Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υποσχέθηκε πρόσφατα πως, μόλις συμφωνηθεί οτιδήποτε, θα το ανακοινώσει στον λαό. Μέχρι σήμερα δεν ανακοίνωσε καμία συμφωνία, απόδειξη ότι δεν συνεφωνήθη τίποτε, εκτός ίσως από τα ήδη συμφωνηθέντα μεταξύ Χριστόφια-Ταλάτ, και κάποια επιμέρους τεταρτεύοντα θέματα, όπως για παράδειγμα... η ασφάλιση προϊόντων. Πέραν τούτου, κανένα από τα συμφωνηθέντα ΜΟΕ δεν εφαρμόστηκε.

Το ΜΟΕ για την κινητή τηλεφωνία ναυάγησε, τα οδοφράγματα Δερύνειας και Λεύκας δεν άνοιξαν, ακόμη και οι βόλτες στα σοκάκια της ελεύθερης και κατεχόμενης Λευκωσίας τερματίστηκαν. Ούτε Ιππόλυτοι πλέον στα κατεχόμενα αρχαία θέατρα, ούτε οτιδήποτε άλλο που να δημιουργεί ίχνος έστω ψευδαίσθησης. Αυτό που επετεύχθη ώς τώρα είναι μόνο η αλλαγή των ελληνικών τοπωνυμίων των χωριών μας, με τις νέες ονομασίες που τους έδωσαν οι τουρκικές κατοχικές δυνάμεις.

Στα κρίσιμα θέματα, καμία πρόοδος. Το περιουσιακό μπήκε στο περιθώριο, η Τουρκία επιμένει στις εγγυήσεις, στο εδαφικό μηδέν από μηδέν και, το χειρότερο, ο εποικισμός συνεχίζεται με την παροχή "λευκής υπηκοότητας" σε 40 χιλιάδες εποίκους. Για να διαψευσθεί πανηγυρικά το μεγάλο ψέμα του ΑΚΕΛ, πως τάχατες ο εποικισμός και τα τετελεσμένα συντελούνται όταν δεν υπάρχει διάλογος. Το αντίθετο συμβαίνει: Τα τετελεσμένα συντελούνται κάτω από τη σκέπη και την κάλυψη των ψευδοδιαλόγων.

Προχθές ο Πρόεδρος Αναστασιάδης επέστρεψε από τις συνομιλίες, δηλώνοντας πως "δεν εγκαταλείπω την ελπίδα ευόδωσης των συνομιλιών". Εάν απέμεινε μόνο η ελπίδα και όχι η προοπτική ευόδωσης των συνομιλιών, τότε ο Πρόεδρος πρέπει να αισθάνεται πολύ δυστυχής. Διότι στον απελπισμένο απομένει μόνο η ελπίδα. Αυτή πεθαίνει τελευταία, όπως λέγει η ρήση. Αισθανόμαστε, όμως, πως δεν πρόκειται για ελπίδα. Για ψευδαίσθηση πρόκειται...

Είναι ανυπόφορος ο εμπαιγμός στον οποίο υποβάλλουν Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους οι ηγέτες τους, με συμμέτοχο τον μάντη-αστρολόγο. Μιλούν και οι τρεις αόριστα για ελπίδες και πρόοδο. Γιατί δεν τολμούν να πουν προς τις δύο κοινότητες πού υπάρχει πρόοδος; Πρόοδος... τρέχα γύρευε δηλαδή...

Χθες μίλησε ο Αχμέτ Νταβούτογλου. Από το πιο επίσημο βήμα, της τουρκικής εθνοσυνέλευσης. Παρουσίασε το πρόγραμμα της κυβέρνησής του και ελάχιστη αναφορά έκαμε στο Κυπριακό. Δυο τρεις παραγράφους αφιέρωσε, αλλά αρκετά διαφωτιστικές και κατατοπιστικές για τις αναλλοίωτες διχοτομικές θέσεις της Τουρκίας. Μίλησε για "δύο λαούς", μίλησε για "ιδρυτική βούληση των δύο λαών", για "πολιτική ισότητα και κοινή ιδιοκτησία του νησιού", για συνέχιση των εγγυήσεων. "Μαχαίρι" στην καρδιά των ελπίδων του Προέδρου, οι θέσεις Νταβούτογλου.
Οι τουρκικές θέσεις παραμένουν αναλλοίωτες και διχοτομικές. Και ο Νίκος Αναστασιάδης και ο Μουσταφά Ακιντζί ελπίζουν. Προσφέρουν όπιο στις δύο κοινότητες για να συνεχίσουν να ελπίζουν στον ψευδοδιάλογο. Αντελήφθησαν ότι άρχισαν να καταρρέουν οι ψευδαισθήσεις μέσα στις δύο κοινότητες, οι οποίες είχαν δημιουργηθεί με τους περιπάτους και τους Ιππόλυτους. Και προσδοκούν ότι με την επαναφύτευση των ψευδαισθήσεων θα επιτύχουν να ξαναγεννηθεί το αίσθημα λύσης.

Πιστώναμε τους δύο ηγέτες με μεγαλύτερη ειλικρίνεια και διορατικότητα. Αυτό που συζητούν οι Νίκος Αναστασιάδης και Μουσταφά Ακιντζί δεν είναι λύση. Είναι καταστροφή. Θα προσφέρουν τους Ελληνοκυπρίους και τους Τουρκοκυπρίους στο θυσιαστήριο των τζιχαντιστών και των Τουρκομάνων της Τουρκίας. Είναι διζωνική με την Τουρκία που προετοιμάζουν. Και αυτή η λύση δεν θα αποτελεί τίποτε άλλο, παρά το τέλος των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων στην πατρίδα τους...