Ο υποτελής της τουρκικής κατοχής, Ακιντζί, επιμένει ξανά και ξανά: Θέλει λύση πριν από τις βουλευτικές εκλογές του προσεχούς Μαΐου στην Κυπριακή Δημοκρατία. Προχθές επανέλαβε πάλι την ίδια θέση, υποστηρίζοντας πως έγιναν αμοιβαίοι «σημαντικοί συμβιβασμοί» εκατέρωθεν, με τη βοήθεια της κατοχικής Τουρκίας και πρόσθεσε πως: «Το μόνο σενάριο το οποίο είναι αποδεκτό είναι μια δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία, την οποία να στηρίζουν και οι εγγυήτριες δυνάμεις, το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και η διεθνής κοινότητα. Αυτό που είναι πραγματοποιήσιμο είναι και το δυνατόν. Διαφορετικά μόνο θα ονειρευόμαστε». Από δικής του πλευράς, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δήλωσε ότι η τελευταία συνάντησή του με τον εγκάθετο της κατοχής ήταν «παραγωγική» και πρόσθεσε, «παρατηρείται πρόοδος, θα πρέπει να πω, αλλά υπάρχει και δρόμος να διανύσουμε».

Παρατηρείται το εξής οξύμωρο: Ενώ ο κατοχικός Ακιντζί καθημερινά μηρυκάζει και επιμένει στις γνωστές τουρκικές θέσεις και δημιουργεί εντυπώσεις, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης σιωπά και δεν αντιδρά. Ακόμα και προχθές, ο Τ/κ ηγέτης επέμενε σε τουρκικές εγγυήσεις μιας πιθανής λύσης, ενώ η δική μας πλευρά τηρεί μιαν ακατανόητη σιωπή. Πέραν αυτών, ο Ν. Αναστασιάδης εδώ και μήνες δεν έχει ενημερώσει τα κόμματα τι διαμείβεται και σε ποιο σημείο έχουν φτάσει οι συνομιλίες. Προφανώς μόνον ο ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ, που είναι τα προεδρικά εξαπτέρυγα, γνωρίζουν πού οδηγούνται οι συνομιλίες. Ο Ακιντζί ισχυρίζεται ότι έγιναν «σημαντικοί συμβιβασμοί». Πού έγιναν τέτοιοι συμβιβασμοί; Σε ποιες πτυχές του Κυπριακού; Ο Ν. Αναστασιάδης λέγει ότι θα μιλήσει προς τους πολίτες όταν κάτι συμφωνηθεί. Δηλαδή, θα τους θέσει προ νέων τετελεσμένων. Και αν οι πολίτες διαφωνούν με τους συμβιβασμούς του Προέδρου, τι θα γίνει;

Εξάλλου, ο Πρόεδρος δηλώνει ότι η νέα συνάντησή του με τον υποτελή της Τουρκίας ήταν «παραγωγική», αλλά υπάρχει δρόμος να διανυθεί. Πώς σηματοδοτείται αυτός ο δρόμος; Είναι εμφανές ότι ο Ν. Αναστασιάδης εννοεί τις κρίσιμες πτυχές που αποτελούν ογκόλιθους στον δρόμο των συνομιλιών. Αυτοί είναι οι εγγυήσεις, ο στρατός κατοχής, οι έποικοι, το εδαφικό, το περιουσιακό, οι παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων, οι συμφωνίες που το κατοχικό ψευδοκράτος συνήψε με την Τουρκία, η εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου σε όλη την επικράτεια, κτλ. Από τις πολλές και πυκνές δηλώσεις Τούρκων και Τ/κυπρίων είναι ξεκάθαρο πως η τουρκική πλευρά επιμένει στις αταλάντευτες θέσεις της για εγγυήσεις, τουρκική παρουσία, παραμονή των εποίκων, παραβίαση ανθρώπινων δικαιωμάτων, εγγυημένη πλειοψηφία περιουσίας και πληθυσμού, κτλ. Με απλά λόγια, η Τουρκία εμμένει σε κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, αναβάθμιση του ψευδοκράτους σε κράτος και υποβάθμιση της Κυπριακής Δημοκρατίας σε κοινότητα.

Διερωτάται κάθε πατριώτης πολίτης: Πώς είναι δυνατόν να ξεπεραστούν και να επιλυθούν οι κρίσιμες πτυχές του Κυπριακού μέχρι τον Μάιο, αφού οι τουρκικές θέσεις είναι αμετάβλητες και δεν πρόκειται να αλλάξουν, για λόγους που όλοι κατανοούν; Αν ο ισχυρισμός του εγκάθετου της τουρκικής κατοχής είναι σωστός, ο Ν. Αναστασιάδης καλείται ξανά να εξηγήσει στους πολίτες σε ποιες πτυχές και σε ποια ζητήματα έκανε «σημαντικούς συμβιβασμούς». Και γιατί ο Ακιντζί είναι τόσο αισιόδοξος ότι θα βρεθεί λύση πριν από τις εκλογές του Μαΐου. Ο Πρόεδρος οφείλει να ενημερώσει τους πολίτες και τα κόμματα ΠΡΙΝ από οποιουσδήποτε «συμβιβασμούς», όχι εκ των υστέρων και κατόπιν εορτής. Ο Ν. Αναστασιάδης δεν δικαιούται πια να επικαλεστεί ξανά τη γελοιότητα της δήθεν αδήριτης ανάγκης, ούτε το θλιβερό «πιστόλι στον κρόταφο». Οι πολίτες απαιτούν εξηγήσεις πριν, όχι εκ των υστέρων διλημματικές διαβουκολήσεις και εκβιαστικές συναινέσεις.