H πολιτική αυτής της εφημερίδας δικαιώνεται πλήρως. Διαχρονικά. Από τότε που ο ιδρυτής της Κώστας Ν. Χατζηκωστής, μαχόμενος εναντίον «ημιθέων» της πολιτικής ζωής, και ενάντια στις πλειοψηφίες των πολλών, των συνθηματολόγων και των ανικάνων να αντικρίσουν στα μάτια τις πραγματικότητες, προειδοποιούσε, προτείνοντας λύσεις και προλέγοντας όσα κακά ήλθαν μεταγενέστερα στον τόπο, μέχρι σήμερα, που, και πάλιν αντίθετοι στο ρέμα και στις μεγάλες πλειοψηφίες, προειδοποιούμε για όσα χειρότερα έρχονται. Και ήδη ήλθαν.
Είπαμε ότι το γράμμα, το πνεύμα, το περιεχόμενο και η ουσία της διζωνικής ομοσπονδίας αντανακλώνται σε όσα υποστηρίζει η τουρκική πλευρά. Η διζωνική ομοσπονδία, και ως θεωρία και ως πρακτική εφαρμογή, είναι αυτή, όπως ζητείται και όπως διεκδικείται από την Τουρκία. Το περιεχόμενο της διζωνικής, όπως το ερμηνεύουν οι ηγέτες μας, θιασώτες της διζωνικής, ανάγεται σε όσα η φαντασία τους πλάθει και όσα οι ψευδαισθήσεις τους δημιουργούν.
Δεν υπάρχει διζωνική προσαρμοσμένη στο διεθνές δίκαιο, στις ευρωπαϊκές αρχές, σε πραγματική επανένωση. Αυτά είναι δημιουργήματα της πολιτικής φαντασίας, ή της πολιτικής βλακείας, των υποστηρικτών της. Η διζωνική σημαίνει δύο κράτη, σημαίνει διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, σημαίνει μετατροπή του κυπριακού Ελληνισμού σε κοινότητα, πρώτο σταθμό της τουρκοποίησης της Κύπρου, τελευταίο σταθμό της εθνικής και βιολογικής παρουσίας των Ελλήνων Κυπρίων στη γη τους.
Οι θέσεις, τις οποίες διατύπωσε προχθές ο κατοχικός ηγέτης, είναι αυτές που συζητούνται στον ψευδοδιάλογο. Δύο κράτη. Πληθυσμιακή πλειοψηφία και πλειοψηφία γης. Είναι λάθος ότι ο νόμιμος ιδιοκτήτης θα έχει τον πρώτο λόγο στο περιουσιακό. Ισότιμο λόγο θα έχει με τον σφετεριστή. Ελάχιστες περιουσίες θα επιστρέψουν. Ελάχιστοι πρόσφυγες θα δουν ξανά τα εδάφη που γεννήθηκαν. Δεν θα ισχύσουν οι τρεις βασικές ελευθερίες. Ελάχιστοι έποικοι θα φύγουν. Οι εγγυήσεις της Τουρκίας είναι αδιατάρακτες, τα δύο ιδρυτικά κράτη θα έχουν δικαίωμα σύναψης οικονομικών και τουριστικών σχέσεων με άλλα κράτη.
Τι άλλο πρέπει να μας πει ο Μουσταφά Ακιντζί, για να πεισθούν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και οι ηγεσίες των δύο μεγάλων κομμάτων τι είναι και πώς θα εφαρμοσθεί η διζωνική ομοσπονδία; Τι άλλο πρέπει να μας πει, για να πεισθούν ότι ο Ακιντζί δεν είναι μετριοπαθής, αλλά σοβινιστής και εθνικιστής; Τι άλλο να μας πει, για να πεισθούν ότι εάν συνεχίσουν να διαπραγματεύονται στη βάση όσων λέγει ο κατοχικός ηγέτης, το 2016 θα είναι το τέλος της Κυπριακής Δημοκρατίας;
Αλλά η Κυβέρνηση είναι βαρήκοη και τυφλή. Ούτε βλέπει ούτε ακούει. Ακάθεκτη πορεύεται προς λύση καταστροφής. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, αμήχανος και αιφνιδιασμένος, δηλώνει με πείσμα: «Θα παραμείνουμε προσηλωμένοι στην ανάγκη για σκληρή δουλειά και σκληρή διαπραγμάτευση, ούτως ώστε να δημιουργηθούν εκείνες οι συνθήκες που να μας επιτρέπουν να αισιοδοξούμε για θετική κατάληξη». Εν ολίγοις, θα συνεχίσουν να διαπραγματεύονται με βάση τις κόκκινες γραμμές της Τουρκίας. Και αναμένουν πώς, διαπραγματευόμενοι τη συνομοσπονδία, θα οδηγήσουν στη λύση που ονειρεύεται ο κυπριακός λαός!
Αγύριστα κεφάλια. Και αιωνίως προσηλωμένοι στην αυτοδικαίωσή τους. Αλλά, αν το 2004 πέτυχαν και ο αμνήμων λαός λησμόνησε σε ποιο καταστροφικό εθνικό Αρμαδεγγώνα τον καλούσαν να πορευθεί, σήμερα η Ιστορία δεν θα τους προσφέρει νέο έλεος και νέα συγχώρεση. Η καταστροφή ενός κράτους και ενός λαού δεν είναι από τα εγκλήματα που συγχωρούνται...




