Μέσα σε κλίμα φόβου, αγωνίας, θανάτου και οικονομικής ένδειας, η ανθρωπότητα υποδέχεται σήμερα την έλευση του Θεανθρώπου, ελπίζοντας πως το μέγα μήνυμα της αγάπης, της αλληλεγγύης, της ανύψωσης πέραν από τις μικρότητες και τις κακίες, θα επικρατήσει, και το δίκαιο θα διαλύσει τον φόβο, το άδικο και την πλεονεξία.

Μέσα στο ίδιο καταθλιπτικό κλίμα ζει και η Κύπρος τις μεγάλες στιγμές της Θείας Γέννησης, αναμένοντας και ελπίζοντας πως καλύτερες μέρες θα ανατείλουν για τη δοκιμαζόμενη πατρίδα και τους ταλαιπωρημένους ανθρώπους της.

Διερχόμαστε δύσκολες στιγμές. Αφενός, η εθνική δοκιμασία οδηγείται στην κορύφωσή της και η αυξανόμενη οικονομική κρίση δοκιμάζει όλο και περισσότερους ανθρώπους, και κυρίως παιδιά.

Το εθνικό θέμα οδηγείται από το κακό στο χειρότερο και πλέον προσεγγίζει η ώρα της κρίσης. Η κατάσταση ρυμουλκείται προς λύσεις οι οποίες θα αποτελέσουν την απαρχή της καταστροφής του κυπριακού Ελληνισμού. Η προδιαγραφόμενη λύση καταστροφής υμνολογείται ως λύση σωτηρίας και ο διαφαινόμενος διαχωρισμός ευλογείται ως επανένωση. Η αντίσταση του κυπριακού Ελληνισμού κάμπτεται εν μέσω πιέσεων, ωραιοποιήσεων, απειλών και ψευδαισθήσεων.

Ο επιδρομέας παραμένει για 41° χρόνο στα ελληνικά εδάφη, οι εκκλησίες μας, όσες δεν έχουν μετατραπεί σε τεμένη, αποθήκες, ή καταφύγια ζώων, θα συνεχίσουν να σιγούν και να μην εκπέμπουν το μέγα μήνυμα της έλευσης του Θεού στη γη. Οι πρόσφυγες παραμένουν πρόσφυγες, οι εγκλωβισμένοι συνεχίζουν να εορτάζουν Χριστούγεννα κάτω από την μπότα του βάρβαρου κατακτητή, και η ανεύρεση των αγνοουμένων μας έχει καταστεί μία τραγική και μακάβρια συλλογή των οστών και των λειψάνων τους.

Η μεγάλη εθνική τραγωδία συμπληρώνεται από δεύτερη, την οικονομική κρίση. Τέτοιες μέρες, τα κυπριακά νοικοκυριά πλημμύριζαν από κάθε αγαθό. Σήμερα, πολλά σπίτια μένουν κλειστά για να κρύψουν τα δάκρυα του ανέργου, του πεινασμένου, του γονιού που δεν μπορεί να προσφέρει λίγο γάλα, λίγο ψωμί και ένα φτηνό παιγνίδι στο παιδί του. Ανείπωτη η δυστυχία, διάχυτος ο πόνος και η στέρηση πολλών ανθρώπων. Απουσία προοπτικής.

Μέσα στη διπλή δοκιμασία που βιώνει σήμερα ο κυπριακός Ελληνισμός, μέσα στους ορατούς πλέον κινδύνους που περικυκλώνουν το κυπριακό κράτος, μέσα στην αγωνία, την ανησυχία και τη στέρηση, η γέννηση του Χριστού προσφέρει παρηγοριά, ελπίδα και δύναμη, ώστε να υπερνικηθούν οι μεγάλες δυσκολίες και να ξαναβρεί ο κυπριακός Ελληνισμός τον δρόμο του. Οπλιζόμαστε με θάρρος, ατενίζουμε ξανά την ελπίδα, θωρακιζόμαστε με πίστη, και διατρανώνουμε την αποφασιστικότητά μας να συνεχίσουμε να στεκόμαστε όρθιοι και να πολεμούμε τα κακά μας.

Ελπίζουμε και αγωνιζόμαστε για ένα καλύτερο αύριο για τους εαυτούς μας, για τα παιδιά μας, για την πατρίδα μας. Να μη μας γονατίσει ο εχθρός, να μη μας αποτελειώσει η οικονομική κρίση, να μη χαθούμε από τη γη αυτήν την καθηγιασμένη από τα βήματα των Αγίων και τις θυσίες των προγόνων μας. Να επιστρέψει ξανά η ειρήνη στον τόπο μας, να επικρατήσει το δίκαιο, να φύγουν οι εχθροί μας, να ξεπεράσουμε τα δεινά της οικονομικής κρίσης. Να ξαναγίνουμε άνθρωποι...