Σε άρθρο μας την περασμένη Τετάρτη, υπό τον τίτλο, «Αναστασιάδης-Χριστόφιας στην ίδια φιλοσοφία», τονίζαμε, με αφορμή δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας, την πλήρη ταύτιση φιλοσοφίας μεταξύ του τέως Προέδρου και Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, Δημήτρη Χριστόφια και του νυν Πρόεδρου και τέως Προέδρου του ΔΗΣΥ, Νίκου Αναστασιάδη, όσον αφορά τη γενική αντιμετώπιση του Κυπριακού. Συνεπώς, ούτε ο Άντρος Κυπριανού, ούτε ο Αβέρωφ Νεοφύτου δικαιούνται να παραπονιούνται όταν τους καταλογίζεται πλήρης ταύτιση.

Προεδρεύοντος του Δημήτρη Χριστόφια, τον είχαμε ακούσει να μιλά για «εισβολές των δύο μητέρων πατρίδων» και ορμήσαμε όλοι να τον κατασπαράξουμε. Περιλαμβανομένου και του ΔΗΣΥ, ο οποίος διά του τότε εκπροσώπου Τύπου του και νυν Υπουργού Οικονομικών, Χάρη Γεωργιάδη, τον κατήγγειλε για «εξίσωση της Ελλάδας με τον εισβολέα και κατακτητή της Κύπρου». Και ζητούσε από τον τότε Πρόεδρο «να βρει το πολιτικό θάρρος και ανάστημα ν' απολογηθεί και ν' αποσύρει την ατυχή δήλωσή του».

Την Κυριακή, στον Καλοπαναγιώτη, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης είπε τα ίδια πράγματα, με άλλα λόγια. Αφού αναμάσησε και αυτός την επιχειρηματολογία του ΑΚΕΛ για τα λάθη και των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων, πρόσθεσε πως «την ίδια ώρα, δυστυχώς, χείριστο ρόλο διαδραμάτισαν σε έναν περιορισμένο βαθμό, αρχικά οι μητέρες πατρίδες. Η μία τουλάχιστον, ενώ η άλλη συνέχισε να διαδραματίζει...».
Τα άκουσε και ο δυστυχής Αβέρωφ Νεοφύτου και τρέχει να μπαλώσει τα πράγματα, φοβούμενος, ίσως, απομάκρυνση των ελληνοκεντρικών ψηφοφόρων του κόμματος. Αν έμειναν, φυσικά, ελληνοκεντρικοί στο κόμμα... «Η αναφορά του Προέδρου της Δημοκρατίας, περί μητέρων πατρίδων, δεν εξισώνει τις ευθύνες της Τουρκίας με την Ελλάδα», δήλωσε.

Και, όμως, τις εξισώνει. Και όχι μόνο τις εξισώνει, αλλά στέλλει τραγικά μηνύματα προς τη διεθνή κοινότητα. Επιβεβαιώνει και υπογράφει, διά ελληνικής χειρός, τον τουρκικό ισχυρισμό ότι το Κυπριακό δεν άρχισε το 1974, αλλά το 1963, και πως η Τουρκία σωστά και στη βάση των διεθνών νομικών υποχρεώσεών της, εισέβαλε στην Κύπρο, σε απάντηση του χουντικού πραξικοπήματος της Ελλάδας.

Διερωτάται κάθε προβληματισμένος πολίτης, εάν αυτήν τη στιγμή, διαρκούσης της τουρκικής στρατιωτικής κατοχής, και των παραβιάσεων των δικαιωμάτων του κυπριακού λαού από την Τουρκία, είναι ο κατάλληλος χρόνος να στέλλονται από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας τέτοια ισοπεδωτικά μηνύματα, για φίφτι-φίφτι ευθύνες για την τραγωδία του κυπριακού Ελληνισμού.
Σε τι αποσκοπούν αυτά τα εξουθενωτικά, για την εθνική υπόθεση, μηνύματα του Νίκου Αναστασιάδη;

Επιδιώκει την αποενοχοποίηση της Τουρκίας; Την επιβεβαίωση όλων των επιχειρημάτων της, που προβάλλει διαχρονικά στο Κυπριακό; Ή ακόμη την καλλιέργεια ενοχών μέσα στον κυπριακό Ελληνισμό, ώστε να είναι έτοιμος, αφού διέπραξε σωρεία λαθών, και αφού και η Ελλάδα είναι συνυπεύθυνη για όσα έγιναν από το 1974, να δεχθεί και το κόστος μίας κακής λύσης;

Ο καθένας ας κρίνει. Και, πρωτίστως, ας κρίνουν όλοι εκείνοι, οι οποίοι κατακεραύνωναν το ΑΚΕΛ για τις θέσεις του, και αρνούνται ν' αντιληφθούν, ή αντιλαμβάνονται και δεν το ομολογούν, ότι η παράταξή τους κατάντησε ένας θλιβερός ουραγός και παπαγάλος θέσεων, για τις οποίες, κάποτε, έσχιζαν τα εθνικά ιμάτιά τους.