«Τα μεγάλα κανόνια της διεθνούς πολιτικής μπαίνουν στον χορό του Κυπριακού», ανήγγειλε χθες μία εφημερίδα. Μετά το μεγάλο ορόσημο της εκλογής του «μετριοπαθούς» Ακιντζί, το ορόσημο του «ανοικτού παραθύρου της ελπίδας», το ορόσημο του φυσικού αερίου και της δήθεν αναγνώρισης, από την Τουρκία, του οφέλους από τη λύση, ώστε να καταστεί ενεργειακός παίκτης, του οροσήμου του «συναπαντήματος των άστρων» και του οροσήμου των εκλογών στην Τουρκία, και γενικά των οροσήμων τα οποία «γεννούν» όλοι οι μήνες του χρόνου, τώρα έχουμε και το «ορόσημο των μεγάλων κανονιών». Τα οποία έρχονται στην Κύπρο για να διευκολύνουν τη λύση.

Αλλά τα «μεγάλα κανόνια» ηχούν αλλού, όχι στην Κύπρο. Ηχούν στο Παρίσι, στη Συρία, σε όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Τα «μεγάλα κανόνια» είναι επικεντρωμένα στο προπύργιο των τζιχαντιστών και άλλα έχουν επιστρατευθεί για τη διαφύλαξη των Ευρωπαίων πολιτών από τις ισλαμικές επιθέσεις. Το Κυπριακό τούς ενδιαφέρει τώρα; Δεν τους ενδιέφερε σε ώρες απόλυτης ηρεμίας και τάξης και θα στρέψουν την προσοχή τους σήμερα, που οι κυβερνήσεις όλου του κόσμου έχουν επικεντρωθεί σε πολύ πιο σοβαρά πράγματα;

Η Ευρώπη βρίσκεται σε κατάσταση υστερίας και φόβου, κάθε μέρα πνίγονται παιδιά στη θάλασσα του Αιγαίου, και ξαφνικά τα «μεγάλα κανόνια» θα στραφούν προς τη λύση του Κυπριακού!

Και να κάμουν τι; Να πιέσουν την Τουρκία; Μα η Τουρκία, σήμερα, βρίσκεται στο απόγειο της δόξας της. Μετέχει στη σύναξη των πλουσιότερων κρατών του κόσμου. Φιλοξενεί την αφρόκρεμα των ηγετών του πλανήτη στην Αττάλεια. Κατέστη ο ομφαλός της γης. Ο Ερντογάν συνομιλεί με τον Ομπάμα και τον Πούτιν. Κατέστη βασικός παίκτης στο Συριακό. Εκβιάζει την Ευρώπη και λαμβάνει δις ως ανταμοιβή των ενεργειών του να στέλνει «πεσκέσι» στην Ευρώπη, τους μετανάστες. Απαιτεί και λαμβάνει. Η Τουρκία πιέζει και εκβιάζει. Η Τουρκία δεν πιέζεται και δεν εκβιάζεται.

Συνεπώς, ποιο ρόλο μπορούν να παίξουν τα «μεγάλα κανόνια» στο ξεχασμένο κυπριακό πρόβλημα; Και γιατί να το πράξουν; Εδώ οι συνομιλίες πάνε καλά. Υπάρχουν κοινά οράματα μεταξύ των ηγετών των δύο κοινοτήτων. Σημειώνεται, για πρώτη φορά, συναπάντημα των άστρων. Υπάρχει λόγος να παρέμβουν;

Επιτέλους, ας τερματισθεί αυτός ο συνεχιζόμενος αφόρητος εμπαιγμός του κυπριακού λαού. Ας τερματισθεί αυτή η ψεύτικη αναζήτηση και εξεύρεση οροσήμων, για να ικανοποιείται το αίσθημα πως «κάτι γίνεται». Ας τερματισθεί αυτός ο διαχρονικός εμπαιγμός πως όλα τα «μεγάλα κανόνια» είναι επικεντρωμένα στην εξεύρεση λύσης του Κυπριακού. Το εθνικό μας θέμα ούτε καν αναγράφεται στην ατζέντα των διεθνών προβλημάτων. Ούτε καν ενδιαφέρει είτε η λύση του, είτε η μορφή της λύσης του, είτε η συνέχισή του.

Έχει πολλά άλλα επικίνδυνα προβλήματα με τα οποία να ασχοληθεί η φοβισμένη Ευρώπη. Οι λαοί της δέχονται επιθέσεις με εκατόμβες νεκρών και αδυνατούν οι ηγέτες της να τους προστατεύσουν. Η ασφάλεια του παγκόσμιου συστήματος κατέστη διάτρητη. Και ξαφνικά θυμήθηκαν τα «μεγάλα κανόνια», ένα πρόβλημα στο οποίο, μάλιστα, οι διάδικοι εμπνέονται και καθοδηγούνται από... κοινά οράματα;