Συμφωνούμε με τον κ. Αβέρωφ Νεοφύτου. «Πρέπει να καταλάβουμε ένα απλό πράγμα, ότι ο Μουσταφά Ακιντζί είναι ηγέτης της τουρκοκυπριακής κοινότητας και είναι τις δικές του θέσεις που εκφράζει», είπε. Εμείς είπαμε κάτι περισσότερο. Ότι ο κ. Ακιντζί είναι ηγέτης της τουρκοκυπριακής κοινότητας, και είναι αναμενόμενο και φυσικότατο να υποστηρίζει τις θέσεις της τουρκοκυπριακής πλευράς.

Κατά τον ίδιο, όμως, τρόπο πρέπει να συμπεριφέρεται και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, ο οποίος επανειλημμένα μιλά για την ανάγκη σεβασμού των ανησυχιών των Τουρκοκυπρίων, τονίζει ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη οι ανησυχίες τους στο θέμα της ασφάλειας και, γενικά, περισσότερο αναφέρεται στα λάθη της ελληνοκυπριακής πλευράς, παρά στα λάθη της τουρκοκυπριακής. Και ειδικά στα εγκλήματα της Τουρκίας.
Ο Νίκος Αναστασιάδης είναι ο ηγέτης της ελληνοκυπριακής κοινότητας, έχει εντολή από τους Ελληνοκύπριους πολίτες να υπερασπίζεται τις θέσεις και τα δικαιώματά τους, να προβάλλει τις ανησυχίες και τα δίκαιά τους και όχι να ασχολείται με τις ανησυχίες των Τουρκοκυπρίων. Τις ανησυχίες της άλλης κοινότητας, ας της αφήσει να τις προβάλλει ο κ. Ακιντζί.


Πριν από μερικές ημέρες, ο Πρωθυπουργός της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, μιλώντας από το βήμα των Ηνωμένων Εθνών, δήλωσε ότι η Τουρκία θα συμπαρασταθεί της τουρκοκυπριακής κοινότητας και του ψευδοκράτους, στην αναζήτηση λύσης. Ήταν μία αναφορά που πέρασε απαρατήρητη και ασχολίαστη. Ο Τούρκος Πρωθυπουργός δεν δήλωσε ότι η χώρα του θα συμπαρασταθεί στις προσπάθειες των δύο πλευρών για την εξεύρεση βιώσιμης λύσης. Θα συμπαρασταθεί μόνο της τουρκοκυπριακής πλευράς και θα της συμπαρασταθεί και θα στηρίξει τις δικές της διχοτομικές θέσεις.

Όταν, λοιπόν, γίνεται αποδεκτό ότι ο κ. Ακιντζί φυσιολογικά υπερασπίζεται θέσεις των Τουρκοκυπρίων, και όταν ο Νταβούτογλου δηλώνει πως η Τουρκία θα στηρίξει τις θέσεις των Τουρκοκυπρίων, δεν μπορεί ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας να στηρίζει τις ανησυχίες και να αναφέρεται στην ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων. Ούτε να θέτει σε ίση μοίρα τα λάθη της κοινότητας που εκπροσωπεί, με τα εγκλήματα της Τουρκίας, του Ντενκτάς, της ΤΜΤ και των λοιπών τρομοκρατών στην άλλη πλευρά.

Απ' εκεί και πέρα, και αποδεχόμενοι το αξίωμα ότι ο κ. Ακιντζί, ως ηγέτης της τουρκοκυπριακής κοινότητας, είναι φυσικό να υποστηρίζει τις θέσεις των Τουρκοκυπρίων, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός ο ισχυρισμός του Προέδρου του ΔΗΣΥ ότι δεν πρέπει «να κάνουμε τους κριτές και τους δικηγόρους του κ. Ακιντζί». Μα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο ίδιος ο κ. Νεοφύτου και το ΑΚΕΛ έχουν αναδειχθεί στους καλύτερους δικηγόρους του κ. Ακιντζί. Καθημερινά μας λέγουν ότι η εκλογή του άνοιξε παράθυρο ελπίδας για τη λύση του Κυπριακού. Καθημερινά κρέμονται από τα χείλη του και του πλέκουν ύμνους, για τις «κυπρογενείς» θέσεις του. Καθημερινά προσπαθούν να εύρουν ευκαιρία να επικροτήσουν δηλώσεις του.

Αλλά, την ίδια στιγμή, όταν ο κ. Ακιντζί προβαίνει σε διχοτομικές δηλώσεις, ή αποστέλλει έγγραφα στον ΟΗΕ, στα οποία χαρακτηρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία εκλιπούσα και τάσσεται υπέρ της λύσης δύο κρατών, οι υμνολόγοι χάνουν τη μιλιά τους. Και δηλώνουν πως δεν τον κρίνουν.
Να αποφασίσουν, επιτέλους, τι θέλουν και πώς θα ενεργούν, σε όλες τις περιπτώσεις...