Δεν έχει πλέον όρια ο εθνικός ξεπεσμός. Δεν σταματά με τίποτε η προσπάθεια ορισμένων κύκλων, εδώ και στην Ελλάδα, να απο-ενοχοποιηθεί η Τουρκία, ακόμη και για τα μεγαλύτερα εγκλήματα που διέπραξε εις βάρος του Ελληνισμού. Ή να επιρριφθεί ίση ευθύνη και στην ελληνική πλευρά, για όσα η Τουρκία διέπραξε εις βάρος του Ελληνισμού.
Πριν από μερικά χρόνια, ακούσαμε τον Νίκο Αναστασιάδη να διαλαλεί από το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης ότι τα δεινά του Ελληνισμού οφείλονται στην αφροσύνη των Ελλήνων. Οι σφαγές των Ποντίων, οι σφαγές των Μικρασιατών, το πογκρόμ κατά των Κωνσταντινουπολιτών, το έγκλημα εθνοκάθαρσης κατά του κυπριακού Ελληνισμού, οφείλονται στην αφροσύνη των Ελλήνων. Όχι στην προσχεδιασμένη δράση του επίσημου τουρκικού κράτους.
Προχθές, ακούσαμε άλλη μια τραγική, εξωφρενική, απαράδεκτη δήλωση. Από τον Υπουργό Παιδείας της Ελλάδας, αυτόν που καλείται να μορφώσει και να διαπαιδαγωγήσει εθνικά και πνευματικά τους Ελληνόπαιδες και να τους διδάξει Ιστορία. Μας είπε ότι «οι Πόντιοι δεν υπέστησαν γενοκτονία, με την επιστημονική έννοια του όρου» και ότι κάνει διάκριση μεταξύ «εθνοκάθαρσης και γενοκτονίας».
Η δήλωση του Νίκου Φίλη προκάλεσε σάλο και έντονες αντιδράσεις στην Ελλάδα, μεταξύ των κομμάτων, ακόμη και του συμπολιτευόμενου ΑΝΕΛ, καθώς και από τις ποντιακές οργανώσεις. Και δικαίως. Μέσα από μια γενοκτονία, ο Υπουργός Παιδείας της Ελλάδας αναζητεί «επιστημονικούς όρους», προκειμένου να την υποβαθμίσει. Περίπου 353 χιλιάδες Πόντιοι εξοντώθηκαν από τους Τούρκους από το 1916 ώς το 1923. Και η Βουλή των Ελλήνων αποφάσισε επίσημα, το 1994, να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία και καθιέρωσε ως Ημέρα Εθνικής Μνήμης την 19η Μαΐου, κάθε χρόνου. Και σήμερα, έρχεται Έλληνας Υπουργός να αμφισβητεί και να πλαστογραφεί την Ιστορία. Και να δηλώνει με θράσος πως οι Πόντιοι δεν υπέστησαν γενοκτονία. Πρόκειται για κατάπτυστη δήλωση, εθνικά αξιόποινη, η οποία συνιστά ύβριν και προσβολή για τον Ποντιακό Ελληνισμό.
Ποιους άλλους συμμάχους ν' αναζητήσουν οι Τούρκοι, όταν τους εντοπίζουν μέσα στην επίσημη ηγεσία του Ελληνισμού;
Αλλά, ας μη νομισθεί ότι κι εμείς εδώ στην Κύπρο υστερούμε σε κατάπτυστες νεοφανείς θεωρίες, οι οποίες τείνουν να αποενοχοποιήσουν τους Τούρκους για τις βάρβαρες γενοκτονίες, ή να ενοχοποιήσουν εξίσου τον Ελληνισμό για τα τουρκικά εγκλήματα. Προαναφέραμε, ήδη, τη δήλωση Αναστασιάδη, όταν επεσκέφθη την Τουρκία. Αλλά και πέραν αυτού, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες ανιστόρητων θεωριών, αποενοχοποιητικών για την Τουρκία δηλώσεων, και ενοχοποιητικών για τον κυπριακό Ελληνισμό αναφορών.
Το τουρκικό πραξικόπημα του Δεκεμβρίου του 1963 και η προσπάθεια κατάλυσης του κυπριακού κράτους αγνοείται και χαρακτηρίζεται, πλέον, ως αποτέλεσμα δράσης των εθνικιστικών και σοβινιστικών στοιχείων στις δύο πλευρές. Αναθεματίζεται η αντίσταση του κυπριακού Ελληνισμού την τότε εποχή και χαρακτηρίζεται ως προσπάθεια σφαγής των Τουρκοκυπρίων.
Μπαίνουν στη ζυγαριά τα μεμονωμένα εγκλήματα κάποιων Ελληνοκυπρίων εγκληματιών εις βάρος Τουρκοκυπρίων, μαζί με τα εγκλήματα τα οποία προσχεδιασμένα διέπραξε ο τουρκικός στρατός, κατά και μετά την εισβολή του, στην Κύπρο. Και στη ζυγαριά κάποιων δικών μας βαραίνουν το ίδιο. Η κρατική τρομοκρατία της Τουρκίας και τα μεμονωμένα εγκλήματα των Ελληνοκυπρίων σχιζοφρενικών. Το τραγικό θέμα των Ελληνοκυπρίων αγνοουμένων, το έγκλημα της Τουρκίας, ισορροπεί στην ίδια κλίμακα με τους ελάχιστους αγνοουμένους των Τουρκοκυπρίων.
Δεν έχει τέλος αυτή η επονείδιστη επιχείρηση. Δεν μπορούμε πλέον να μιλούμε για μεμονωμένες, εθνικά, επιλήψιμες πράξεις. Αυτό που γίνεται, συνιστά προσπάθεια εθνικού αυτοχειριασμού. Και μάλιστα με επίσημη σφραγίδα, από κυβερνήτες, πολιτικούς και συνοδοιπόρους τους...
