Ένα ευνομούμενο κράτος διακρίνεται από την προβλεπτικότητα και τη διορατικότητα των ηγετών του και από την αποτρεπτικότητά του στην αντιμετώπιση επικίνδυνων καταστάσεων και στην αποτροπή τετελεσμένων. Και ένα πρόχειρο και ανίκανο κράτος διακρίνεται από τον εφησυχασμό, την ανεμελιά και την ανικανότητα των ηγετών του να προλάβουν γεγονότα, τα οποία, με ελάχιστη διορατικότητα, μπορούσαν να προβλεφθούν και να αντιμετωπισθούν.

Αυτό το κράτος είχε τη μεγάλη ατυχία να διακυβερνηθεί από ηγέτες με ελάχιστη διορατικότητα και μειωμένη αντίληψη των κινδύνων. Γι' αυτό άλλωστε βρίσκεται στην τραγική σημερινή κατάσταση. Ουδέποτε οι ηγέτες του πρόλαβαν. Πάντοτε εκινούντο μετά την καταστροφή, όταν πλέον όλα ήταν μη αναστρέψιμα. Και στο εθνικό θέμα και στην οικονομία, αλλά και σε θέματα που πιθανόν να θεωρηθούν δευτερεύοντα. Ακόμη, όμως, και μετά τις καταστροφές, επανήρχοντο στους παλαιούς ρυθμούς σκέψεων και γενικά στο... ραχάτι.

Προχθές, επρόκειτο να οργανωθεί μαθητική διαδήλωση κατά της ανακήρυξης του ψευδοκράτους. Ήταν εύκολο να υποθέσει κανείς, πως υπήρχε ενδεχόμενο δημιουργίας επεισοδίων μεταξύ αντιφρονούντων μαθητών, ή επεισοδίων άλλης μορφής. Και όμως οι μαθητικές πορείες αφέθησαν ανεξέλεγκτες και ανεπιτήρητες, με αποτέλεσμα να προκληθούν οι επιθέσεις εναντίον Τουρκοκυπρίων και η τροφοδότηση της τουρκικής προπαγάνδας με νέα επιχειρήματα. Τώρα τρέχει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, οι Υπουργοί, ο αρχηγός του κυβερνώντος κόμματος, να καταδικάσουν και να ζητήσουν τη λήψη μέτρων. Πού ήταν ο νους τους προτού συμβούν τα απευκταία;

Προ ημερών, στο στάδιο της Λεμεσού διεξαγόταν ποδοσφαιρικός αγώνας υψηλού κινδύνου. Και πάλιν η Αστυνομία δεν μερίμνησε να μεταβεί έγκαιρα στο στάδιο και να λάβει τα αποτρεπτικά μέτρα που επιβάλλοντο. Έφθασε εκεί, κατόπιν εορτής. Και αφού οι χούλιγκαν έκαναν πάρτι.

Στο θέμα της οικονομίας, τώρα. Από της ανόδου του στην εξουσία ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε -έπρεπε να έχει- σαφή αντίληψη του κινδύνου που δημιουργούσαν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Άφησε να περάσουν σχεδόν τρία χρόνια για να ενδιαφερθεί να το συζητήσει. Όταν ο κόμπος έφθασε στο χτένι.

Προχθές το βράδυ, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατέθεσε τον θεμέλιο λίθο του γηπέδου της ΑΕΚ Λάρνακας. Αντιγράφουμε από την ομιλία που εξεφώνησε: «Το κράτος θα είναι αρωγός στην προσπάθεια. Δυστυχώς, η δέσμευση ήταν να προηγηθεί το απολύτως αναγκαίο στάδιο της Λεμεσού, αφού υπάρχει κίνδυνος κατάρρευσης του Τσιρείου».

Ολόκληρος Πρόεδρος Δημοκρατίας γνωρίζει ότι σε ένα στάδιο, στο οποίο διεξάγονται ποδοσφαιρικοί αγώνες στην παρουσία χιλιάδων κόσμου, υπάρχει κίνδυνος κατάρρευσης, με αποτέλεσμα να θρηνήσουμε πολλά θύματα, και όμως δεν παρεμβαίνει και να ζητήσει το κλείσιμό του. Τι περίμενε; Να καταρρεύσει το στάδιο, να καταπλακώσει ανθρώπους και μετά να το κλείσει; Και έχει το θράσος ο αναπληρωτής κυβερνητικός εκπρόσωπος να παρέμβει και να διαψεύσει. Η σχετική αναφορά, όμως, του Προέδρου της Δημοκρατίας περιέχεται σε ανακοίνωση του ΚΥΠΕ. Και το ΚΥΠΕ δεν την έβγαλε από την κοιλιά του. Την αντέγραψε από την επίσημη ομιλία που του απεστάλη.

Σίγουρα, η προχειρότητα, η ανεπάρκεια στην ορθή εκτίμηση γεγονότων, η μη λήψη προληπτικών μέτρων, δεν βαρύνουν μόνο την παρούσα Κυβέρνηση. Είναι χαρακτηριστικό όλων σχεδόν των προηγούμενων διακυβερνήσεων. Τεράστιο παράδειγμα προς αποφυγή, η τραγωδία στο Μαρί. Όμως, εάν συνεχισθεί αυτό το ραχάτι, η υποβάθμιση των κινδύνων, η ανυπαρξία διορατικότητας και η μη λήψη προληπτικών μέτρων, δεν αποκλείεται να βρεθούμε μπροστά σε νέα Μαρί. Πάσης φύσεως...