Εάν ο πολίτης οφείλει να σέβεται και να τηρεί τους νόμους, ο βουλευτής ο οποίος νομοθετεί και ο καθένας που διατηρεί δημόσιο αξίωμα οφείλουν στο εκατονταπλάσιο να πράττουν το ίδιο. Και αν ένας πολίτης καταδικάζεται για ασέβεια και καταπάτηση του νόμου, το ίδιο, και μάλιστα στο πολλαπλάσιο, πρέπει να καταβάλλει το κόστος ο βουλευτής και ο έχων δημόσιο αξίωμα.

Αυτό σημαίνει ισονομία και ίση αντιμετώπιση πολιτών. Όσοι διατηρούν δημόσιο αξίωμα έχουν πολύ μεγαλύτερη ευθύνη, έναντι των απλών πολιτών. Διότι προσφέρονται ως παραδείγματα.

Τον τελευταίο καιρό είχαμε πολλές περιπτώσεις αλαζονικής συμπεριφοράς βουλευτών και παραβίασης των νόμων. Πού οφείλεται αυτή η κατάπτωση του κοινοβουλευτικού βίου, είναι γνωστό. Οφείλεται στην αλαζονεία της εξουσίας, στη νοοτροπία ότι ο ισχυρός δεν τιμωρείται, στη διαχρονική ατιμωρησία που χαρακτηρίζει αυτό το κράτος.

Τέτοια κατάπτωση, σε τόση έκταση, πρώτη φορά απαντάται. Και αποτελεί δείγμα της σαθρότητας, της αλαζονείας και της αυθαιρεσίας, η οποία κυριαρχεί στο σαθρό πολιτικό σύστημα. Αποτελεί θλιβερή απόδειξη της ανικανότητας των επιλογών των ηγεσιών των πολιτικών κομμάτων να επιλέγουν τους αρίστους. Αλλά και της αξιοθρήνητης επιλογής των ψηφοφόρων, οι οποίοι αδυνατούν να κάνουν τις ορθές επιλογές. Τυφλωμένοι από υπέρμετρο κομματικό πατριωτισμό και ψηφίζοντας όσους πιστεύουν πως θα τους κάνουν το πιο εύκολο ρουσφέτι, στέλλουν στο Κοινοβούλιο πρόσωπα τα οποία δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις, που κάθε δημόσιος άνδρας οφείλει να εκπληροί.

Έχουμε πρόβλημα. Πρόβλημα ικανών πολιτικών ηγεσιών, πρόβλημα έλλειψης σοβαρών ανθρώπων κύρους που να επιθυμούν ανάμιξη στην πολιτική, πρόβλημα σοβαρής πολιτικής ανεπάρκειας και ωριμότητας του εκλογικού σώματος. Και όλες αυτές οι ανεπάρκειες και οι ελλείψεις οδηγούν στα σημερινά νοσηρά φαινόμενα που βιώνουμε.

Σε περιόδους τόσο δύσκολες για την εθνική επιβίωση του λαού και για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης και των συνεπειών της, ο τόπος έχει ανάγκη ανάδειξης των καλυτέρων, των ικανοτέρων και των εκφραστών του ήθους και του σεβασμού προς την καθημαγμένη κοινωνία. Επιβάλλεται οι δημόσιοι άνδρες να υψούνται πέραν των αναστημάτων τους και όχι να βυθίζονται μέσα στο πέλαγος των αδυναμιών τους.

Δεν επιχειρούμε κήρυγμα. Διατυπώνουμε απλές αλήθειες. Και καλούμε τα πολιτικά κόμματα, τους εκπροσώπους τους, τους ψηφοφόρους τους να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των καιρών και της κοινωνίας.

Καλούμε, επίσης, τους θεσμούς να πράξουν ό,τι επιβάλλει η θέση τους και να επιβάλουν, χωρίς διακρίσεις, την ισονομία και την τιμωρία όσων, εκμεταλλευόμενοι τη δύναμη που τους προσφέρει το δημόσιο αξίωμα, προβαίνουν σε ενέργειες που εκθέτουν όχι μόνο ό,τι εκπροσωπούν, αλλά και το ίδιο το κράτος και τους θεσμούς του.

Διαφορετικά, δεν μπορεί να υπάρξει ούτε σεβασμός προς τους νόμους, ούτε ίση αντιμετώπιση όλων, ούτε θα μπορέσει να λειτουργήσει σωστά κράτος. Θα συνεχίσει να είναι αιχμάλωτο στην αλαζονεία της εξουσίας, στην ατιμωρησία και στην αυθαιρεσία του καθενός που κατέχει δημόσιο αξίωμα.