα. Αλλά και με το συνδικαλιστικό κίνημα, με τις εργοδοτικές οργανώσεις, με ανθρώπους που μπορούν να προτείνουν λύσεις στα αδιέξοδα.

Έχουν απομείνει στον Πρόεδρο λιγότερο από δύο χρόνια θητείας. Πριν από μερικές μέρες, ο Υπουργός του επί των Εξωτερικών προανήγγειλε ότι είναι βέβαιος πως ο Νίκος Αναστασιάδης θα επιδιώξει επανεκλογή για δεύτερη πενταετία. Τα υπόλοιπα δύο χρόνια ας τα αφιερώσει, ενόψει και της νέας υποψηφιότητάς του, στο ξεκίνημα μίας νέας αρχής. Μίας νέας αρχής απαλλαγμένης από ψευδαισθήσεις, από δεσμεύσεις, από φανταστικές θεωρήσεις πως έγιναν θαύματα. Αυτή η νέα αρχή πρέπει να σφραγισθεί με λύσεις, εθνική συνεννόηση, διάλογο, σύνθεση απόψεων. Επιβάλλεται να κινηθεί ο Πρόεδρος, προτού η κατάσταση βαλτώσει οριστικά...