Η απόφαση του Δημοκρατικού Συναγερμού σε συμπαιγνία, όπως διαφαίνεται, με το ΑΚΕΛ, να αυξήσει το εκλογικό μέτρο στο 5%, και μάλιστα έξι περίπου μήνες πριν από τις βουλευτικές εκλογές, συνιστά προσπάθεια κατακρεούργησης της δημοκρατίας και της πολυφωνίας, και μετατροπής της Βουλής σε μία κλειστή λέσχη δύο με τριών πολιτικών σχηματισμών. Αποκλείει το δικαίωμα άλλων πολιτικών παρατάξεων, με διαφορετική φωνή και διαφορετικές θέσεις, να ακούγονται να λαμβάνουν μέρος στη λήψη αποφάσεων, και να συμμετέχουν ενεργά στο πολιτικό γίγνεσθαι.

Ιδιαίτερα αυτήν τη στιγμή, κατά την οποία το εθνικό θέμα βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή και τα οικονομικά προβλήματα χρειάζονται άμεση αντιμετώπιση, η ενέργεια του Δημοκρατικού Συναγερμού αποβλέπει ακριβώς στην απαλλαγή από φωνές και θέσεις που ενοχλούν, και στον σχηματισμό μίας Βουλής την οποία θα διακρίνει ο διπολισμός και θα τη μετατρέπει σε αρένα των δύο μεγάλων πόλων.

Σε μία περίοδο κατά την οποία η απαξίωση της πολιτικής και των κομμάτων από τους πολίτες είναι πλήρης, και το μεγάλο ποσοστό αποχής σε εκλογικές αναμετρήσεις αποδεικνύει την απέχθεια την οποία ο πολίτης αισθάνεται έναντι της κομματοκρατίας, η οποία εκφράζεται και εκδηλώνεται κυρίως από τα δύο μεγάλα κόμματα, η ενέργεια του κυβερνώντος κόμματος έρχεται ακριβώς να προσθέσει στην απαξίωση και να αποκλείσει επιλογές του πολίτη να αναζητήσει νέες πολιτικές φωνές και νέους πολιτικούς σχηματισμούς, που θα ανταποκρίνονται στις δικές του επιθυμίες.

Δεν γνωρίζουμε, εάν ο Δημοκρατικός Συναγερμός και το ΑΚΕΛ αισθάνονται να συρρικνώνονται τα ποσοστά τους, και επικεντρώνονται στην εξαφάνιση των άλλων πολιτικών παρατάξεων, ώστε να αναπληρώσουν από τις δεξαμενές όσων θα χαθούν από το πολιτικό προσκήνιο. Ούτε γνωρίζουμε, εάν αυτή η απόφαση ελήφθη στο πλαίσιο να σιγήσουν στη Βουλή φωνές που αντιτίθενται στους χειρισμούς της Κυβέρνησης στο εθνικό θέμα, και να ακούγεται μόνο η συντονισμένη συγχορδία των δύο μεγάλων κομμάτων.

Όποιες και αν είναι οι σκοπιμότητες που κρύβονται πίσω από την απόφαση του Δημοκρατικού Συναγερμού, αυτή η απόφαση είναι και επικίνδυνη για τη δημοκρατία και ύποπτη. Αυτές οι γελοίες δικαιολογίες, πως δεν μπορεί η κάθε γειτονιά να ιδρύει κόμμα και να βρίσκεται στη Βουλή, αποτελεί κόλαφο για την ίδια τη δημοκρατία. Η δημοκρατία χρειάζεται την πολυφωνία, χρειάζεται τη διαφορετική θέση, χρειάζεται, ναι, εφόσον ο πολίτης αποφασίσει να στείλει ακόμη και το κόμμα της γειτονιάς στη Βουλή, να μπορεί να το στείλει. Σημασία και αξία δεν έχει πόσο μεγάλο είναι ένα κόμμα, αλλά ποιο λόγο αρθρώνει και ποιες θέσεις στηρίζει. Διαφορετικά, θα έχουμε μία δημοκρατία στην οποία, τουλάχιστον στο μεγάλο και κύριο εθνικό πρόβλημα, θα ακούγεται μία φωνή και μία θέση.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός κατήλθε στις προεδρικές εκλογές με το σύνθημα «ενώνουμε δυνάμεις». Και για να εκλεγεί ο υποψήφιός του χρειάστηκε και τη συνδρομή του μικρού σε ποσοστά ΕΥΡΩΚΟ, προκειμένου να ανέλθει στην εξουσία. Σήμερα τι επιδιώκει να πράξει; Να εξαφανίσει τις άλλες πολιτικές δυνάμεις και μαζί με το ΑΚΕΛ να διαφεντεύουν την πολιτική ζωή του τόπου;