Άραγε, αρχίζουν να προσγειώνονται οι κυβερνώντες και να επιχειρούν απαγκίστρωση από την ομηρία των λόγων και της ευσεβοποθικής πολιτικής τους; Το ευχόμαστε, αν και ο χρόνος θα το αποδείξει.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δηλώνει με απογοήτευση ότι «η Τουρκία, πέραν της απλής ρητορικής, δεν έχει αναλάβει πρακτικά βήματα».
Και ο Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού τονίζει: «Παρά τη θετική αλλαγή του κλίματος, εντός Κύπρου, αν δεν υπάρξει καλή θέληση από μέρους της Τουρκίας και εγκατάλειψη της αδιάλλακτης στάσης της, δεν μπορούμε να ελπίζουμε σε ουσιαστική πρόοδο».

Ορθότατα, όσα τώρα λέγουν. Αλλά γιατί έβαλαν το αμάξι μπροστά από το άλογο; Γιατί χρησιμοποίησαν την «αλλαγή του κλίματος εντός Κύπρου» για να παραπλανήσουν τον λαό, ότι με τον Ακιντζί τα πράγματα γίνονται απείρως ευκολότερα για λύση; Γιατί πριν επενδύσουν, μόνο στο καλό κλίμα, δεν ανέμεναν δείγματα αλλαγής της στάσης της Άγκυρας; Γιατί έδωσαν πίστη στις διαβεβαιώσεις του Έιντε ο οποίος πηγαινοερχόταν στην Άγκυρα, κομίζοντας μόνο στείρες διαβεβαιώσεις ότι η Τουρκία θα στηρίξει τις συνομιλίες; Γιατί δεν τον ερώτησαν αν έφερε διαβεβαιώσεις ότι η Τουρκία είναι έτοιμη να προχωρήσει σε πιο διαλλακτικές πολιτικές; Και αν τον ερώτησαν και έλαβαν αρνητική απάντηση, γιατί συνέχισαν να καλλιεργούν φρούδες ελπίδες στον λαό;

Η τραγωδία, σε όλη αυτήν την ιστορία, είναι τούτη. Ενώ η Τουρκία, για 50 και πλέον χρόνια, όπως επισημάναμε σε προηγούμενα άρθρα μας, έχει ορθάνοικτα τα χαρτιά της ενώπιόν μας και έχει δώσει επανειλημμένα, και διά δηλώσεων των ηγετών της, αλλά περισσότερο, εμπράκτως, όχι δείγματα, αλλά αποδείξεις τι θέλει στην Κύπρο, η ηγεσία μας δεν ακούει και δεν βλέπει. Και περιμένει, ακόμη και σήμερα, «καλά χαμπάρια» από την Τουρκία.

Το εγγυώμεθα: Δεν θα ακούσουν ούτε καλό χαμπάρι, ούτε θα δουν δείγματα αλλαγής των διαχρονικών επιδρομικών σχεδίων της Τουρκίας. Ας μην επενδύουν οι ηγέτες μας στα φυσικά αέρια και στις γεωστρατηγικές θέσεις της Κύπρου. Ούτε να περιμένουν δείγματα, μετά τις τουρκικές εκλογές, όπως αρχίζουν να διατείνονται οι κυβερνώντες, συντηρώντας το κλίμα των ψευδαισθήσεων που δημιούργησαν. Από το 1974, ώς σήμερα, έχουν διεξαχθεί δεκάδες εκλογές και πολλά πραξικοπήματα στην Τουρκία. Η πολιτική της στο Κυπριακό δεν άλλαξε ούτε κατά ένα ιώτα. Δεν είναι σε θέση οι ηγέτες μας να κατανοήσουν το αυτονόητο και το πολλάκις αποδειχθέν: Ότι η Τουρκία ακολουθεί πανεθνική πολιτική, την οποία ουδείς δύναται να παραβιάσει και να παραβεί.

Η σημερινή ηγεσία καλείται να απελευθερωθεί από τα δεσμά των ψευδαισθήσεων, των αγκυλώσεων και των λανθασμένων φιλοσοφιών της. Να καθίσει και να μελετήσει, διότι αποδεικνύεται καθημερινά αμελέτητη και ανεπίδεκτη μαθήσεως. Και αφού μελετήσει και αντιληφθεί σωστά την τουρκική πολιτική στο Κυπριακό, να προχωρήσει σε επαναθεώρηση της στρατηγικής της. Δεν πρόκειται να φθάσει σε λύση στη βάση ενός ψευδεπίγραφου διαλόγου, με αντικείμενο μία ξενόπνευστη λύση, η οποία δεν οδηγεί πουθενά, παρά μόνο στη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και σε λύση δύο κρατών.

Η στρατηγική που ακολουθείται σήμερα θα οδηγήσει σε συμφορές και νέες τραγωδίες. Οι ψευδαισθήσεις θα γίνουν εφιάλτης. Και η ενδοτικότητα, εν ονόματι της εξημέρωσης, δήθεν, του θηρίου, θα καταστεί μπούμερανγκ. Επιβάλλεται προσγείωση στις σκληρές πραγματικότητες και ετοιμασία σχεδίου εθνικής δράσης προς αποτροπή των δεινών που έρχονται...