Για τρίτη φορά σε εφτά μήνες η Ελλάδα οδεύει στις κάλπες. Αναμένεται πως μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου θα διεξαχθούν οι νέες εκλογές. Η προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία αποτελεί μια έξυπνη πολιτική και κομματική κίνηση εκ μέρους του Πρωθυπουργού, Αλ. Τσίπρα. Θεωρητικά, η προσφυγή στις κάλπες είναι ομολογία κραυγαλέας αποτυχίας του, αφού άλλα υποσχέθηκε στον ελληνικό λαό και αλλού τον οδήγησε. Προεκλογικά και στους επόμενους μήνες, ο Πρωθυπουργός υποσχέθηκε ότι θα έδινε ανειρήνευτα μια διμέτωπη μάχη. Εναντίον της λιτότητας και κατά του μνημονίου. Έδωσε μάχες, υποτίμησε τους αντιπάλους του, δηλ. την Τρόικα ή τους θεσμούς και υπέκυψε.

Η Ελλάδα μπήκε σε τρίτο μνημόνιο, επαχθέστερο του προηγούμενου. Λογικά, λοιπόν, ο Τσίπρας έπρεπε να φθαρεί και να υποστεί το κόστος της αποτυχίας του, έστω και αν ο ίδιος υποστηρίζει πως άνοιξε δρόμο διεκδίκησης και για άλλους λαούς της Ευρώπης. Εντούτοις, υπάρχουν ισχυροί λόγοι που υποβάλλουν πως, με τις νέες εκλογές, ενδέχεται ο Αλ. Τσίπρας να εξέλθει ακόμα πιο ενισχυμένος. Είναι ηλίου φαεινότερον ότι οδηγεί την Ελλάδα σε εκλογές για να αντιμετωπίσει την εσωκομματική αντιπολίτευση και αμφισβήτηση. Και το κάνει αυτό λίγες μόνον ημέρες μετά που οι θεσμοί άρχισαν την πρώτη εκταμίευση δισεκατομμυρίων προς την οικονομικά αιμάσσουσα Ελλάδα.

Οι ευχές όλων και η ελπίδα των Ελλήνων είναι όπως η εφαρμογή του μνημονίου μη επηρεαστεί από την εκλογική αναμέτρηση και η χώρα μη εισέλθει σε νέο φαύλο κύκλο αβεβαιότητας. Αυτό που χρειάζεται επειγόντως σήμερα η Ελλάδα, για να ορθοποδήσει η οικονομία της, είναι σταθερότητα και μία κυβέρνηση που να σεβαστεί τις υποχρεώσεις της και να αναβαθμίσει την αξιοπιστία της χώρας ως σοβαρού εταίρου. Ο Αλ. Τσίπρας θα εδραιώσει αυτήν την αναγκαία σταθερότητα που η Ελλάδα χρειάζεται για να διέλθει από τις οικονομικές και άλλες συμπληγάδες; Ο αρχηγός της Ν. Δημοκρατίας, Ε. Μεϊμαράκης, κατηγορεί τον Αλ. Τσίπρα ότι εξαπάτησε τον ελληνικό λαό και ότι είναι «λίγο ψευτράκος, λίγο πονηρούλης».

Περισσότερο ο Έλληνας Πρωθυπουργός είναι τακτικιστής, αφού εκμεταλλεύεται ένα κομματικό και πολιτικό περιβάλλον που, όλως περιέργως, αλλ’ όχι ανεξήγητα, τον ευνοεί. Κομματικά, επιδιώκει να αντισταθεί στους ΣΥΡΙΖΑίους αμφισβητίες και να κατασιγάσει τις αντιδράσεις τους. Πολιτικά, βρίσκεται αντιμέτωπος με έναν παλαιοκομματισμό διεφθαρμένο, ανίκανο, εν πολλοίς εξαρτημένο και κατηγορούμενο για συναγελασμό με ξένους δανειστές.

Έναντί του, ο Αλ. Τσίπρας είναι ένας νέος πολιτικός που δεν έχει πολιτικό παρελθόν, δεν έχει φθαρεί και διαφθαρεί και, κυρίως, δεν έχει αξιόπιστους και σοβαρούς πολιτικούς αντίπαλους, ικανούς να τον αμφισβητήσουν και να κυβερνήσουν τη χώρα. Τούτων δοθέντων, η ευχή όλων των Ελλήνων είναι όπως στον ένα μήνα που θα διαρκέσει η νέα προεκλογική εκστρατεία, τα κόμματα και οι πολιτικοί να σταθούν στο ύψος των κρίσιμων περιστάσεων που διέρχεται η Ελλάδα, να αντιπαρατεθούν με σοβαρά επιχειρήματα και, προπάντων, να δώσουν στον ελληνικό λαό λύσεις, προτάσεις και νέα προοπτική. Κυρίως, η μόνη έγνοια όλων πρέπει να είναι η επιστροφή στη σταθερότητα, με τον τάχιστο τερματισμό της οικονομικής και πολιτικής αβεβαιότητας.

Η Ελλάδα οφείλει και μπορεί να διαδραματίσει κρίσιμο ρόλο στην περιοχή των Βαλκανίων και στην Αν. Μεσόγειο. Ιδιαίτερα τώρα που η κατοχική Τουρκία εισήλθε σε νέα περίοδο εσωτερικών συγκρούσεων, εξαιτίας των λουδοβίκειων συμπλεγμάτων του σουλτάνου Ερντογάν και της νέας αναζωπύρωσης του Κουρδικού, είναι κατεπείγον και επάναγκες η Ελλάδα να σταθεροποιηθεί οικονομικά και πολιτικά και να κραταιωθεί σε όλους τους τομείς. Δεν έχει άλλη επιλογή.