Αφού ο Νίκος Αναστασιάδης και ο Μουσταφά Ακιντζί αδυνατούν, ή υπεκφεύγουν, να δώσουν στον κυπριακό λαό σαφή και καθαρά δείγματα της ψευδαίσθησης που καλλιεργούν ότι οδεύουν προς μία βιώσιμη και λειτουργική λύση, αφού αποτυγχάνουν να μας πουν ποια είναι η επί του προκειμένου στάση της Άγκυρας, επιλέγουν να επαναλαμβάνουν τα περί κοινού οράματος και να παπαγαλίζουν το ανεδαφικό και ψευδεπίγραφο επιχείρημα ότι η Κύπρος θα γίνει Γη της Επαγγελίας, μετά τη λύση.

Και όσον αφορά τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, έχουμε να πούμε:
Πρώτο: Εκμεταλλεύεται τον ανθρώπινο πόνο, τη δυστυχία, την ανεργία, την πείνα μεγάλου μέρους του λαού, για να τον προσηλυτίσει σε μία λύση, η οποία θα καταλήγει σε διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Δεύτερο: Ομολογεί καταφανέστατα ότι η πολιτική του θα αποτύχει στην ανόρθωση της κυπριακής οικονομίας προ της λύσης και παραπέμπει τον κυπριακό λαό σε μετά τη λύση εποχή, για να επανέλθει σε ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης.

Τρίτο: Παραπέμποντας σε έρευνες του ΚΕΒΕ «και άλλων οργανισμών» και μιλώντας για «διπλασιασμό του ΑΕΠ της Κύπρου μέσα σε 20 χρόνια» (μέχρι τότε και με τη λύση που προδιαγράφεται δεν θα υπάρχει κυπριακός Ελληνισμός), ουδέποτε μας είπε πού θα βρει τα χρήματα για να συντηρεί ένα τρικέφαλο κράτος με τρικέφαλους θεσμούς και υπηρεσίες.

Τέταρτο: Οραματίζεται μία Κύπρο ως γεωστρατηγικό παράγοντα στην περιοχή που θα προσελκύει επενδύσεις, τουρίστες, θα δημιουργηθούν θέσεις και θα αναπτυχθεί η ναυτιλία, αφού η Τουρκία θα ανοίξει τα λιμάνια της στα κυπριακά πλοία! Σοβαρολογεί; Ποιος επενδυτής θα έλθει σε ένα τρικέφαλο κράτος, το οποίο θα σείεται συθέμελα κάθε μέρα από εσωτερικές αντιπαραθέσεις και απειλές θερμής κρίσης, αφού το καθεστώς, πάνω στο οποίο θα θεμελιωθεί, δεν πρόκειται να εξασφαλίσει ηρεμία και ειρήνη; Η Ζυρίχη, με ολιγότερα διαιρετικά στοιχεία, δεν άντεξε παρά μόνο τρία χρόνια. Η διζωνική θα αντέξει πέραν των τριών μηνών;

Πέμπτο: Επενδύει και στα αποθέματα του φυσικού αερίου. Αλλά ο Μουσταφά Ακιντζί τού είχε πει, ότι οι Τουρκοκύπριοι απαιτούν κοινή αξιοποίηση και έλεγχο του φυσικού αερίου. Τι θα του απαντήσει; Του είπε ακόμη, πριν από μερικές μέρες, ότι η λύση πρέπει να ενταχθεί στο πρωτογενές ευρωπαϊκό δίκαιο. Και του είχε τονίσει ότι οι έποικοι πρέπει να παραμείνουν. Αύριο θα του πει, είτε αυτός, είτε η Τουρκία, ότι κόκκινη γραμμή τους είναι η διατήρηση των τουρκικών εγγυήσεων και των επεμβατικών «δικαιωμάτων». Ξέρει κανένα επενδυτή που θα έλθει σε μία χώρα, πολιτικά διχοτομημένη και αποσταθεροποιημένη, η οποία κηδεμονεύεται από άλλη ξένη δύναμη και διατηρεί ξένο στρατό στο έδαφός της;

Από πλευράς του, ο Μουσταφά Ακιντζί στην ομιλία του δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στα πολλά καλά που θα μας φέρει η Τουρκία μετά τη λύση. Για το νερό που θα μεταφέρεται με αγωγούς, για τη μεγάλη αγορά της Τουρκίας (που θα μας καταβροχθίσει και οικονομικά τελικά) και για πολλά άλλα.

Συμπέρασμα: Το κοινό όραμα Αναστασιάδη - Ακιντζί αποτελεί σκαιά παραπλάνηση. Η λύση δεν θα οδηγήσει σε Γη της Επαγγελίας. Αλλά σε βελούδινη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και ακολούθως σε βίαιη εξαφάνιση, βιολογική και εθνική, του κυπριακού Ελληνισμού και του κράτους του...