Τι είναι αυτά που ακούσαμε από το στόμα της συμπροέδρου της Επιτροπής για τον Πολιτισμό (σημ. υπάρχει και η αντίστοιχη τουρκοκυπριακή), κ. Ανδρούλας Βασιλείου, ότι η παράσταση του ΘΟΚ «Ιππόλυτος» του Ευριπίδη, στο αρχαίο θέατρο της Σαλαμίνας, «τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης των δύο ηγετών, στους οποίους θα σταλεί σχετική επιστολή»;

Προς Θεού! Για να παρουσιαστεί ένα αρχαιοελληνικό έργο, σε ένα δικό μας αρχαίο θέατρο, πρέπει να λάβει έγκριση από τον κ. Ακιντζί και βεβαίως από τις τουρκικές κατοχικές «αρχές»; Αυτά είναι τα ΜΟΕ που θα φέρουν τις δύο κοινότητες πιο κοντά; Ή είναι Μέτρα τα οποία θα εμβαθύνουν τον διαχωρισμό και θα προσφέρουν νομιμοποίηση στο παράνομο έκτρωμα;

Είναι οικτρό το κατάντημα στο οποίο οδηγείται η Κυπριακή Δημοκρατία και η κυβέρνησή της. Να αιτείται έγκρισης από τις κατοχικές «αρχές» για να παρουσιαστεί σε ένα αρχαίο ελληνικό θέατρο έργο του Ευριπίδη!
Καλούμε την Κυβέρνηση να τερματίσει αυτήν την προσβλητική προσπάθεια, η οποία παρουσιάζει το νόμιμο κράτος σαν ουραγό και ικέτη του ψευδοκράτους. Ο «Ιππόλυτος» και ο Ευριπίδης δεν χρειάζονται την έγκριση του κ. Ακιντζί και του κατοχικού στρατού. Ο ελληνικός πολιτισμός δεν μπορεί να τίθεται υπό την αίρεση της έγκρισης κατοχικών καθεστώτων. Επιτέλους, η Κυβέρνηση δεν αντιλαμβάνεται το ατόπημά της και την προσβολή την οποία επιχειρεί;

Όμως, πέραν αυτής της σημαντικής παραμέτρου, πέραν της πραγματικής διάστασης των ΜΟΕ που «κτίζει» η Κυβέρνηση, και ποια μορφή λύσης προετοιμάζουν, παρουσιάζεται ανάγλυφο το «προφίλ» μίας λύσης δύο κρατών, η οποία βρίσκεται, όπως φαίνεται, στα σκαριά. Και μεθοδεύεται και προετοιμάζεται μέσω των ΜΟΕ. Ιδού: Δύο κωδικοί τηλεφωνίας, μία για το νόμιμο κράτος και μία για το άλλο «κράτος», γραπτή άδεια από το ψευδοκράτος ώστε να παρουσιαστεί έργο του Ευριπίδη στο ελληνικό αρχαίο θέατρο της Σαλαμίνας, και ίσως και άλλα που θα έρθουν στη συνέχεια, και όλα προδιαγράφουν τη μορφή της λύσης που συζητείται και μαγειρεύεται.

Ας μην έχει κανένας αμφιβολία περί τούτου. Αυτή είναι η διζωνική ομοσπονδία. Δύο κράτη και όχι απλώς δύο αυτόνομες περιοχές. Έτσι θα μεθοδεύονται όλα, με τη διζωνική λύση η οποία προωθείται. Τα δικαιώματα Ελληνοκυπρίων στο τουρκοκυπριακό «συνιστών κράτος» θα βρίσκονται υπό την αίρεση της έγκρισης, ή της απόρριψης της «τουρκοκυπριακής κυβέρνησης». Αν ο «Ιππόλυτος» χρειάζεται την έγκριση του κ. Ακιντζί για να παρουσιαστεί, δεκαπλάσιες εγκρίσεις θα χρειάζεται η εγκατάσταση ενός Ελληνοκυπρίου στα κατεχόμενα, δεκαπλάσιες αιτήσεις θα χρειάζεται η απόκτηση περιουσίας στην τουρκοκυπριακή περιοχή.

Κανένα δικαίωμα δεν θα διαθέτει ο Ελληνοκύπριος στο «τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος», εάν αυτό το δικαίωμα δεν τίθεται υπό την αίρεση του κάθε ηγέτη του τουρκοκυπριακού κράτους.
Αυτή δεν είναι ομοσπονδία. Αυτό είναι τερατούργημα δύο ισότιμων κρατών. Και κτίζεται αυτό το τερατούργημα, αργά και σταθερά, κάτω από «αθώα» ΜΟΕ, και με κάλυμμα κάποιες διανοίξεις οδοφραγμάτων. Αυτό είναι το πονηρό περίβλημα, διά του οποίου αποκρύβονται τα άλλα διαιρετικά ΜΟΕ και που έχουν ως στόχο να διαμορφώσουν μία κατάσταση, ένα προγεφύρωμα και προκάλυμμα της διαιρετικής λύσης που έρχεται...