Φαίνεται πως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, στην ασυγκράτητη προσπάθειά του να λύσει το Κυπριακό στις Αναν-ικές προδιαγραφές, δεν λαμβάνει σοβαρά υπόψη μερικά άλλα, κρίσιμης σημασίας, δεδομένα, που ακριβώς επηρεάζουν ή θα επηρεάσουν την επιδιωκόμενη λύση. Πρώτα απ’ όλα, οι δραματικές εξελίξεις στην περιοχή και ειδικά η συριακή κρίση με την εμπλοκή μεγάλων δυνάμεων και τη σύγκρουση τρομακτικών συμφερόντων αφορούν αμεσότατα και την Κυπριακή Δημοκρατία. Η πιθανή κατάρρευση κρατών και ο επανασχεδιασμός του χάρτη της περιοχής ενέχουν σοβαρότατους κινδύνους και απειλές και για την Κύπρο. Όσα διαδραματίζονται στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής αφορούν και επηρεάζουν και τη λύση του Κυπριακού. Από την άλλη, η αντιπαράθεση Δύσης-Ρωσίας με επίκεντρο τη Συρία αλλά και με σημαντικές παραμέτρους τις ενεργειακές πηγές και κέντρα ισχύος στην περιοχή επίσης επηρεάζουν την Κυπριακή Δημοκρατία.

Στην αναζήτηση λύσης ο Πρόεδρος και η πολιτική ηγεσία καλούνται να λάβουν σοβαρά υπόψη και τους εξής κρίσιμους παράγοντες: Τη στάση και πολιτική της Τουρκίας έναντι του Συριακού -φαίνεται πως αξιώνει να προσαρτήσει τη ΒΑ Συρία όπως έπραξε με την κατεχόμενη βόρεια Κύπρο- και τις επεκτατικές φιλοδοξίες της σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου. Τη σημασία της πολιτικής του Ισραήλ έναντι της Τουρκίας, των ΗΠΑ και της Ρωσίας, κατά κύριο λόγο, σε συνάρτηση προς την επιδιωκόμενη λύση του Κυπριακού. Τις προάλλες, ο καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, Μ. Ευρυβιάδης, σε σεμινάριο για τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή μας, αναφέρθηκε σε μια σημαντική τοποθέτηση του Εβραίου ειδικού σε θέματα στρατηγικής, πολιτικού επιστήμονα και ιστορικού, Έντουαρτ Λούτβακ. Ο Λούτβακ είπε τα εξής πάρα πολύ σημαντικά: «Ο έλεγχος της Ανατολικής Μεσογείου από δυνάμεις μη φιλικές προς το Ισραήλ είναι ασυμβίβαστος με την ύπαρξη του Ισραήλ».

Αυτά σημαίνουν, πρώτον, ότι το Ισραήλ δεν θα ανεχθεί άλλες δυνάμεις που, διά του ελέγχου της Αν. Μεσογείου -θαλάσσιοι δρόμοι, αεροδιάδρομοι, ενέργεια, γεωπολιτική, κτλ- θα θέτουν εν κινδύνω την ύπαρξή του ως κράτους. Δεύτερον, έτσι εξηγείται η αντίδρασή του στη συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν και ειδικά για την επιθετικότητα της Τουρκίας εναντίον του. Τρίτον, επειδή το Ισραήλ είναι σχεδόν περικυκλωμένο από έναν ωκεανό μουσουλμάνων, η μόνη διέξοδός του προς δυσμάς είναι η Κυπριακή Δημοκρατία και η Ελλάδα. Οι δύο αυτές χώρες προσφέρουν στο Ισραήλ στρατηγικό βάθος. Τέταρτον, μια μη λειτουργική λύση στο Κυπριακό, που θα επέτρεπε με οποιονδήποτε τρόπο στην Τουρκία να συνεχίσει να έχει λόγο και ρόλο στην Κύπρο, θα ήταν μη επιθυμητή από το Ισραήλ. Οι στήλες αυτές και οι αναλυτές και αρθρογράφοι της «Σ» εδώ και χρόνια αναλύουν αυτά τα δεδομένα.

Κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στο Ισραήλ, ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Αβ. Νεοφύτου, είχε την ευκαιρία να ακούσει από πρώτο χέρι τις απόψεις των φίλων και γειτόνων μας. Σε δηλώσεις του άφησε σαφέστατα να νοηθεί πως το Ισραήλ θα ενοχλείτο από συνέχιση τουρκικής εμπλοκής σε μια πιθανή λύση του Κυπριακού, αφού είναι γνωστή η αντιπαράθεση των δύο χωρών. Στο ίδιο μήκος κύματος τοποθετείται και η αντίδραση της Αιγύπτου που, επίσης, αντιτίθεται στην αλαζονεία του Ερντογάν και προπάντων στα ηγεμονικά και νεο-Οθωμανικά σχέδια της Τουρκίας στην περιοχή. Μπορεί ο Νορβηγός μαθητευόμενος αστρολόγος Έιντε και διάφοροι εντός και εκτός Κύπρου να επείγονται για λύση, επειδή αυτή εξυπηρετεί τα σχέδια των Αγγλοαμερικανών να ικανοποιούν την αρπακτικότητα της Τουρκίας αναλώμασι των Κυπρίων. Όμως, ο Ν. Αναστασιάδης, ο ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ, που τον στηρίζουν, και όσοι ξένοι τον παρακινούν, καλούνται να εμπεδώσουν μία πραγματικότητα: Οι νόμιμοι κάτοικοι της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν πρόκειται να αυτοκτονήσουν κρατικά, πολιτειακά και βιολογικά, επειδή κάποτε θα πεθάνουν.