Πανικό, σύγχυση, αμηχανία και αδικαιολόγητο αιφνιδιασμό υποδηλώνουν οι κυβερνητικές αντιδράσεις, έναντι των δηλώσεων Ακιντζί, ο οποίος μίλησε για πληθυσμιακή και περιουσιακή πλειοψηφία στο τουρκοκυπριακό κράτος. Οι κυβερνώντες δεν θριαμβολογούν, πλέον. Ψελλίζουν. Αλλά στις ακαταλαβίστικες θεωρίες τους δεν λησμονούν την τακτική της παραπλάνησης και της μετάθεσης της ουσίας, αλλού.

Μας λέγει ο αναπληρωτής κυβερνητικός εκπρόσωπος, πως «οι δηλώσεις Ακιντζί επιβεβαιώνουν την εκτίμηση του Προέδρου της Δημοκρατίας ότι υπάρχει ακόμη πολύς δρόμος να διανύσουμε στις διαπραγματεύσεις». Δεν είναι αυτή η ουσία, κ. Βίκτωρα Παπαδόπουλε. Η ουσία είναι ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διαλαλεί καθημερινά ότι έχει κοινά οράματα με τον κ. Ακιντζί. Αυτό έπρεπε να απαντήσεις: Είναι όραμα και του Προέδρου της Δημοκρατίας οι πληθυσμιακές και περιουσιακές πλειοψηφίες; Αν ναι, να το παραδεχθεί. Αν όχι, να ζητήσει συγγνώμη από τον κυπριακό Ελληνισμό για την παραπλάνηση.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αναμασά τα ίδια πράγματα. Και αυτός δηλώνει πως οι δηλώσεις Ακιντζί επιβεβαιώνουν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Και αυτός αποφεύγει να αναφερθεί στα «κοινά οράματα» Αναστασιάδη και Ακιντζί και να δηλώσει εάν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης συμμερίζεται το όραμα Ακιντζί για πλειοψηφίες και παρεκκλίσεις από το κοινοτικό κεκτημένο.
Όμως ο Νίκος Χριστοδουλίδης προχωρεί και δηλώνει πως μέσα στον Νοέμβριο θα καταλάβει η Κυβέρνηση πού πάει η διαπραγματευτική διαδικασία.

Μα ακόμη δεν κατάλαβε η Κυβέρνηση πού πάνε τα πράγματα; Έχει μπροστά της την πρόσφατη ομιλία του Τούρκου πρωθυπουργού από το πιο επίσημο βήμα της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, στην οποία ο Αχμέτ Νταβούτογλου μιλά για λύση δύο λαών και ισοτιμία στην περιουσία. Έχει μπροστά της τις προχθεσινές δηλώσεις του Μουσταφά Ακιντζί, ο οποίος μιλά για πληθυσμιακές και περιουσιακές πλειοψηφίες και παρεκκλίσεις από το κοινοτικό κεκτημένο. Και ακόμη να αντιληφθεί πού πάνε τα πράγματα; Περιμένει τον από μηχανής θεό να παρέμβει και να αλλάξει την κατεύθυνση. Αλλά από μηχανής θεοί δεν υπάρχουν στην πολιτική. Εδώ ισχύει: ό,τι σπείρεις θερίζεις και όπως έστρωσες θα κοιμηθείς.

Αλλά υπάρχει και ο Αβέρωφ Νεοφύτου. Και μας λέγει ότι «οι θέσεις του κ. Ακιντζί δεν σημαίνει ότι είναι και δικές μας θέσεις». Και αφού οι θέσεις Ακιντζί δεν είναι θέσεις Αναστασιάδη, γιατί ο Νίκος Αναστασιάδης μιλά για κοινά οράματα; Ποιους περιπαίζει;

Ερωτά επίσης ο κ. Νεοφύτου, εάν ο Τουρκοκύπριος ηγέτης έχει ρωτήσει την Ε.Ε. εάν αποδέχεται μόνιμες παρεκκλίσεις από το κοινοτικό κεκτημένο, και απαντά ο ίδιος με βεβαιότητα ότι η Ε.Ε. δεν θα δεχθεί ποτέ μόνιμες παρεκκλίσεις.

Λανθάνεται. Η Ε.Ε. έχει επανειλημμένως δηλώσει ότι θα αποδεχθεί οποιαδήποτε συμφωνία στην οποία θα καταλήξουν οι δύο πλευρές και θα αποδεχθεί τις όποιες παρεκκλίσεις. Συνεπώς, δεν χρειάζεται ο κ. Ακιντζί να ερωτήσει την Ε.Ε., αφού η θέση της είναι γνωστή. Αλλά διερωτήθηκε ο κ. Νεοφύτου εάν αυτή τη στιγμή, κατά την οποία η Ε.Ε. δεν είναι σε θέση να πράξει τίποτε στο μεταναστευτικό χωρίς τη βοήθεια της Τουρκίας, μπορεί να πει «όχι» σε οποιαδήποτε τουρκική αξίωση, μπορεί να πιέσει την Τουρκία και μπορεί να απορρίψει οποιοδήποτε τουρκικό αίτημα;

Οφείλουμε να είμαστε ρεαλιστές, πολιτικά ορθολογιστές και προ πάντων ξεκάθαροι προς τον λαό, όπως συχνά ζητεί ο κ. Νεοφύτου. Να μην του πουλούμε ψεύτικες προσδοκίες και να μην θολώνουμε τα νερά...