Η Τουρκία προέβη σε τρεις μέγιστες εχθρικές ενέργειες σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας -εκτός πολλών άλλων, καθημερινά- τα τελευταία 41 χρόνια. Πρώτον, με αφορμή το προδοτικό πραξικόπημα, εισέβαλε και κατέκτησε το 37% του εδάφους της νήσου. Δεύτερον, στις 15 Νοεμβρίου 1983 προέβη σε μονομερή ανακήρυξη του κατοχικού ψευδοκράτους, με στόχο να εδραιώσει, όπως νομίζει, την κατοχή. Τρίτον, σήμερα τσιμεντώνει ακόμα περισσότερο την κατοχή της πατρίδας μας με τη μεταφορά νερού στα κατεχόμενα με υποθαλάσσιο αγωγό, μήκους 80 χιλιομέτρων. Λογικά, θα ανέμενε κανείς πως με αφορμή και τη μεταφορά τουρκικού νερού στα κατεχόμενα, που αποκλήθηκε ως το «νερό της ειρήνης», η κυβέρνηση του Νίκου Αναστασιάδη, όπως και τα εν αγαστή συμπλεύσει συνεργαζόμενα κόμματα ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ, θα αντιδρούσαν έντονα σε αυτήν τη νέα τουρκική επεκτατική και κατακτητική ενέργεια.

Κι όμως: Κυβέρνηση, ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ έβγαλαν κυριολεκτικά τον πολιτικό σκασμό! Καμία αντίδραση! Καμία διαμαρτυρία! Καμία ενόχληση! Καμία δυσφορία, ούτε και από τον κατά τα άλλα δήθεν δυσφορούντα, για δηλώσεις Ακιντζί, Υπουργό Εξωτερικών. Αν είχαμε σοβαρή και υπεύθυνη Κυβέρνηση, που πραγματικά νοιάζεται για την επιβίωση των νόμιμων κατοίκων της Κυπριακής Δημοκρατίας, θα προέβαινε σε έντονες καταγγελίες πρώτα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σε όλα τα διεθνή φόρα και, προπάντων, στα Ην. Έθνη. Αν είχαμε Κυβέρνηση και Πρόεδρο με κότσια, θα είχαν αναστείλει τις συνομιλίες προ καιρού, επειδή εδώ και πολλούς μήνες διεξάγονται οι εργασίες για τη μεταφορά του νερού της κατοχής στο Βορρά. Υπάρχει προηγούμενο: Όταν ο «Βάρβαρος» με συνοδεία τουρκικών πολεμικών σκαφών, υποβρυχίων και αεροσκαφών εισέβαλε στην κυπριακή ΑΟΖ και την κατέλαβε για μήνες, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, ορθά πράττοντας, αποχώρησε από τις συνομιλίες.

Σήμερα, το νερό της δήθεν ειρήνης, τι είναι; Είναι η τρίτη μέγιστη τουρκική εχθρική ενέργεια σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ποια μηνύματα στέλνει η κατοχική Τουρκία στην κατά πάντα υπνώττουσα και παραπαίουσα κυβέρνηση Αναστασιάδη και στα συναγελαζόμενα λαϊκομετωπικά κόμματα, ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ; Πρώτον, τσιμεντώνει ακόμα περισσότερο την κατοχή του βορείου τμήματος της νήσου. Δεύτερον, τα κατεχόμενα εξαρτώνται ακόμα πιο πολύ από την Τουρκία. Τρίτον, η Άγκυρα εδραιώνει στενότερα και αποκλειστικά τον έλεγχο των κατεχομένων αφού επιμένει να ελέγχει και τη διαχείριση του νερού. Τέταρτον, το τουρκικό νερό της κατοχής θα έχει και σοβαρότατες οικονομικές προεκτάσεις και επιπτώσεις στη διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού όπως και στην εντεύθεν οικονομία τόσο των ελεύθερων περιοχών όσο και των κατεχομένων. Πέμπτον, διά του «νερού της κατοχής» η Τουρκία αποκτά ένα σημαντικό συγκριτικό πλεονέκτημα σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και της οικονομίας, της γεωργίας και άλλων οικονομικών δραστηριοτήτων της.

Το νερό σήμερα είναι κατ’ εξοχήν πανίσχυρο πολιτικό ή και πολεμικό όπλο, γι’ αυτόν που το έχει και θέλει να το χρησιμοποιήσει. Η Τουρκία, με το «νερό της κατοχής» όχι μόνο επιτίθεται πολιτικά και κατακτητικά κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά, ταυτόχρονα και μακροχρόνια, επιδιώκει να την υποδουλώσει και οικονομικά. Γι’ αυτό υποβάλλουμε πως εξαρχής η Κυβέρνηση Αναστασιάδη, όχι μόνο τώρα, όφειλε να είχε έντονα αντιδράσει στους τουρκικούς κατακτητικούς και επιθετικούς σχεδιασμούς κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η εσκεμμένη αδράνειά της συνιστά έμμεση συνέργεια στα τουρκικά σχέδια στερέωσης της κατοχής. Και ο πολιτικός σκασμός των συνεργαζόμενων ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ κουβαλά νερό στον μύλο των επεκτατικών σχεδίων της Τουρκίας. Η κατοχική χώρα πήρε το ξεκάθαρο μήνυμα πως η ελληνική πλευρά δεν αντιδρά και δεν ενοχλείται. Άρα να αναμένουμε τα επόμενα, νέα οδυνηρά τουρκικά χτυπήματα.