Είναι ενδεικτική η ανυπαρξία πολιτικής στο εθνικό θέμα, η οποία να οδηγεί σε βιώσιμη λύση και να εγγυάται την ασφάλεια και την επιβίωση του κυπριακού Ελληνισμού. Και η ανυπαρξία πολιτικής καταδεικνύεται από την αμήχανη και αγωνιώδη προσπάθεια της Κυβέρνησης, κάθε φορά που με επιχειρήματα, ιστορικά, πολιτικά και νομικά, καταδεικνύεται η αδιέξοδη και καταστροφική πολιτική της, αντί να απαντά, ερωτά! Και αναμένει από τους διαφωνούντες να της καταθέσουν εναλλακτική πρόταση, πώς σώζει τον τόπο.

Αλλά αφού ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επέλεξε τον δρόμο της πολιτικής μοναξιάς, αφού επέλεξε να αποφασίζει μόνος και να φορτώνεται το βάρος της σωτηρίας του κυπριακού Ελληνισμού στους δικούς του ώμους, αντί να ζητεί από άλλους εναλλακτικές λύσεις, ας τις αναζητήσει μόνος. Του υπενθυμίζουμε ότι δεσμεύθηκε στον λαό πως θα καλέσει το Εθνικό Συμβούλιο να ετοιμάσει σχέδιο λύσης στο Κυπριακό, το οποίο να καταθέσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Γιατί δεν το έπραξε κα επέλεξε να προχωρήσει μόνος σε συμφωνία με τον Έρογλου χωρίς να ενημερώσει την πολιτική ηγεσία; Γιατί ενώ υποσχέθηκε στον λαό ότι θα συνδιαβουλεύεται και θα συναποφασίζει εκ των προτέρων με το Εθνικό Συμβούλιο, προχωρεί μόνος και χωρίς συνδιαβούλευση και συναπόφαση στην κατάθεση προτάσεων; Γιατί ενώ έλεγε ότι η σοφία των πολλών είναι ισχυρότερη της σοφίας του ενός, προχωρεί σε άσοφες αποφάσεις δικής του επινόησης; Γιατί ενώ υπέσχετο πολιτική διεκδίκησης η οποία θα προκαλούσε κόστος στην Τουρκία, προχώρησε σε πολιτική εξημέρωσης του θηρίου και σε αναζήτηση λύσης, η οποία να ικανοποιεί και τα συμφέροντα του κατακτητή;

Αυτά και πολλά άλλα πρέπει να απαντήσει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. Και όχι να ερωτά ποιες εναλλακτικές επιλογές προτείνουν οι αντιτιθέμενοι στην πολιτική του, και αν κρίνουν πως έχουμε τη δύναμη ή τις συμμαχίες εκείνες που μπορούν να ανατρέψουν τα δεδομένα της κατοχής;

Τρία χρόνια διαχείρισης του Κυπριακού, τι κάμνει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης; Δεν έπρεπε ως ηγέτης και διαχειριζόμενος την τύχη του λαού, να δημιουργήσει τη δύναμη και να επιτύχει συμμαχίες που θα μπορούν να ανατρέψουν τα δεδομένα της κατοχής; Γιατί πουλά παραπλάνηση στον λαό, ότι σε όλες τις χώρες συναντά ισχυρή στήριξη στις θέσεις του; Γιατί δεν επέτυχε να δημιουργήσει ούτε μία συμμαχία, η οποία να μπορεί να αντιμετωπίσει τον τουρκικό κίνδυνο; Γιατί ενώ χρέος του είναι να δημιουργήσει κράτος ισχυρό, ενεργεί κατά τρόπο που να διαλύει το κράτος;

Γιατί εργάζεται αντί η Κυπριακή Δημοκρατία να αποκτήσει δύναμη, διαλύει την Εθνική Φρουρά, αντικαθιστά την ελληνική Παιδεία με επαναπροσεγγιστική, ξεπουλά περιουσιακά στοιχεία της Κυπριακής Δημοκρατίας, εξαρθρώνει πυλώνες εθνικής ασφάλειας και προσπαθεί να εμβολιάσει τον κυπριακό Ελληνισμό με ενδοτικές αντιλήψεις πως δεν υπάρχει ελπίδα ανατροπής των τετελεσμένων; Πού ξανακούστηκε ηγέτης κατεχόμενου κράτους να θέλει να επανενώσει το κράτος του, στη βάση της λογικής εξυπηρέτησης των συμφερόντων της κατοχικής χώρας; Γιατί ουδέποτε απάντησε στα φορτικά ερωτήματα που του υποβάλλονται, ποια κοινά οράματα μοιράζεται με τον κατοχικό ηγέτη;

Ο Πρόεδρος δεν δικαιούται να ερωτά. Είναι υποχρεωμένος να απαντά. Και επειδή δεν έχει απαντήσεις, συμπεριφέρεται ως ηγέτης της αντιπολίτευσης, η οποία ερωτά την Κυβέρνηση τι θα πράξει για να λύσει προβλήματα. Όταν ένας Πρόεδρος Δημοκρατίας, αντί να ερωτά τον εαυτό του και τον Υπουργό Εξωτερικών γιατί δεν δημιούργησαν συμμαχίες που να μπορούν να βοηθήσουν στην ανατροπή των δεδομένων της κατοχής, ερωτά άλλους πλην του εαυτού του και του υπουργού του, τότε έχει χάσει κάθε αίσθηση του τι είναι. Κυβερνά ή αντιπολιτεύεται;