Ποιος είναι ο μεγάλος φίλος του Προέδρου Αναστασιάδη και των Ελληνοκυπρίων στην αμερικανική διοίκηση; Ο Αντιπρόεδρος Τζο Μπάιντεν. Αυτός που όταν ήλθε στην Κύπρο μάς αποκάλεσε «ισχυρό στρατηγικό εταίρο» των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά όταν τα τουρκικά πολεμικά παραβίαζαν την κυπριακή κυριαρχία στην ΑΟΖ δεν κούνησε το μικρό του δακτυλάκι για να ζητήσει από τους Τούρκους να αποχωρήσουν. Αντίθετα, κάλυψε την επιδρομή.

Πρόσφατα, ο κ. Μπάιντεν τηλεφώνησε στον Ταγίπ Ερντογάν και του ζήτησε όπως διατάξει την άμεση αποχώρηση των εισβαλόντων τουρκικών στρατευμάτων, από το Ιράκ. Λησμόνησε ο μεγάλος μας φίλος να του υποδείξει, τουλάχιστον, ότι πρέπει να διατάξει και την αποχώρηση των εισβαλόντων, στην Κύπρο, τουρκικών στρατευμάτων από την επικράτεια του «ισχυρού στρατηγικού εταίρου» των ΗΠΑ.

Τέλος πάντων. Προσπερνούμε τις υποκρισίες των μεγάλων μας φίλων, και πάμε στην άλλη μεγάλη μας φίλη, την κυρία Χίλαρι Κλίντον, υποψήφια των Δημοκρατικών, στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές. Μιλώντας σε συγκέντρωση ομογενών, οι οποίοι θα χρηματοδοτήσουν την προεκλογική της εκστρατεία, αναφέρθηκε και στο Κυπριακό και, μεταξύ άλλων, ζήτησε μεν αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων (τα ίδια μάς είχαν πει προεκλογικά όλοι οι υποψήφιοι Πρόεδροι των ΗΠΑ και εμείς οι αφελείς δώσαμε εντολές να ηχήσουν και οι καμπάνες), αλλά στο τέλος της ομιλίας της φύλαγε το φαρμάκι. Ζήτησε να υπάρξει λύση, στην οποία «οι δύο κοινότητες θα πρέπει και πάλιν να ζουν στους αντίστοιχους τομείς τους και να εργάζονται μαζί, όπου είναι δυνατόν».

«Αντίστοιχοι τομείς» σημαίνει οι μεν Τουρκοκύπριοι να ζουν στον Βορρά, οι δε Ελληνοκύπριοι στον Νότο. Πλάι-πλάι, δηλαδή. Ο καθένας στην περιοχή του. Και εκεί «όπου είναι δυνατόν», να εργάζονται μαζί. Χαλαρή συνεργασία, δηλαδή, μέσα σε μία χαλαρή ομοσπονδία, ή συνομοσπονδία.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, μαζί με τη Βρετανία, εργάστηκαν αόκνως για μισό και πλέον αιώνα, ώστε να διχοτομηθεί η Κύπρος. Φυσικό είναι να μην έλθουν σήμερα και να θέλουν να ξεκάμουν όσα έκαμαν. Από τον βίαιο διαχωρισμό θέλουν τώρα να πάνε στη βελούδινη διχοτόμηση. Οι Τουρκοκύπριοι στον βόρειο «τομέα» και οι Ελληνοκύπριοι στον νότιο «τομέα». Χωρισμένοι στη βάση ρατσιστικών κριτηρίων και εκεί όπου είναι δυνατόν να εργάζονται μαζί. Αν δεν είναι δυνατόν, ας μη συνεργάζονται. Πάντως ο καθένας θα είναι κύριος του «τομέα» του.

Αλλά, βεβαίως, γιατί να διαμαρτυρόμαστε κατά του Μπάιντεν, επειδή μας έπιασε στο δούλεμα; Αφού αρέσκεται στο δούλεμα η ηγεσία μας. Κάθε φορά που τη δουλεύουν οι ξένοι, νομίζει ότι ψηλώνει κατά δέκα πόντους το διεθνές κύρος της. Και γιατί να διαμαρτυρόμαστε επειδή η κυρία Κλίντον μίλησε για χωριστή διαβίωση των δύο κοινοτήτων στους «αντίστοιχους τομείς» τους; Αφού η ηγεσία μας εδώ και 41 χρόνια φωνάζει και απαιτεί από τη διεθνή κοινότητα. «Κύριοι, θέλουμε διζωνική ομοσπονδία, θέλουμε διαχωρισμό, οι Τουρκοκύπριοι στον Βορρά και οι Ελληνοκύπριοι στον Νότο».
Αφού αυτό θέλει, παντός καιρού, η μαζοχιστική ηγεσία του κυπριακού Ελληνισμού, γιατί να μας το αρνούνται οι ξένοι;