Ο Υπουργός Γεωργίας Νίκος Κουγιάλης έκανε στη Βουλή μίαν αξιοπρόσεκτη δήλωση, την οποία ούτε ίσως ο ίδιος δεν κατενόησε και δεν συνέλαβε τις πραγματικότητες που εμπεριέχει. Με αφορμή το προκλητικό διάβημα του Μουσταφά Ακιντζί στην Κομισιόν, για το θέμα του χαλλουμιού, τόνισε: «Αυτό που θέλουν οι Τουρκοκύπριοι, είναι να είναι αρμόδιοι για τους ανεξάρτητους οργανισμούς που θα διεξάγουν τους ελέγχους, ενώ οι διεθνείς οργανισμοί λογοδοτούν μόνο στο Υπουργείο Γεωργίας».

Αλλά τι το παράλογο, κατά τον κ. Κουγιάλη, απαιτούν οι Τουρκοκύπριοι; Εφαρμόζουν τη διζωνική ομοσπονδία, όπως η Κυβέρνηση του τούς την προσφέρει στο πιάτο. Και μάλιστα την εφαρμόζουν προτού... συμφωνηθεί και εφαρμοσθεί.

Ως ανεξάρτητο τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος, έχουν την αρμοδιότητα να αρθρώνουν αυτόνομο λόγο και να ασκούν αυτόνομη εξουσία, σε κάθε θέμα. Να ενεργούν ως κράτος με απεριόριστες εξουσίες. Προς τι, λοιπόν, η έκπληξη και η αντίδραση του κ. Κουγιάλη; Εφαρμόζουν το γράμμα και το περιεχόμενο της διζωνικής. Περίβλημα η ομοσπονδία, και περιεχόμενο η διχοτόμηση και τα δύο κράτη.

Αυτή η περίπτωση έπρεπε, τουλάχιστον, να υποχρεώσει τον Πρόεδρο Αναστασιάδη να προβληματισθεί εκ νέου για ποια λύση διαπραγματεύεται, ποιο περιεχόμενο θα έχει και ποιες θα είναι οι επιπτώσεις της, εάν και όταν εφαρμοσθεί. Εάν, στο εύκολο θέμα της κατοχύρωσης ενός προϊόντος, οι Τουρκοκύπριοι απαιτούν να συμπεριφέρονται αυτόνομα και ασκώντας αρμοδιότητες κράτους, τι θα προκύψει στα πιο δύσκολα και ακανθώδη θέματα; Θα αντέξουν οι «Ενωμένες Πολιτείες της Κύπρου» τέτοια καθημερινά προβλήματα, τις διαφορές που θα αναφύονται και το χάος στη λειτουργία του κράτους που θα δημιουργηθεί; Η λύση θα καταρρεύσει εντός μερικών εβδομάδων. Δεν θα έχει ούτε τη διάρκεια ζωής της Ζυρίχης.

Μέσα σε μίαν απλή, λοιπόν, δήλωση του Υπουργού Γεωργίας καταδεικνύεται, αφενός, η σπουδή των Τούρκων να αποκτήσουν τη διάσταση συνεταιρικού κράτους, προτού ακόμη συμφωνηθεί η λύση και, αφετέρου, οι τεράστιες συγκρουσιακές διαφορές που θα προκύψουν, εάν συμφωνηθεί αυτή η λύση.

Προκύπτει ακόμη ένα ερώτημα: Απλούστερο μεν και χωρίς μεγάλη σημασία, αλλά έχει τη θέση του και καλείται να το απαντήσει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης: Πού, τέλος πάντων, υπάρχει κοινό όραμα με τον Μουσταφά Ακιντζί, όταν ακόμη και στο θέμα κατοχύρωσης ενός προϊόντος, ο Τουρκοκύπριος ηγέτης ξεκάθαρα καταθέτει τις διχοτομικές προθέσεις του;

Το ψευδοκράτος διεκδικεί πλέον ρόλο χωριστού κράτους. Προηγείται των συνομιλιών και ενδεχόμενης συμφωνίας. Θέλει να αποφασίζει χωριστά από την κυπριακή κυβέρνηση και να εμπεδώνει την εντύπωση στα διεθνή κέντρα αποφάσεων ότι αποτελεί, ήδη, κράτος. Αυτό είναι τελικά το αποτέλεσμα των συνομιλιών που διεξάγονται. Αναβάθμισαν το ψευδοκράτος σε χωριστή οντότητα, όπως θα διαλαμβάνεται στη συμφωνία διζωνικής ομοσπονδίας.

Αύριο, μάλιστα, που θα παρελάσουν από το «προεδρικό» του Ακιντζί οι Υπουργοί Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών και της Βρετανίας, τότε θα γίνει ακόμη πιο κατανοητή, ακόμη και σε εθελοτυφλούντες, η αναβάθμιση του ψευδοκράτους και το ακριβές αποτέλεσμα των συνομιλιών που διεξάγονται πίσω από τις κλειστές πόρτες...