Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης σε συνέντευξή του στον Διευθυντή του Συγκροτήματος «Δίας», Χρύσανθο Τσουρούλλη, ευχαριστεί, σε κάποιο σημείο της συνέντευξης, «ακόμα και εκείνους που έχουν διαφορετικές απόψεις» στη διαχείριση του εθνικού θέματος. «Θέλω να εκφράσω τις ευχαριστίες μου και στα κόμματα της αντιπολίτευσης για την κριτική, η οποία βοήθησε να αντιμετωπιστούν κάποιες ευαισθησίες», είπε. «Δεν είναι κακό να ακούγονται, και να έχουν διαφορετική άποψη, έστω και αν οι ανησυχίες τους είναι υπερβολικές. Έτσι γίνεται κανείς πιο προσεκτικός κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης», τόνισε.

Ορθότατη η θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ο αντίθετος λόγος και η διαφορετική πολιτική δεν αποτελούν αμάρτημα. Αντίθετα, αποτελούν υγεία και βοηθούν τον Πρόεδρο Αναστασιάδη στη διαπραγμάτευση του εθνικού θέματος. Και, κυρίως, τον υποβοηθούν να επικαλείται τη διαφορετική άποψη ενός σημαντικού τμήματος της κοινότητάς του, ώστε να διεκδικεί εντονότερα τα δίκαια της κοινότητας. Και να προβάλλει και το ενδεχόμενο απόρριψης του σχεδίου λύσης, εάν δεν ανταποκρίνεται στις ευαισθησίες, όπως τις χαρακτηρίζει, μεγάλης μερίδας του κυπριακού Ελληνισμού.

Αλλά ενώ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προβάλλει αυτή την ορθή θέση, έρχεται να την ανατρέψει πλήρως, σε μία άλλη αναφορά του όταν, κάνοντας λόγο για το θέμα της διαρροής του εγγράφου, καταγγέλλει τα κόμματα της αντιπολίτευσης ότι «διαφωνούν με την επιλογή της λύσης», ότι επιχειρούν «να καταστρέψουν τη διαδικασία» και ότι «ικανοποιούν προεκλογικές και άλλες σκοπιμότητες».

Πρωτίστως, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρέπει να αποφασίσει, εάν η κριτική και η διαφορετική άποψη των κομμάτων της αντιπολίτευσης τον βοηθούν στη διαπραγμάτευση, ή αν η αντιπολίτευση θέλει να καταστρέψει τη διαδικασία. Αλλά το θλιβερό είναι να δείχνει να συμφωνεί με την ακραία αντίληψη που επικρατεί στο δικό του στρατόπεδο, ότι η αντιπολίτευση δεν θέλει λύση, ότι επιχειρεί να καταστρέψει τη διαδικασία και ότι χρησιμοποιεί το εθνικό θέμα για να εξυπηρετήσει προεκλογικές και άλλες σκοπιμότητες.

Τελικώς, αντί να επικεντρώνονται οι επικρίσεις του ηγέτη της ελληνοκυπριακής πλευράς προς την Τουρκία, αντί να καταγγέλλεται ότι δεν θέλει λύση, ότι θέλει να υπονομεύσει τη διαδικασία και ότι χρησιμοποιεί τις διακοινοτικές συνομιλίες για να λάβει εύσημα από τη διεθνή κοινότητα, κατηγορούνται οι Ελληνοκύπριοι για όσα πράττει η Τουρκία! Προσφέρονται δηλαδή, από τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ακλόνητα επιχειρήματα στην Τουρκία να απευθυνθεί στη διεθνή κοινή γνώμη και να πει: «Ιδού, διά στόματος του ίδιου του Ελληνοκύπριου ηγέτη, καταγγέλλονται δυνάμεις εντός της κοινότητάς τους ότι δεν θέλουν λύση και ότι υπονομεύουν τη διαδικασία εξεύρεσης λύσης».

Ποια άλλη καλύτερη μαρτυρία μπορεί να αναζητά η Τουρκία, όταν διά στόματος Προέδρου της Δημοκρατίας επιρρίπτεται η ευθύνη της μη λύσης στην ελληνοκυπριακή πλευρά; Και εάν, τελικώς, δεν υπάρξει συμφωνία και οι συνομιλίες καταρρεύσουν εξ υπαιτιότητας των αδιάλλακτων προτάσεων που καταθέτει η τουρκική πλευρά, τι θα βγει και θα πει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης; Ότι ευθύνεται η Τουρκία; Αφού από τα δικά του χείλη υπεδείχθη ως υπαίτια του αδιεξόδου η ελληνοκυπριακή πλευρά.

Προτρέπουμε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να είναι πολύ προσεκτικότερος στη διατύπωση των απόψεών του. Οι δηλώσεις του δεν προσπερνιούνται από τους Τούρκους και τα ξένα κέντρα. Καταγράφονται, αρχειοθετούνται και στη δεδομένη στιγμή που θα κρίνουν πρόσφορη, θα γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης. Θα αποβούν συντριπτικό επιχείρημα κατά της ελληνοκυπριακής πλευράς...