O Έσπεν Μπαρθ Έιντε υπερφαλάγγισε και τους όρους εντολής του, αλλά και τους δύο συνομιλητές. Προκαταλαμβάνει αποφάσεις τους, καθορίζει τα επόμενα βήματα των συνομιλιών και αποφασίζει πώς θα διεξαχθεί η διαδικασία, ποιοι θα συμμετέχουν και τι θα συζητηθεί. Παράδειγμα η προχθεσινή δήλωσή του για τη συγκρότηση πενταμερούς διάσκεψης, που αποτελεί τουρκικής εμπνεύσεως διαδικασία, την οποία δεν αποδέχεται η ελληνοκυπριακή πλευρά, αφού σαφώς παραπέμπει όχι απλώς σε υποβάθμιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά τη διαγράφει από τον χάρτη των κρατών και τη μετατρέπει σε κοινότητα.

Άβουλος και αμήχανος ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, παρακολουθεί την υπερφαλάγγισή του από τον Έιντε και αρκείται σε εκ των υστέρων σχολιασμό όσων λέγει. Διερωτόμαστε, ειλικρινά: Αιφνιδιάζεται, ή τελικά έχει αποδεχθεί και έχει συμφωνήσει με τον Ακιντζί, όσα προαναγγέλλει ο Νορβηγός διπλωμάτης; Συμφωνούμε, πάντως, με τη δήλωσή του ότι δεν είναι πενταμερής η οποία θα συγκληθεί, αλλά πολυμερής.

Μας εκπλήττει πάντως ο εφησυχασμός του και η υποβάθμιση της σημαντικότερης πτυχής, αυτής των εγγυήσεων, με την απλοϊκή δήλωση πως "το σχήμα των εγγυήσεων θα είναι το τελευταίο που θα με απασχολήσει, εφόσον βρεθεί λύση στα υπόλοιπα θέματα". Αλλά, από την έκβαση αυτής της πτυχής, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό η ασφάλεια του κυπριακού Ελληνισμού. Το μείζον θέμα καθίσταται έλασσον για τον Πρόεδρο;

Το θέμα της διεθνούς πτυχής του Κυπριακού δεν μπορεί να συζητηθεί στα ασφυκτικά και αρνητικά πλαίσια μίας πενταμερούς διάσκεψης, Ελλάδας, Τουρκίας, Βρετανίας και των δύο κοινοτήτων. Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι κράτος ισότιμο όπως η Ελλάδα, η Τουρκία και η Βρετανία, και πρέπει να αντιπροσωπευθεί ισότιμα με τα άλλα κράτη. Δεν είναι κοινότητα. Εξάλλου, σε διεθνή διάσκεψη, πρέπει να είναι παρόντα όλα τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας. Το Κυπριακό είναι διεθνές θέμα, πρόβλημα ξένης εισβολής και κατοχής και τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας έχουν λόγο στις αποφάσεις που θα ληφθούν.

Πέραν τούτου, όμως, δεν υπάρχει κανένα δείγμα γραφής από την Άγκυρα ότι έχει διαφοροποιήσει τη θέση της και εγκαταλείπει τις εγγυήσεις επί του κυπριακού κράτους. Μόλις προχθές, ο εκπρόσωπος του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών τόνισε ότι "η θέση της Τουρκίας στο θέμα των εγγυήσεων είναι γνωστή". Άρα, η Τουρκία επιμένει στις εγγυήσεις της. Ο Έιντε επέστρεψε από την Τουρκία με άδεια χέρια. Έφερε μόνο την αόριστη και νεφελώδη διαβεβαίωση ότι "η Τουρκία θέλει λύση". Μας φώτισε. Γνωρίζουμε εδώ και μισό αιώνα ότι η Τουρκία θέλει τουρκική λύση...

Τελικά, πού βρίσκει την πρόοδο στις συνομιλίες, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Η Τουρκία επιμένει στις εγγυήσεις, σε λύση δύο κρατών, στην εκλιπούσα Κυπριακή Δημοκρατία, στη διατήρηση τουρκικών στρατευμάτων. Ο Μουσταφά Ακιντζί επιμένει σε πληθυσμιακές πλειοψηφίες και ιδιοκτησία γης, σε αποκλίσεις από το ευρωπαϊκό κεκτημένο, σε παραμονή των εποίκων, δεν συμφωνεί στο δικαίωμα του νόμιμου ιδιοκτήτη να έχει τον πρώτο λόγο, τι άλλο, επιτέλους, πρέπει να μας πει η Τουρκία και ο εγκάθετός της, για να αντιληφθεί η ηγεσία μας πού το πάει η Τουρκία και πού το πάει η δική της ρομαντική πολιτική;