Ελπίζουμε, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να μην έχει προσαρμόσει την προχθεσινή ομιλία του στα όσα ήθελε να ακούσει το ακροατήριό του, οι πρόσφυγες της Μόρφου. Ελπίζουμε ότι πρόθεσή του δεν ήταν να κάμει πολιτική χάριν της εσωτερικής κατανάλωσης. Ελπίζουμε πως όσα είπε τα εννοεί και πως θα τα κάμει πράξη στις διαπραγματεύσεις. Ελπίζουμε πως, έστω και τώρα, έχει αντιληφθεί το μοιραίο λάθος που διέπραξε περιβάλλοντας τον Ακιντζί με το φωτοστέφανο του ηγέτη, ο οποίος θέλει δίκαιη και λειτουργική λύση.

Τα πλείστα που είπε ο Προέδρος της Δημοκρατίας είναι ορθά. Πλησιάζουν πολύ το περιεχόμενο μίας βιώσιμης λύσης. Με όσα είπε, αποκρούει τη διζωνική συνομοσπονδία των δύο κρατών, των πληθυσμιακών και περιουσιακών πλειοψηφιών, των παρεκκλίσεων από το ευρωπαϊκό δίκαιο και το κεκτημένο και της διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ελπίζουμε και αναμένουμε να τα δούμε στην πράξη. Όπως αναμένουμε να δούμε και μία αποφασιστική διεκδίκηση της επιστροφής της Μόρφου. Επιστροφή, την οποία υποσχέθηκε ενώπιον των προσφύγων κατοίκων της.

Ο Πρόεδρος είπε, περίπου, όσα αυτή η εφημερίδα καταθέτει προ πολλού. Όσα και άλλες πολιτικές δυνάμεις τονίζουν και προειδοποιούν. Και ενώ όλοι εμείς τονίζαμε τα αυτονόητα και προηγηθήκαμε του Προέδρου της Δημοκρατίας, του κόμματός του και των συμμάχων τους, μας έλεγαν «λυσοφοβικούς» και «απορριπτικούς». Ιδού τώρα που τα λέγει και τα απαιτεί ο Νίκος Αναστασιάδης. Ούτε ο Μουσταφά Ακιντζί αποδείχθηκε ηγέτης όπως τον περιέγραψαν οι θαυμαστές του, ούτε την επιρροή της Τουρκίας μπορεί να αποτινάξει, ούτε η Τουρκία υποχωρεί από τις διαχρονικές αδιάλλακτες θέσεις της. Δεν «δαγκώνει» τα ψευδοδολώματα, τα οποία τής προσέφεραν οι δικοί μας αιθεροβάμονες.

Χρήσιμο και εθνικά επωφελές είναι να επιστρέψουν όλοι στις ζοφερές πραγματικότητες που προδιαγράφονται. Χρήσιμο είναι να παραμείνει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης στις σωστές θέσεις που, προχθές, κατέθεσε. Να μην γίνει πάλιν ο λαός δέκτης πλαστών μηνυμάτων και ανεκπλήρωτων δεσμεύσεων. Να υπάρξει σταθερή και αποφασιστική μεταστροφή της κυβερνητικής πολιτικής στις πραγματικότητες. Όχι εκείνες που διαμορφώθηκαν επί του εδάφους και αγωνιά να τις νομιμοποιήσει, αλλά εκείνες τις πραγματικότητες για τις οποίες οφείλει να αγωνισθεί για να τις ανατρέψει.

Tα πράγματα δεν πηγαίνουν καθόλου προς τη σωστή κατεύθυνση. Χρήσιμο και εθνικώς συμφέρον είναι να υπάρξει αναθεώρηση της ακολουθούμενης πολιτικής. Έστω και αργά, έστω και με το όποιο οδυνηρό κόστος θα έχουν οι ώς τώρα χειρισμοί και τα ψεύτικα «κοινά οράματα». Διότι εάν συνεχιστεί η ίδια πολιτική, να μένει η Κυβέρνηση στις σωστές φραστικές διακηρύξεις, αλλά στο τραπέζι των συνομιλιών να πράττει άλλα, το κόστος θα είναι πολύ βαρύτερο και θα αγγίζει πλέον την επιβίωση του κυπριακού Ελληνισμού.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ας εκπληρώσει τα υποσχεθέντα. Ξεκινώντας από εκείνο που δεσμεύτηκε ενώπιον του λαού, προεκλογικά. Να καλέσει το Εθνικό Συμβούλιο και μαζί να ετοιμάσουν σχέδιο λύσης, το οποίο να καταθέσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Έτσι θα εξασφαλισθεί και η ομοφωνία και η κοινή γραμμή και έτσι θα διεκδικηθούν τα βασικά δικαιώματα του κυπριακού Ελληνισμού...