Η Άγκυρα και ο Μουσταφά Ακιντζί έχουν δημοσίως καταθέσει πολύ ξεκάθαρα τις θέσεις τους.

Ο κατοχικός ηγέτης έχει δηλώσει πως οι εγγυήσεις της Τουρκίας είναι αδιαπραγμάτευτες, όπως και το δικαίωμα των Τουρκοκυπρίων να αυτοκυβερνώνται στη δική τους περιοχή, στην οποία να έχουν πλειοψηφία πληθυσμού και ιδιοκτησίας γης. Οι έποικοι θα παραμείνουν ως πολίτες της ενωμένης ομόσπονδης Κύπρου και ο νόμιμος ιδιοκτήτης περιουσίας δεν θα έχει τον πρώτο λόγο.

Ο Αχμέτ Νταβούτογλου έχει δηλώσει πως το ψευδοκράτος θα μετεξελιχθεί σε κράτος, το οποίο θα προστατεύει τα συμφέροντα της Τουρκίας στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου. Μόλις χθες ο εκπρόσωπος του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών Τανζού Μπιλγκίτς δήλωσε: «Με βάση τη Συνθήκη Εγγυήσεων, δεν είναι δυνατόν να υπάρξει στρατιωτική παρουσία άλλης χώρας, πέραν των τριών εγγυητριών δυνάμεων στην Κύπρο».

Θέσεις οι οποίες παραπέμπουν σε συνομοσπονδιακό καθεστώς, σε διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και σε υποβάθμιση του κυπριακού Ελληνισμού σε κοινότητα.
Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, οι ηγεσίες ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ ούτε αντιλαμβάνονται, είτε προσποιούνται πως δεν αντιλαμβάνονται. Ζουν στον δικό τους κόσμο και περιμένουν την Τουρκία να δώσει έμπρακτα δείγματα γραφής, στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Μα, με όσα καθημερινά δηλώνουν οι Τούρκοι, όχι απλώς δείγματα, αλλά αποδείξεις έχουν μπροστά τους. Γιατί τις αποκρύβουν από τον λαό και γιατί αφήνουν τον χρόνο να διαρρέει άκαρπος, και να παγιώνει τα τετελεσμένα, αναμένοντας τούς από μηχανής θεούς να παρέμβουν και να δικαιώσουν την πλειστάκις αποδειχθείσα ως χρεοκοπημένη πολιτική τους;

Παρ' όλα τα ξεκάθαρα μηνύματα και τις συνομοσπονδιακές θέσεις της τουρκικής πλευράς, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, απτόητος, συνεχίζει τα προπαγανδιστικά επαναπροσεγγιστικά μηνύματά του προς τους νέους, τους οποίους θέλει να προετοιμάσει για την επερχόμενη διχοτομική λύση του Κυπριακού! Και παράλληλα, εναγωνίως επιχειρεί να ενισχύσει τις ψευδαισθήσεις του μέσα στους πολίτες, ότι όλα βαίνουν καλώς στις καρκινοβατούσες συνομιλίες. «Θεωρώ πως αυτήν την περίοδο υπάρχει μία καλή ευκαιρία για επίλυση του εθνικού μας προβλήματος», λέγει.

Και προσθέτει: «Θέλω να ελπίζω πως πέραν της ρητορικής, θα υπάρχει η έμπρακτη στήριξη, ενθάρρυνση και υποβοήθηση από πλευράς Τουρκίας, έτσι να καταλήξουμε το συντομότερο σε μία λύση που θα επιτρέπει επιτέλους την ελπίδα, την προοπτική δημιουργίας ενός σύγχρονου κράτους, απόλυτα συμβατού, όσον αφορά το κεκτημένο, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη λειτουργικότητα».

Ποιους περιπαίζει ο Πρόεδρος; Δεν άκουσε τον Ακιντζί; Δεν γίνεται κοινωνός σε κάθε συνάντηση μαζί του, των συνομοσπονδιακών θέσεων που καταθέτει; Δεν ακούει τον Νταβούτογλου; Με ποιον νομίζει ότι διαπραγματεύεται; Με τον εαυτό του, και τα παρουσιάζει όλα ρόδινα και ωραία; Με τους Τούρκους διαπραγματεύεται. Και τις τουρκικές θέσεις έχει να αντιμετωπίσει...

Γιατί ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, οι ηγεσίες ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ και λοιποί μαθητές της ρομαντικής σχολής αποφεύγουν να αναφερθούν στις καθημερινές διχοτομικές δηλώσεις του Ακιντζί; Γιατί προσπερνούν και αποκρύβουν τις πραγματικές προθέσεις του, ως προς ποια λύση θέλει; Γιατί δεν αναφέρονται και δεν απαντούν στις δηλώσεις των Τούρκων αξιωματούχων; Αποτελεί αυτή η συμπεριφορά ανήθικη πολιτική τακτική, η οποία έχει ως στόχο να αποκρύψει από τον λαό τις διχοτομικές θέσεις των Τούρκων, ώστε ο Πρόεδρος και οι δύο ηγεσίες να μπορούν να περιπαίζουν τον λαό και να τον αποκοιμίζουν με το όπιο των δικών τους ψευδαισθήσεων.

Αλλά αυτή η τακτική θα αποδειχθεί μπούμερανγκ. Όχι μόνο για τους ιδίους. Αλλά για την εθνική υπόθεση. Κατέστησαν όμηροι των ψευδαισθήσεών τους και όταν έλθει η ώρα της πληρωμής του λογαριασμού, θα τον πληρώσει πανάκριβα η εθνική υπόθεση...