Απογοητευτικές ήταν οι μετρήσεις τηλεθέασης, οι οποίες αφορούσαν τη μετάδοση της ομιλίας του Προέδρου Αναστασιάδη στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Την ομιλία παρακολούθησαν 24.124 θεατές από τους δύο τηλεοπτικούς σταθμούς που τη μετέδωσαν απευθείας. Ο κόσμος επέλεξε να παρακολουθήσει άλλα προγράμματα. Αν ληφθεί υπόψη η προδιαφήμιση αυτής της ομιλίας, το ότι αφήνετο να διαρρεύσει ότι θα περιείχε αποκαλύψεις για τα συμβαίνοντα στις συνομιλίες και το γεγονός ότι πρώτη φορά Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα μιλούσε δημόσια ενώπιον της Βουλής για το εθνικό θέμα αναμενόταν, δικαίως, η ομιλία να παρακολουθείτο από μεγάλα ποσοστά πληθυσμού.

Ο κόσμος, τελικά, γύρισε την πλάτη στον Πρόεδρο και στην ενημέρωσή του. Κουράστηκε να ακούει τα ίδια πράγματα, τα οποία ο Νίκος Αναστασιάδης επαναλαμβάνει καθημερινά, σε δηλώσεις, σε δημοσιογραφικές διασκέψεις, σε γραπτές ανακοινώσεις. Ο λαός άκουσε τα ίδια πολυάριθμες φορές. Και από τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο και από τις ηγεσίες ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ.

Οι πολίτες, όμως, δεν κουράστηκαν μόνο από τον Πρόεδρο και τους επιτελείς του. Έχουν κουραστεί, έχουν φθάσει σχεδόν σε σημεία οργής για όσα επαναλαμβανόμενα, στερεότυπα και πασίγνωστα ακούν από το κυβερνητικό στρατόπεδο, από το στρατόπεδο της αντιπολίτευσης, από τα πολιτικά κόμματα και τα γραφεία Τύπου των κομμάτων. Πέραν των γνωστών στερεοτύπων και αγκυλωμένων θέσεων, έχουν κουραστεί να παρακολουθούν τηλεοπτικές συγκρούσεις, να διαβάζουν επαναλαμβανόμενες θέσεις, να γίνονται τελικά αντικείμενο εμπαιγμού από τους πολιτικούς. Κανένα πολιτικό κόμμα, κανένας ηγέτης κόμματος, δεν φέρει μαζί του νέα αύρα, δεν καταθέτει προτάσεις που να κρίνονται από τον λαό ικανές να οδηγήσουν σε ανατροπή των σημερινών καταθλιπτικών δεδομένων. Ουδείς αρχηγός κόμματος έπεισε ότι μεταφέρει νέες ιδέες, νέα οράματα, έχει το στίγμα ηγέτη, τον οποίο μπορεί να εμπιστευθεί και να τον ακολουθήσει ο λαός.

Χρεοκόπησαν όλοι. Και κυβερνήτες, και κόμματα, και αρχηγοί. Ο κόσμος τούς βαρέθηκε. Και να τους βλέπει και να τους ακούει.
Η απαξίωση του κόσμου προς όλους τους πολιτικούς είναι καθολική. Πλην των μαντρισμένων, πλην εκείνων οι οποίοι ακολουθούν το κόμμα και ψηφίζουν ό,τι ψήφιζε ο παππούς, η γιαγιά, ο πατέρας και η μητέρα, οι υπόλοιποι πολίτες, και κυρίως οι νέοι, έχουν παύσει προ πολλού να εμπιστεύονται την πολιτική, τους πολιτικούς και τα κόμματα. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι από τους 37 χιλιάδες νέους ψηφοφόρους, οι οποίοι έπρεπε να εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους, έχουν εγγραφεί μόνο 1.328. «Η εικόνα είναι τραγική» δήλωσε ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Εκλογών, Δημήτρης Δημητρίου.

Η εικόνα θα καταστεί περισσότερο από τραγική σε λίγους μήνες, όταν κυβερνήτες και αντιπολιτευόμενοι, κόμματα και κομματάρχες, δεινόσαυροι και δεινοσαυράκια, θα διαπιστώσουν το μέγεθος της αποχής. Βεβαίως, αυτοί δεν θα μετρήσουν ποσοστά αποχής, ούτε θα ενοχληθούν από την απαξίωση της οποίας θα τύχουν. Θα μετρήσουν μόνο ποσοστά των κομμάτων τους και αναλόγως θα πανηγυρίσουν ή θα απογοητευθούν. Και θα συνεχίσουν το βιολί τους και θα συνεχίσουν να βγαίνουν στα κανάλια για να εμπαίζουν τον κόσμο, να τον συγχύζουν και να τον εξοργίζουν.

Η εικόνα, όμως, είναι περισσότερο τραγική, από άλλη άποψη. Ενώ το εθνικό θέμα βρίσκεται στην πιο κρίσιμη καμπή και διακυβεύεται η επιβίωση και το μέλλον του λαού, ο λαός δείχνει κουρασμένος, απογοητευμένος, συγχυσμένος. Είναι απών από τις εξελίξεις και τελικά άλλοι θα αποφασίσουν για το μέλλον του, χωρίς αυτόν και χωρίς την ψήφο και την ετυμηγορία του...