Λίγες ώρες πριν από το κρίσιμο δημοψήφισμα, που θα κρίνει το μέλλον της Ελλάδας, η ελληνική κυβέρνηση αφήνει τον ελληνικό λαό να μαντέψει, άλλοτε μέσα από τη σιωπή της και άλλοτε μέσα από αντιφατικές θέσεις, ποια θα είναι η στάση της μετά το δημοψήφισμα. Τι θα πράξει, δηλαδή, στην περίπτωση που ο ελληνικός λαός πει «ναι» στην παραμονή στην Ευρώπη και στο ευρώ.

Ο Αλέξης Τσίπρας δηλώνει ότι δεν είναι Πρωθυπουργός παντός καιρού και δεν πρόκειται να υπερασπισθεί το «ναι» ως Πρωθυπουργός. Ξεκάθαρα, δηλαδή, αφήνει να νοηθεί ότι θα παραιτηθεί. Ο κ. Δρίτσας, αντίθετα, μιλώντας σε πάνελ στην ΕΡΤ, δήλωσε ότι η κυβέρνηση θα παραμείνει για να πολεμήσει τη διαφθορά και τη διαπλοκή. Και ο Γιάνης Βαρουφάκης αναφέρει ότι «πολύ πιθανόν» η κυβέρνηση θα παραιτηθεί, και όσον αφορά τον ίδιο, ανεξαρτήτως κυβερνητικής απόφασης, δεν θα συνεχίσει να είναι υπουργός.

Απαντήσεις παντός καιρού. Τόσες τοποθετήσεις, όσες και οι τάσεις στον ΣΥΡΙΖΑ και γενικά στο κυβερνητικό σχήμα.
Όμως, ο ελληνικός λαός απαιτεί μία σαφή απάντηση από την κυβέρνησή του: Χωρίς περιστροφές και χωρίς «πολύ πιθανό», απόλυτα «όχι» στην παραίτηση και απόλυτα «ναι» στην παραμονή, να πει η κυβέρνηση τι προτίθεται να πράξει την Κυριακή το βράδυ. Θα παραιτηθεί, όπως θα είναι το νόημα και το μήνυμα ενός πιθανού «ναι», ή θα συνεχίσει να κυβερνά, παρά την αντίθετη ετυμηγορία του ελληνικού λαού;

Μία κυβέρνηση η οποία ομνύει καθημερινά πίστη στη λαϊκή ετυμηγορία και στη λαϊκή κυριαρχία, δεν μπορεί να πράξει τίποτε άλλο, σε περίπτωση που ο ελληνικός λαός απαντήσει «ναι» -σε αντίθεση με την απόφαση της κυβέρνησης να τον καλέσει να πει «όχι»- παρά να υποβάλει την παραίτησή της. Η «λατρεία» προς τη λαϊκή κυριαρχία και τη λαϊκή ετυμηγορία δεν μπορεί να είναι σύνθημα παντός καιρού, ούτε να επιδεικνύεται με λόγια. Απαιτεί έμπρακτη προσήλωση και έμπρακτη εφαρμογή.

Ο Αλέξης Τσίπρας προβάλλει ενώπιον των εταίρων το επιχείρημα ότι τυγχάνει της εμπιστοσύνης του ελληνικού λαού και εφαρμόζει τις εντολές του λαού. Τη Δευτέρα, εάν ο λαός αποσύρει την εντολή και την εμπιστοσύνη του με ένα «ναι», και εγκρίνει πολιτικές διαφορετικές των δικών του, τι θα έχει να προβάλλει ως ασπίδα στις διεκδικήσεις του; Η ασπίδα θα έχει αποσυρθεί και η λαϊκή ετυμηγορία θα έχει μεταβληθεί. Τι θα πράξει; Θα συνεχίσει να επιμένει σε μία πολιτική, την οποία κατεψήφισε και απέρριψε ο λαός; Ή χάριν της διατήρησης της εξουσίας θα κάνει στροφή 180 μοιρών και θα αποδεχθεί νέα Μνημόνια και τις νεοφιλελεύθερες αρχές, τις οποίες αφόριζε μέχρι τώρα;

Όποιος υπηρετεί εμπράκτως αρχές, δεν μπορεί να αιωρείται μεταξύ «μένω και φεύγω». Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για τον Αλέξη Τσίπρα, και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, από του να υποβάλουν τις παραιτήσεις τους, θα λέγαμε και στις δύο περιπτώσεις. Στην περίπτωση του «ναι», επειδή ο ελληνικός λαός απορρίπτει τις πολιτικές τους, και στην περίπτωση «όχι», επειδή οι ίδιοι θα αποστασιοποιηθούν από τις αρχές και την πολιτική τους. Διότι ακόμη και στην περίπτωση «όχι», είναι ολοφάνερο ότι θα υποχρεωθούν να συρθούν σε υπογραφές νέων καταστροφικότερων Μνημονίων. Ή να επιστρέψουν στη δραχμή, που απορρίπτει και πάλιν ο λαός...