Ο πρόεδρος Αναστασιάδης είναι πλέον ασυγκράτητος στην επιβολή της τουρκοφρενούς διζωνικής. Μετέρχεται όλα τα μέσα για να πείσει, συνεπικουρούμενος από τον ΔΗΣΥ, πως δήθεν άνοιξε «παράθυρο ευκαιρίας» με τον υποτελή της τουρκικής κατοχής Ακιντζί. Στις 15 Μαΐου, Αναστασιάδης και Ακιντζί, ως… συμπρόεδροι του νέου κρατικού μορφώματος που κτίζουν μαζί, βάδισαν σε κόκκινο χαλί, ενώ σκοτσέζικο άγημα παρουσίαζε όπλα. Κόκκινο χαλί και όπλα παρουσιάζονται μόνο σε Προέδρους και Πρωθυπουργούς.

Ήταν η πρώτη επίσημη δοκιμή για την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας που από πέρσι τον Ιούνιο η Τουρκία επίσημα, στην καρδιά της Ευρώπης μας, χαρακτήρισε ως «εκλιπούσα», χωρίς ο Αναστασιάδης να αρθρώσει έστω μια τυπική διαμαρτυρία. Τώρα, ο Πρόεδρος, δίκην άλλου Χριστόφια, ενοχοποιεί τους Έλληνες για λάθη και εγκλήματα, ενισχύοντας τη γνωστή δήλωση του κατοχικού ηγέτη ότι οι Τ/κ υπέφεραν τα προηγούμενα χρόνια. Και εννοεί εξαιτίας ημών των Ελλήνων.

Ο Τούρκος Πρόεδρος, ναι αυτός που χλευαστικά υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να χαθεί η ευκαιρία για λύση, εισέβαλε ξανά και παράνομα στα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο Ν. Αναστασιάδης δεν βρήκε ούτε μία λέξη καταδίκης της νέας εισβολής. Ούτε καν υπέδειξε πως αν ο σουλτάνος εννοεί πραγματικά λύση δίκαιη και λειτουργική, δεν έπρεπε καν να παραστεί στις πανηγυριώτικες αθλιότητες στα κατεχόμενα ούτε να κάνει επίδειξη δύναμης.

Επειδή, όμως, στόχος του Ερντογάν είναι η κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, εισέβαλε εδώ για να υποβάλει ότι η Τουρκία δεν αφίσταται των από μακρού τεθέντων στόχων της. Ο Ν. Αναστασιάδης περιορίστηκε απλώς να επισημάνει πως την ώρα που εμείς πενθούμε, άλλοι πανηγυρίζουν. Δεν το γυρίζει πια η γλώσσα του να αναφερθεί στην εισβολή και να απαιτήσει από την Τουρκία τα αυτονόητα, δηλ. να αποσύρει τον Αττίλα, τους έποικους, να τερματίσει τα επεμβατικά «δικαιώματά» της και να αφήσει τους νόμιμους κατοίκους της νήσου ελεύθερους.

Αλλά γιατί ο Αναστασιάδης να πει τα αυτονόητα που, πλέον, επίσημα παραχώθηκαν κάτω από το χαλί της λήθης για να μείνει το… παράθυρο ελπίδας ανοιχτό και για να λιβανίζουν πολλοί αφελείς τον ιδεωδέστερο Δούρειο Ίππο, που η κατοχική Τουρκία είχε από το 1960, τον Ακιντζί; Ο Τ/κ ηγέτης, σε διάγγελμά του (διαγγέλματα κάνουν μόνο οι Πρόεδροι και οι πρωθυπουργοί, Αναστασιάδη…), αναφέρθηκε σε πόλεμο το 1974, από τον οποίο υπέφεραν οι Έλληνες.

Και αυθωρεί ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ξελιγώθηκε από ενθουσιασμό και, ενώπιον των ενεών συγγενών αγνοουμένων, χειροκρότησε την… «ανδρεία» του υποτελούς να αναφερθεί σε πόλεμο. Ο Αναστασιάδης ξέχασε, προφανώς, ότι το 1974 έγινε τουρκική εισβολή και ότι η Τουρκία διέπραξε ανήκουστα εγκλήματα. Ξέχασε τους έποικους, το εθνικό ξεκαθάρισμα και τη δήωση της πολιτιστικής και ιστορικής κληρονομιάς του τόπου μας.

Ο Πρόεδρος είναι πραγματικά ασυγκράτητος στις γελοιώδεις και γλοιώδεις λεκτικές επιδαψιλεύσεις του προς τον εκπρόσωπο της πολιτικής πτέρυγας του Αττίλα. Κάθε φορά που ο Δούρειος Ίππος, Ακιντζί, πετά μια λέξη ή κάνει μια επιτήδεια δήλωση, που χαϊδεύει τα αφτιά δικών μας αφελών, αυτοί ξελιγώνονται. Διά μιας ξεχνούν και την κατοχή και τα φοβερά επίχειρά της και αναλίσκονται σε ύμνους κα γαλιφιές προς τον κατοχικό ηγέτη ενώ καλοπιάνουν το αφεντικό του, τον σουλτάνο, με την παχυλή ψευδαίσθηση ότι θα οδηγηθούμε σε λύση. Οι… «ανδρείοι» Τούρκοι βροντοφωνάζουν τι είδους λύση θέλουν. Οι ηγέτες μας ούτε ακούν ούτε θέλουν να καταλάβουν.