O Πρόεδρος της Βουλής Γιαννάκης Ομήρου, σε δήλωσή του για τη σημερινή 55η επέτειο της Κυπριακής Ανεξαρτησίας, ανέφερε μεταξύ άλλων: «Διερχόμενη μέσα από λάκκους λεόντων και συμπληγάδες πέτρες, η Κυπριακή Δημοκρατία επέζησε και αποτελεί σήμερα σταθερό βήμα για τη συνέχιση του αγώνα για τερματισμό της τουρκικής κατοχής και για λύση που θα διασφαλίζει τη φυσική και εθνική επιβίωση του κυπριακού Ελληνισμού...».

Όντως, η Κυπριακή Δημοκρατία, θεμελιωμένη πάνω στον αγώνα, στο αίμα και στις θυσίες του κυπριακού Ελληνισμού (οι Τουρκοκύπριοι υπήρξαν όχι μόνο θλιβερά αμέτοχοι, αλλά πολέμιοι αυτού του αγώνα, σύμμαχοι των αποικιοκρατών), επιβίωσε 55 χρόνια, «διερχόμενη μέσα από λάκκους λεόντων και συμπληγάδες πέτρες». Επέζησε του τουρκικού πραξικοπήματος του 1963, των τουρκικών βομβαρδισμών της Τηλλυρίας, του ντε φάκτο διαχωρισμού που ακολούθησε, του χουντικού πραξικοπήματος, της τουρκικής εισβολής και της 41χρονης κατοχής, και του σχεδίου Ανάν. Μέσα στα 55 χρόνια ζωής αυτού του κράτους, η Κυπριακή Δημοκρατία ευρίσκετο -και συνεχίζει να ευρίσκεται- κάτω από τη δαμόκλειο σπάθη νέων τουρκικών επιδρομικών προσπαθειών, με στόχο τη διάλυσή της. Επιβιώνει, όμως, επειδή ούτε ο λαός της αποδέχθηκε ποτέ τη διάλυσή της, ούτε ευρέθη ηγέτης της να υπογράψει λύση-διάλυσή της.

Σήμερα, όμως, οι κίνδυνοι είναι μεγαλύτεροι από κάθε άλλη φορά. Οι λάκκοι λεόντων επληθύνθησαν και οι συμπληγάδες πέτρες πιέζουν ασφυκτικά την ασπίδα και τον θώρακα του κυπριακού κράτους, απειλούντες να τον συντρίψουν. Μέσω μίας κατ' ευφημισμόν διαπραγμάτευσης, προβάλλει στο βάθος ο πασιφανής στόχος διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Διχοτομημένης μεταξύ ενός νομιμοποιημένου τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους, με την ονομασία «τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος» και μίας καταστροφικής υποβάθμισης του κυπριακού Ελληνισμού σε ένα μίζερο «ελληνοκυπριακό συνιστών κράτος». Υπό την πλήρη πολιτική, στρατιωτική και οικονομική επικυριαρχία της Τουρκίας.

Σήμερα, και χωρίς η Τουρκία να κινητοποιεί τον στρατό της για να καταλύσει βιαίως και διά των όπλων την Κυπριακή Δημοκρατία, προβάλλει ο άμεσος κίνδυνος, ο διαχρονικός τουρκικός στόχος να καταστεί πραγματικότητα μέσω μίας «ειρηνευτικής» διαδικασίας, η οποία οδηγεί σε εκτρωματική λύση. «Ειρηνικώς» και αναιμάκτως, η Τουρκία θα δει τον τελικό της στόχο να εκπληρώνεται.

Οι κίνδυνοι είναι πιο άμεσοι και πιο ορατοί από κάθε προηγούμενη φορά. Διότι συγκαλύπτονται οι προθέσεις, κάτω από εύηχα συνθήματα, κάτω από παραπλανήσεις και κάτω από ωραιοποιημένες ορολογίες. Προβάλλονται ανύπαρκτα «κοινά οράματα» με τους κατοχικούς ηγέτες, δελεάζεται ο κυπριακός Ελληνισμός, ο οποίος βρίσκεται σε δεινή οικονομική κατάσταση, με το ψεύτικο όραμα μίας οικονομικής έκρηξης, που θα καταστήσει την πατρίδα του Γη της Επαγγελίας, προσφέρεται στον λαό το όπιο ότι ο ρατσιστικός διαχωρισμός θα είναι σύμφωνος με το ευρωπαϊκό κεκτημένο και το διεθνές δίκαιο.

Η Κυπριακή Δημοκρατία, «εκλιπούσα», κατά την κατοχική δύναμη, αντιμετωπίζει άμεσο κίνδυνο. Μόνο, πλέον, ο λαός της μπορεί να αποτρέψει την καταστροφή και να της επιτρέψει να επιβιώσει. Καλείται και πάλιν ο κυπριακός Ελληνισμός, όπως έπραξε το 1963, όπως έπραξε το 1974 και όπως αποφάνθηκε το 2004, να ανασηκώσει το ανάστημά του και να αποτρέψει τη διάλυση του κράτους του. Αποτελεί η Κυπριακή Δημοκρατία το τελευταίο καταφύγιό του. Την ασπίδα και τον θώρακά του. Διάλυσή της θα αποτελέσει και την απαρχή της βιολογικής και εθνικής καταστροφής του...