Διεπόμπευσαν, εξευτέλισαν, διέσυραν μια οικογένεια, έστειλαν στη φυλακή ανθρώπους χωρίς δίκη και προκάλεσαν ανεπανόρθωτη βλάβη σε μια εταιρεία. Έστησαν λαϊκά δικαστήρια και, τελικά, η πραγματική Δικαιοσύνη απεφάνθη ότι οι «καταδικασθέντες» από τον όχλο είναι αθώοι.

Ποιος τώρα θα ξεπλύνει τη λάσπη που χρησιμοποιήθηκε;
Ποιος θα αποκαταστήσει την τρωθείσα τιμή και την αξιοπρέπεια ανθρώπων;
Ποιος θα τιμωρήσει τους υβριστές, τους αυτόκλητους κατήγορους και δικαστές, που οργίασαν επί μήνες καταρρακώνοντας κάθε έννοια δικαιοσύνης;

Μιλούμε για την περίπτωση Θεόδωρου Αριστοδήμου, της συζύγου του, του σχεδιαστή Χρίστου Σολομωνίδη και του τέως δημοτικού μηχανικού του Δήμου Πάφου, Σάββα Σάββα, οι οποίοι έζησαν έναν απίστευτο κανιβαλισμό, από διαφόρους αλλά και από ΜΜΕ. Και προχθές αποδείχθηκαν πανηγυρικά αθώοι των κατηγοριών που τους προσήφθησαν.

Δεν προσωποποιούμε το θέμα. Είναι πολύ ευρύτερο. Και αφορά μια πραγματική ζούγκλα που έχει διαμορφωθεί στον τόπο. Μερίδα των ΜΜΕ, αξιωματούχοι και σημαντικό ποσοστό της κοινωνίας έχουν μετατραπεί σε πραγματικούς ανθρωποφάγους, έτοιμους να ρίξουν λάσπη, να διαπομπεύσουν, να καταδικάσουν άλλους, προτού ακόμη αποφανθεί η Δικαιοσύνη για την ενοχή τους.

«Ρίξε λάσπη, κάτι θα μείνει», έλεγε ο Γκαίμπελς. Αυτήν την γκαιμπελική θεωρία την ενστερνίστηκαν κάποιοι. Και την εφαρμόζουν. Ακόμη και οι πραγματικοί ένοχοι, ακόμη και οι πραγματικοί θύτες που καταδικάζονται από τη Δικαιοσύνη, δικαιούνται κάποιου ελέους. Πλήρωσαν για το έγκλημά τους. Αυτό το έλεος, όμως, δεν το δικαιούνται οι αθώοι.

Μέσα στην οικονομική καταστροφή, που προκάλεσαν συγκεκριμένοι πολιτικοί και τραπεζικοί κύκλοι, είναι κατανοητό και εύλογο να παρατηρείται θυμός και απαίτηση της κοινωνίας για την ταχεία απόδοση δικαιοσύνης και τιμωρία των ενόχων. Δεν νομιμοποιείται, όμως, κανένας να οδηγείται και να οδηγεί σε μιαν άλλη ακραία κατάσταση, όπου οι πάντες ενοχοποιούνται, στη βάση υποψιών ή και εκδικητικών λόγων. Ούτε να πωλείται ως εμπόρευμα ο κανιβαλισμός.

Αυτή η πίεση της κοινωνίας και των ακραίων αντιλήψεών της μεταφέρεται, πολλές φορές, και στη Γενική Εισαγγελία και στις διωκτικές Αρχές. Με αποτέλεσμα, να επιδεικνύεται σπουδή και να προσφέρονται αδίκως επιχειρήματα στους κάθε λογής κανιβάλους, να συνεχίσουν το ανθρωποφαγικό όργιό τους.

Είναι μάταιο να ζητείται εξάλειψη του φαινομένου, επίδειξη ψυχραιμίας, αποφυγή ρίψης λάσπης και έκδοση καταδικαστικών αποφάσεων, προτού η Δικαιοσύνη εκδώσει τις αποφάσεις της. Σχεδόν όλα έχουν εξαγριωθεί σε αυτόν τον τόπο και καταστεί ανεξέλεγκτα.

Πρέπει, όμως, να υπάρξει αυστηρή τιμωρία όσων αδίκως, και αναιτίως, καταφεύγουν στην απεχθή μέθοδο της ρίψης στην πυρά αθώων. Πρέπει να λογοδοτούν, όσοι συμβάλλουν σε έναν αποκρουστικό κανιβαλισμό και σπιλώνουν και προπηλακίζουν ανθρώπους προτού η Δικαιοσύνη αποφανθεί για την ενοχή ή την αθωότητά τους.
Οι λασπολόγοι, πρέπει να καταβάλλουν το τίμημα της λασπολογίας τους.
Σε αυτήν τη χώρα δεν μπορούν να κάνουν κουμάντο οι λαϊκοί δικαστές, οι εκδικητικοί, και κάποια εξαγριωμένα ΜΜΕ.
Υπάρχουν συντεταγμένα όργανα, τα οποία είναι υπεύθυνα για την απόδοση δικαιοσύνης. Αυτά μιλούν, αυτά αποφασίζουν, αυτά πρέπει να αναμένουν οι έχοντες σκοπιμότητες, συμφέροντα, τάσεις ανθρωποφαγικές, προτού αποδυθούν σε κυνήγι μαγισσών και κυνήγι κεφαλών.
Διαφορετικά θα καταντήσουμε κοινωνία ανθρωποφάγων και λασπολόγων. Αν δεν έχουμε καταντήσει ήδη...