Γιατί διαμαρτυρόμαστε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, με έκθεσή της, αποενοχοποιεί την Τουρκία στο Κυπριακό; Δεν είναι πρώτη η κυπριακή κυβέρνηση, η οποία αποενοχοποίησε την Τουρκία και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν βρίσκει ούτε μία λέξη να καταγγείλει την τουρκική κατοχή, στην ομιλία του στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών; Δεν είναι η Κυβέρνηση, η οποία κατέστησε το Κυπριακό από θέμα εισβολής και κατοχής της Τουρκίας σε θέμα «κοινών οραμάτων» με τον εγκάθετο της Τουρκίας; Δεν είναι η Κυβέρνηση η οποία, ενώ ακούει τους Τούρκους ηγέτες να διαλαλούν, ενώ διαβάζει επίσημα έγγραφα του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι εκλιπούσα, ικετεύει την Τουρκία να δώσει δείγματα καλής θέλησης;

Και γιατί διαμαρτυρόμαστε ότι Πρέσβειρα των ΗΠΑ ετίμησε τους αξιωματικούς του Αττίλα, σε επίσημη δεξίωσή της, όταν η προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας, μόλις προχθές, ευχαρίστησε τον τουρκικό στρατό, επειδή εδέησε να υποδείξει τους χώρους όπου έθαψε τα θύματά του; Δεν είναι η Κυπριακή Δημοκρατία η οποία με άδεια του τουρκικού στρατού στέλνει τον ΘΟΚ στο κατεχόμενο αρχαίο θέατρο της Σαλαμίνας, για να παρουσιάσει θεατρικό έργο;

Γιατί διαμαρτυρόμαστε για την αναβάθμιση του ψευδοκράτους; Δεν είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας που αποδέχεται να ανυψώνει στο αυτοκίνητό του ο κατοχικός ηγέτης το σύμβολο του ψευδοκράτους, όταν προσέρχεται στον χώρο των συνομιλιών; Δεν είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας που αποδέχεται όπως τα Ηνωμένα Έθνη αποδώσουν τιμές αρχηγού κράτους στον Μουσταφά Ακιντζί; Δεν είναι η Κυβέρνηση η οποία αποδέχεται, όπως ξένοι κρατικοί ηγέτες, Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Υπουργοί Εξωτερικών ξένων κρατών και αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης μεταβαίνουν στο «προεδρικό» και συνομιλούν με τον κατοχικό ηγέτη, κάτω από τα σύμβολα του ψευδοκράτους;

Γιατί διαμαρτυρόμαστε, όταν πρώτα οι ηγέτες μας, αποενοχοποίησαν την Τουρκία, εκθείασαν τον Ερντογάν ως «μέγα προοδευτικό και εκσυγχρονιστή ηγέτη που θέλει λύση του Κυπριακού», όταν πρώτοι ηρωοποίησαν και ωραιοποίησαν εγκαθέτους της Τουρκίας, κι όταν πρώτοι άνοιξαν δρόμους στους ξένους, ώστε να υποδέχονται τους εκπροσώπους του ψευδοκράτους;

Δεν είναι κατ' απαίτηση του Νίκου Αναστασιάδη, που για πρώτη φορά Τουρκοκύπριος διαπραγματευτής ανέβηκε τα σκαλιά του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών και συνομίλησε ως εκπρόσωπος του ψευδοκράτους με εκπρόσωπο της ελληνικής κυβέρνησης; Και όταν η ελληνική κυβέρνηση ανοίγει τις πόρτες στο ψευδοκράτος, με απαίτηση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, γιατί να μην το πράξουν οι ξένες κυβερνήσεις;

Όπως έστρωσαν οι ηγέτες που εξέλεξε ο κυπριακός λαός, έτσι θα κοιμηθούμε. Έσπειραν ανέμους, και θερίζει τις θύελλες το εθνικό θέμα.
Στη βάση μίας άκριτης, άγονης, χρεοκοπημένης πολιτικής 41 χρόνων, οι ηγέτες μας ανοίγουν πόρτες στο ψευδοκράτος, σπρώχνουν στην αναγνώρισή του από τη διεθνή κοινότητα, αποενοχοποιούν την Τουρκία διά της κυπροποίησης του προβλήματος, κάνουν τεμενάδες στους σουλτάνους και μετά διαμαρτυρόμαστε για αυτά, που οι ηγέτες μας έδειξαν τον δρόμο στους ξένους να πράξουν.

Τελικώς, είμαστε άξιοι της τύχης μας. Οι ηγέτες μας αποδεικνύονται οι συνεπέστεροι σκαπανείς της πορείας αναγνώρισης του ψευδοκράτους και διαγραφής των εγκλημάτων της Τουρκίας. Οι ξένοι απλώς ακολουθούν τα βήματα των κυβερνητών μας...