Δυναμίτη στα θεμέλια της λειτουργίας του Εθνικού Συμβουλίου, χαρακτήρισε τη δημοσιοποίηση των πρακτικών του ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού, σε ομιλία του στη Νέα Υόρκη. «Πολύ φοβούμαι ότι θα είναι η ταφόπετρα για το Εθνικό Συμβούλιο. Νομίζω ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν θα επανασυγκαλέσει το Εθνικό Συμβούλιο μετά από όσα έγιναν», είπε.

Ο κ. Κυπριανού παραποιεί τα ιστορικά και πολιτικά γεγονότα, εκτός και αν ήθελε να παίξει το προεκλογικό παιγνίδι του εις βάρος της ΕΔΕΚ, με αφορμή όσα είπε ο Μαρίνος Σιζόπουλος, ενημερώνοντας τους πολίτες για τα συμβαίνοντα στον ψευδεπίγραφο διάλογο. Διότι την ταφόπετρα στο Εθνικό Συμβούλιο δεν την έθεσε ο Μαρίνος Σιζόπουλος. Ούτε η ταφόπετρα τέθηκε χθες. Τη ληξιαρχική πράξη του θανάτου του Εθνικού Συμβουλίου είχαν θέσει, προ πολλού, όλοι οι μετά τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Πρόεδροι της Δημοκρατίας. Με συνυπεύθυνους, ηγέτες πολιτικών κομμάτων. Πώς; Οι Πρόεδροι της Δημοκρατίας ουδέποτε αξιοποίησαν το Εθνικό Συμβούλιο ως όργανο χάραξης εθνικής πολιτικής. Όλοι το χρησιμοποίησαν ως βήμα χάραξης προσωπικής πολιτικής, σύμφωνης με τις δικές τους φιλοσοφίες και όλοι ενεργούσαν με υστεροβουλία, και πίσω από την πλάτη των υπολοίπων πολιτικών δυνάμεων. Το Εθνικό Συμβούλιο έτυχε ανεύθυνης πολιτικής εκμετάλλευσης από τους εκάστοτε Προέδρους, κατέστη όργανο απόκρυψης των εξελίξεων από τον λαό και εντέλει σωσίβιο για τα λάθη του εκάστοτε Προέδρου.

Ας μην προσπαθεί, συνεπώς, ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, να φορτώσει αποκλειστικά στον Μαρίνο Σιζόπουλο την ευθύνη της ταφόπλακας. Αποτελεί αποκλειστικά ευθύνη των εκάστοτε Προέδρων, οι οποίοι είτε ήσαν και είναι ανίκανοι να το διαχειριστούν σωστά και να το καταστήσουν όργανο χάραξης εθνικής πολιτικής, είτε υστερόβουλα και πονηρά σκεπτόμενοι το χρησιμοποίησαν για να επιβάλουν τη δική τους πολιτική φιλοσοφία και γραμμή, στο εθνικό θέμα.

Είναι γνωστότατο στους πάντες ότι, εδώ και χρόνια, οι πολίτες απαξίωσαν το Εθνικό Συμβούλιο, ως σοβαρό θεσμό. Εκεί δεν διεξήγετο σοβαρή συζήτηση και ανάλυση των δεδομένων στο Κυπριακό, αλλά και των διεθνών συγκυριών. Δαπανώντο οι πολιτικοί ηγέτες σε συγκρούσεις και καφενο-κουβέντες. Σπανίως, κατέληγαν σε αποφάσεις, και αυτές υπονομεύοντο αμέσως, μετά την έξοδο των μελών του από τις συνεδριάσεις.

Ουδέποτε το Εθνικό Συμβούλιο κατέληξε σε ολοκληρωμένο σχέδιο λύσης, αλλά και αν κατέληγε, την επαύριο θα αχρηστεύετο από τα κόμματα. Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι το Εθνικό Συμβούλιο ουδέποτε ασχολήθηκε με το πρωτεύον: Τι είναι διζωνική και πώς καθορίζεται το περιεχόμενό της, ουδέποτε απασχόλησε τους Προέδρους και τους ηγέτες των κομμάτων. Με αποτέλεσμα σήμερα, ο κάθε ηγέτης και το κάθε κόμμα να ερμηνεύουν διαφορετικά τη διζωνική.

Το Εθνικό Συμβούλιο ξεκίνησε ως ιστορικός θεσμός, ο οποίος θα εχάρασσε πολιτική και θα αποτελούσε την έκφραση της ενότητας των πολιτικών δυνάμεων του κυπριακού Έλληνισμού. Και κατέληξε καφενείο. Βήμα διάσπασης και σύγκρουσης των πολιτικών δυνάμεων. Και εφαλτήριο άσκησης προσωπικής πολιτικής του εκάστοτε Προέδρου της Δημοκρατίας.

Ας διαβάσει καλύτερα την ιστορία αυτού του θεσμού ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, και ας μην προσπαθεί να παίζει προεκλογικά παιγνίδια και να υπεκφεύγει και των ευθυνών του δικού του κόμματος και των ευθυνών του δικού του Προέδρου της Δημοκρατίας...