Μετρά δεκαετίες εκείνη η γνωστή εισήγηση, όπως το κράτος καταστεί ανοχύρωτη πολιτεία, χωρίς στρατό και χωρίς μέτρα διαφύλαξης της ασφάλειάς του. Ώστε, έλεγαν οι εμπνευστές της ιδέας, να πείσουμε ότι δεν έχουμε καμία πρόθεση να επιτεθούμε κατά των Τουρκοκυπρίων και να απελευθερώσουμε τα κατεχόμενα εδάφη. Ανοχύρωτη πολιτεία ήθελαν τις ελεύθερες περιοχές, για να πείσει η ελληνοκυπριακή πλευρά ότι θέλει λύση!

Εκείνη η πρόταση, μαζί με τους μαντατοφόρους, είχε απορριφθεί τότε από όλα τα κόμματα και τον λαό. Αλλά ποτέ δεν ανέμεναν οι εμπνευστές της, ότι ύστερα από πολλά χρόνια η ιδέα του ανοχύρωτου κράτους θα ελάμβανε σάρκα και οστά, και η Κυπριακή Δημοκρατία σταδιακά θα απογυμνώνετο πλήρως σε θέματα ασφάλειας.

Εδώ και μερικά χρόνια, η Εθνική Φρουρά στερείται νέων εξοπλισμών. Καμία αγορά νέου όπλου, κανένα εξοπλιστικό πρόγραμμα στον σχεδιασμό. Η εξέλιξη της στρατιωτικής επιστήμης έχει καταστήσει τον υπάρχοντα εξοπλισμό πεπαλαιωμένο. Τη στιγμή, μάλιστα, που το πολεμικό οπλοστάσιο της Τουρκίας εκσυγχρονίζεται και ενισχύεται με κάθε είδους σύγχρονο οπλισμό. Και τη στιγμή που οι τουρκικές κατοχικές δυνάμεις παραμένουν σε επιθετικό σχηματισμό. Εκείνο το Ταμείο Αμυντικής Θωράκισης έχει κυριολεκτικά λεηλατηθεί από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, και τα ιερά χρήματα του λαού, αντί να διατίθενται για την αμυντική θωράκιση της Κύπρου, χρησιμοποιούντο από ανίερα χέρια για να κλείσουν οι τρύπες στα κυβερνητικά ταμεία.

Αλλά δεν είναι μόνο τούτο. Στον επιχειρησιακό τομέα, το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου εξέπνευσε κάτω από τα ανηλεή πλήγματα ανίκανων και ψοφοδεών κυβερνήσεων, στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Στρατιωτικές ασκήσεις με τη συμμετοχή των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων ακυρώθηκαν διά παντός. Και οι αξιωματικοί και οι εθνοφρουροί παραμένουν καθηλωμένοι στα στρατόπεδα, με τις ασκήσεις ετοιμότητας να μην πραγματοποιούνται.

Η Εθνική Φρουρά «σαπίζει» στην απραξία, και το ηθικό στρατιωτών και αξιωματικών βρίσκεται στο ναδίρ, καθώς προελαύνει η φθοροποιός, κατευθυνόμενη προπαγάνδα πως δεν υπάρχει ελπίδα στην αναμέτρηση με την Τουρκία, και πως ό,τι μας απομένει είναι να περισώσουμε ό,τι περισώζεται. Έχει διαλυθεί και η ελάχιστη πίστη των νέων για αγώνα. Ούτε όραμα, ούτε πίστη, ούτε ηθικό άφησαν όρθια μέσα στο στράτευμα οι εκάστοτε κυβερνώντες. Για να οδηγηθούμε σήμερα στην έξαρση της διαλυτικής προσπάθειας και στο κατακρήμνισμα κάθε οράματος μέσα στους νέους. Η φυγοστρατία κατέστη κανόνας, και πλέον πεποίθηση γονέων και νέων είναι πως η στρατιωτική θητεία συνιστά δύο χαμένα χρόνια.

Η σημερινή Κυβέρνηση ανέλαβε τη σκυτάλη και έθεσε ως στόχο να αποτελειώσει όσα είχαν ξεκινήσει οι προηγούμενοι. Ανέλαβε να δώσει το χαριστικό πλήγμα στην Εθνική Φρουρά. Προπαγάνδισε τη σύντομη λύση, ύψωσε το λάβαρο της διζωνικής, ως λάβαρο αγώνα, κάλεσε τους νέους να αποκόψουν τους ομφάλιους λώρους με την Ελλάδα, συμπορεύθηκε με τον παράνομο ηγέτη του αποσχισθέντος τμήματος της πατρίδας, μίλησε για κοινά οράματα μαζί του, και ενώ στα εθνικά μνημόσυνα αφόριζε την κατοχή, στα πολιτικά βήματα προπαγάνδιζε υπέρ της κατοχικής χώρας, ότι θέλει λύση και πως δεν έχει πλέον επεκτατικές διαθέσεις κατά της Κύπρου. Ακόμη, η ίδια η Κυβέρνηση διακηρύσσει πως η λύση που επιδιώκει θα εξυπηρετεί και τα συμφέροντα της κατοχικής χώρας!

Κάτω από αυτές τις συνθήκες και μέσα στο κλίμα που καλλιέργησε η Κυβέρνηση, πώς ήταν και πώς είναι δυνατόν να λειτουργήσει αξιόμαχος στρατός, έτοιμος να αγωνισθεί για την απελευθέρωση, ή να αποτρέψει οποιαδήποτε νέα επίθεση του Αττίλα; Η Κυβέρνηση διέλυσε επιχειρησιακά την Εθνική Φρουρά. Ευνούχισε ενσυνείδητα το ηθικό των νέων. Κήρυξε την ηττοπάθεια και τη μοιρολατρία. Και οδηγεί προσχεδιασμένα σε ένα κράτος ανοχύρωτο, με ένα λαό απρόθυμο να αγωνιστεί.

Η μείωση της θητείας δεν είναι το πρόβλημα. Είναι απλώς το περίβλημα μίας καλά προσχεδιασμένης προσπάθειας, να οδηγηθεί ο τόπος σε πλήρη παράδοση και η Κυπριακή Δημοκρατία να καταστεί κράτος ανοχύρωτο, εύκολη λεία στην Τουρκία, όταν αποφασίσει να αποτελειώσει τον κυπριακό Ελληνισμό...