Καλούνται σήμερα οι Έλληνες να σκύψουν το κεφάλι από ντροπή. Όχι να το ανασηκώσουν με περηφάνια για όσα οι πρόγονοί τους έπραξαν εκείνες τις δραματικές, αλλά ηρωικές ημέρες του Σαράντα. Εβδομήντα πέντε χρόνια αργότερα, ο Ελληνισμός, εδώ και στη Μητρόπολη, διάγει τις πιο μίζερες στιγμές της ιστορίας του, ως συνέπεια της διαφθοράς, της ανικανότητας και των ψοφοδεών πολιτικών των ηγετών του.

Αμελέτητοι, αγνώμονες προς την ιστορία και τις αξίες του έθνους, έχουν καταντήσει τον Ελληνισμό θλιβερό επαίτη δανείων και τραγικό ικέτη μεγαλοψυχίας των εχθρών του. Μία χρεοκοπημένη Ελλάδα, που βιώνει περιόδους γερμανικής κατοχής, και μία εξίσου χρεοκοπημένη Κύπρος, η ηγεσία της οποίας αναζητεί εναγωνίως δικαίωση πίσω από τη άθλια φιλοσοφία «να σώσουμε ό,τι περισώζεται για να μην πάθουμε χειρότερα», είναι ό,τι έχει να επιδείξει σήμερα ο Ελληνισμός.

Οι Έλληνες του Σαράντα δεν υπολόγισαν ούτε κόστος, ούτε θυσίες, ούτε κάθισαν να υπολογίσουν αριθμούς και δυνάμεις υπέρτερες. Έδωσαν μάχη μόνοι εναντίον του σκότους και της χιτλερο-φασιστικής τυραννίας και έγιναν σύμβολο ηρωισμού στα μάτια ολόκληρης ανθρωπότητας. Έδωσαν χρόνο στους συμμάχους να οργανωθούν, έδωσαν θάρρος στους λαούς να αγωνισθούν. Δεν λιποψύχισαν μπροστά στη βία και στη βαρβαρότητα της γερμανικής κατοχής. Ούτε στην πείνα που τους θέριζε. Και ενίκησαν.

Σήμερα, σε αυτόν το μικρό κομμάτι του Ελληνισμού, το οποίο είχε τη δική του συμβολή στον αντιφασιστικό αγώνα, ακολουθείται αντίστροφη πορεία προς τις επιταγές της ιστορίας του έθνους των Ελλήνων. Αντί αντιστάσεως, αντί της ελάχιστης διεκδικητικότητας, επιλέγεται ως «σωτήρια» πολιτική η παράδοση. Διαγράφονται τα εγκλήματα της εισβαλλούσης και κατοχικής δύναμης.

Απο-ενοχοποιείται και αναζητείται ο οίκτος της. Αναβαθμίζεται ο σφετεριστής και συζητείται ποια καρυκεύματα θα εξευρεθούν για να διασκεδαστεί η κλοπή της περιουσίας του νόμιμου ιδιοκτήτη, του εκδιωχθέντος από την εστία του, πρόσφυγα. Προβάλλεται ως λόγος της παράδοσης, τα τετελεσμένα που διαμόρφωσε ο χρόνος. Και αντί να χαράσσεται πολιτική η οποία να ανατρέπει τα τετελεσμένα, ακολουθείται πολιτική που τα νομιμοποιεί.

Οργανώνονται φιέστες με τον κατοχικό ηγέτη και περιβάλλεται με φωτοστέφανο για την τυφλή υπακοή του στα κελεύσματα της Τουρκίας. Ωραιοποιούνται οι ακραίες θέσεις του και εξαγνίζεται η λύση την οποία επιδιώκει. Κηδεύονται τα οστά αγρίως δολοφονημένων Ελληνοκυπρίων και αντί να ζητείται η τιμωρία του κράτους και των οργάνων του που εκτέλεσαν το έγκλημα, αρκούνται οι ηγέτες στον ρόλο συλλέκτη οστών ηρώων. Αντί να αναζητείται λύση η οποία θα διασφαλίζει την επιβίωση του κυπριακού Ελληνισμού στη γη του, αναζητούνται και ωραιοποιούνται λύσεις που θα τον εξαφανίσουν από την πατρίδα του.

Άλλα μηνύματα μάς έστειλαν οι πρόγονοί μας. Άλλες αξίες μάς εμπέδωσαν. Άλλους δρόμους μάς εδίδαξαν. Και στενοσόκακα ακολουθούν οι ηγέτες μας. Άλλες αξίες μάς ζητούν να ακολουθήσουμε. Και υποταγή μάς καλούν να επιλέξουμε.

Ο δρόμος που έχει επιλεγεί είναι δρόμος προς την καταστροφή, την ταπείνωση, τον εθνικό εξευτελισμό, εν ονόματι ενός ακραίου ψευδορεαλισμού, ο οποίος δεν έχει καμία σχέση με τις παραδόσεις και την ιστορία του έθνους. Αντίθετα, την αμαυρώνει και την εξευτελίζει...