Ενώπιον του Προέδρου Αναστασιάδη, ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ, Νετανιάχου, έκαμε την ακόλουθη βαρυσήμαντη δήλωση: «Εάν δεν έχεις τη δυνατότητα να υπερασπιστείς την ειρήνη, η ειρήνη θα καταρρεύσει σε χρόνο μηδέν». Αυτήν τη δήλωση πρέπει να τη βάλει καλά μέσα στο μυαλό του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Την έχει διατυπώσει, πριν από πολλά χρόνια, σε σειρά άρθρων και συγγραμμάτων του, ο ιδρυτής της «Σημερινής», Κώστας Ν. Χατζηκωστή, αλλά έπεσε εις ώτα μη ακουόντων ηγετών. Εάν δεν έχεις Δύναμη, Δύναμη πολιτική, στρατιωτική, οικονομική, δεν μπορείς να διασφαλίσεις την ειρήνη και την εθνική σου επιβίωση.

Εκείνες οι διαπιστώσεις αποτελούν και σήμερα -και θα αποτελούν σε όλες τις εποχές- διαχρονικές αλήθειες, τις οποίες επιβεβαιώνει καθημερινά, όχι απλώς η κυπριακή ιστορία, αλλά και η παγκόσμια πραγματικότητα. Αδύναμα οικονομικά και στρατιωτικά έθνη, χωρίς ισχυρές συμμαχίες, υπέκυψαν και συνεχίζουν να υποκύπτουν μπροστά σε ισχυρότερους εχθρούς. Η βιολογική και εθνική τους επιβίωση καθίσταται προβληματική, έως αδύνατη. Και σήμερα, μπροστά στη λαίλαπα της επιδρομικότητας, στρατιωτικής και οικονομικής, άλλων κρατών, μπροστά στη λαίλαπα συνασπισμένων εχθρών, αλλά και του ολέθρου που σκορπά η σύγχρονη τρομοκρατία, η απόκτηση δύναμης συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση διαφύλαξης της εθνικής κυριαρχίας.

Το Ισραήλ, εν μέσω τεράστιων απειλών, και περικυκλωμένο από αδίστακτους εχθρούς, οφείλει την επιβίωσή του ως κράτος στη στρατιωτική του ισχύ, στις ισχυρές συμμαχίες και στην αποφασιστικότητα της ηγεσίας και του λαού του, να προασπίσουν, έναντι παντός τιμήματος, το κράτος και την εθνική του κυριαρχία. Αντίθετα, ο Ελληνισμός, εδώ και στην Ελλάδα, αγνοώντας τους τεράστιους κινδύνους, και επιδιδόμενος διαρκώς στο κυνήγι εξασφάλισης κίβδηλης ευμάρειας, η οποία κατέστη θρύψαλα μέσα σε ελάχιστες ώρες, παραμένει σήμερα απογυμνωμένος και αδύναμος, στο έλεος των αδίστακτων εχθρών. Ικέτης και επαίτης ισχυρότερων οικονομικά δυνάμεων, από τα δανεικά των οποίων επιβιώνει, απλώς για να επιβιώσει. Ανοχύρωτος αμυντικά και χωρίς ισχυρούς συμμάχους να τον στηρίζουν.

Η αδυναμία του Ελληνισμού αποτελεί σήμερα μία τραγική πραγματικότητα. Το ελληνικό κράτος σείεται εκ θεμελίων, αντιμετωπίζοντας τον κίνδυνο οικονομικής χρεοκοπίας. Τη στιγμή που αισθάνεται να το αγγίζει απειλητική η τουρκική επιδρομικότητα, στο Αιγαίο και στη Θράκη. Και η Κύπρος, μέσα σε μία οικονομική αποσύνθεση, όντας στην ουσία ανοχύρωτη αμυντικά, αδύναμη πολιτικά και απομονωμένη από ισχυρές συμμαχίες, αναζητεί σωτηρία μέσα από την ανύπαρκτη μεγαλοψυχία της Τουρκίας. Ετοιμάζεται να αποδεχθεί διάλυση του κράτους της και να θέσει σε μεγαλύτερο κίνδυνο τη βιολογική και εθνική επιβίωση του λαού της.
Οι τοπικές και περιφερειακές συγκυρίες δημιουργούν τις προϋποθέσεις, και προσφέρουν στον Ελληνισμό την ευκαιρία να αναζητήσει συμμαχίες πάσης μορφής, με το Ισραήλ. Είναι ο μόνος προσφερόμενος εν δυνάμει σύμμαχος στην περιοχή. Έχει και το εβραϊκό κράτος να αντιμετωπίσει τεράστιες απειλές και αναζητεί διεξόδους από τον ασφυκτικό κλοιό στον οποίο ευρίσκεται.

Φαίνεται να υπάρχουν καλές προϋποθέσεις για τη συνομολόγηση αυτής της αναγκαίας και επιβεβλημένης συμμαχίας. Αρκεί να αξιοποιηθούν, χωρίς ενδοιασμούς και χωρίς φοβίες, από μέρους των εμπλεκομένων. Επιβάλλεται η άσκηση αποφασιστικής εξωτερικής πολιτικής, αλλά και καλά σχεδιασμένης και ισορροπημένης. Αλλά το αγκάθι ήταν και παραμένει: Ποιος σύμμαχος μπορεί να εμπιστευθεί ένα κράτος, το οποίο δεν θα υπάρχει αύριο; Και μάλιστα υπό την επιρροή, πολιτική, στρατιωτική και οικονομική, μίας επιδρομικής χώρας, όπως η Τουρκία, η οποία αποτελεί απειλή για όλες τις χώρες της περιοχής, περιλαμβανομένου και του Ισραήλ;