Eλάχιστες ώρες μετά την κατάθεση των απαράδεκτων θέσεων του Μουσταφά Ακιντζί, στις δηλώσεις του στη διακαναλική των κατεχομένων, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έκανε έκκληση στην Τουρκία να συνδράμει τον κατοχικό ηγέτη, στην επίλυση του Κυπριακού! Πίστευσε στο διαχρονικό τουρκικό παραμύθι, ότι υπάρχουν «καλοί» και «κακοί» στην τουρκική πλευρά.

Κάποτε «κακός» ήταν ο Ραούφ Ντενκτάς, ο οποίος, με τις διασυνδέσεις του με το τουρκικό βαθύ κράτος, απέτρεπε τις «καλές» τουρκικές κυβερνήσεις να αποδεχθούν δίκαιη λύση στο Κυπριακό. Σήμερα οι όροι αντεστράφησαν. «Καλός» ο Ακιντζί, και «κακή» η Άγκυρα, η οποία δεν τον βοηθά στην εξεύρεση λύσης.

Δεν υπάρχουν «καλοί» και «κακοί» στην τουρκική πλευρά. Όλοι υπηρετούν την ίδια επεκτατική πολιτική της Τουρκίας. Και δεν υπάρχει περίπτωση η Τουρκία να συνδράμει κανέναν Ακιντζί. Οι θέσεις του τελευταίου είναι πλήρως εναρμονισμένες με τις τουρκικές. Έτσι και επιχειρήσει να αποστεί αυτών των θέσεων, δεν θα βρίσκεται την επόμενη μέρα στην ηγεσία των Τουρκοκυπρίων.

Είναι τόσο εύκολο να γίνει κατανοητό, αλλά τόσο δύσκολο να το κατανοήσουν οι ηγέτες μας. Η Τουρκία κατέχει από το 1974 τη μισή κυπριακή επικράτεια. Δεν ήλθε για να φύγει. Έκανε το πρώτο βήμα στην αλυσίδα των επεκτατικών σχεδίων της. Δεν επείγεται, ούτε πιέζεται να λύσει το πρόβλημα. Το Κυπριακό, όπως έλεγε ο Μπουλέντ Ετζεβίτ, ελύθη επί του εδάφους. Ο Ταγίπ Ερντογάν άλλαξε απλώς τη φρασεολογία, αλλά δεν διαφοροποίησε τη φιλοσοφία Ετζεβίτ. Η Τουρκία θέλει λύση, αλλά λύση στα τετελεσμένα που διαμορφώθηκαν επί του εδάφους.

Θεωρεί την Κυπριακή Δημοκρατία εκλιπούσα, θέλει δημιουργία δύο κρατών, αξιώνει διζωνική ομοσπονδία, νομιμοποίηση των τετελεσμένων, ένα δεύτερο τουρκικό κράτος το οποίο, όπως δήλωσε και ο Νταβούτουγλου, θα προστατεύει τα συμφέροντά της στην Ανατολική Μεσόγειο. Η «μικρή πατρίδα» θα αποτελεί προέκταση της «μεγάλης πατρίδας» και θα χρησιμοποιείται ως δόρυ κατά του κυπριακού Ελληνισμού και άλλων στόχων στην περιοχή. Θα είναι το αβύθιστο αεροπλανοφόρο της στην περιοχή.

Αυτήν τη λύση θέλει η Τουρκία και προς την πραγματοποίησή της εναλλάσσει στην ηγεσία των Τουρκοκυπρίων εκείνους που πιστεύει ότι εξυπηρετούν τα σχέδιά της, ανάλογα με τις διεθνείς και τοπικές συγκυρίες που επικρατούν. Στις παραμονές του σχεδίου Ανάν, κατέβασε από το τρένο τον πανίσχυρο Ντενκτάς, και ανέβασε στο θρόνο τον «αριστερό, προοδευτικό» Ταλάτ, προκειμένου να διαγράψει τις εντυπώσεις της διεθνούς κοινότητας, ότι ο Ντενκτάς αποτελούσε τον υπεύθυνο της μη λύσης.

Μετά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν, και αφού όλες οι διεθνείς αντιδράσεις εξεδηλώνοντο κατά της ελληνοκυπριακής πλευράς, εξαπέστειλε τον Ταλάτ και έφερε στην εξουσία τον αδιάλλακτο Έρογλου. Και σήμερα, επανήλθε στο «προοδευτικό προφίλ» του Μουσταφά Ακιντζί, παρασύροντας στα επικοινωνιακά της παιγνίδια και την ελληνοκυπριακή ηγεσία, η οποία αισθάνθηκε ότι ο Ακιντζί είναι «μετριοπαθής», του έπλεξε φωτοστέφανο και τον κατέστησε συμπρόεδρο.

Σήμερα η Τουρκία έχει φθάσει στον προτελευταίο σταθμό της εφαρμογής των σχεδίων της. Με την ελληνοκυπριακή ηγεσία να αποενοχοποιεί και τον Ακιντζί και την Τουρκία από κάθε ευθύνη μη λύσης. Εάν υπάρξει αδιέξοδο, ούτε την Τουρκία ούτε τον Ακιντζί δύναται κανείς να καταγγείλει ως υπεύθυνο του αδιεξόδου. Υπαίτιος θα είναι η «αδιαλλαξία» των Ελληνοκυπρίων.

Και ως αποτέλεσμα, το ψευδοκράτος θα αναγνωρισθεί. Εάν υπάρξει λύση, τότε η Τουρκία νομιμοποιείται πλέον να ευρίσκεται στην Κύπρο, η Κυπριακή Δημοκρατία παύει να υφίσταται, η πολιτική, οικονομική και στρατιωτική επικυριαρχία της Άγκυρας θα είναι πλέον γεγονός, ο κυπριακός Ελληνισμός μετατρέπεται σε κοινότητα και η Κύπρος τουρκοποιείται.

Η ηγεσία αδυνατεί να συλλάβει τα επίχειρα της πολιτικής της. Αλλά ο λαός καλείται να κατανοήσει πως το τέλος του είναι εγγύς. Οφείλει να το αποτρέψει. Διαφορετικά, καθίσταται συνυπεύθυνος της καταστροφής με αυτούς που θα φέρουν τη λύση της καταστροφής...