Ο Έσπεν Μπαρθ Έιντε έχει καταντήσει τόσο γραφικά ενθουσιώδης, ώστε εάν τελικά δεν επαληθευθούν οι ενθουσιώδεις δηλώσεις του περί αναμενόμενης λύσης και ότι «θα μείνουμε κατάπληκτοι με όσα θα δούμε στους επόμενους μήνες», θα πρέπει, εάν διαθέτει ίχνος ευθιξίας, να πάρει το αεροπλάνο νύκτα και να κατευθυνθεί στη Νέα Υόρκη, για να υποβάλει παραίτηση στον Γενικό Γραμματέα.

Όμως, δεν θα επιρρίψουμε όλο το βάρος των ευθυνών στον Ειδικό Σύμβουλο του Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών. Διότι, εάν ο κ. Έιντε δεν είναι γραφικός, αλλά απλώς αποτελεί τον αντίλαλο των όσων ακούει από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη και τον Μουσταφά Ακιντζί, τότε οι ευθύνες για τον ενδεχόμενο βάναυσο εμπαιγμό που επιχειρείται εις βάρος του κυπριακού λαού, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, βαραίνουν τους δύο ηγέτες. Διότι αυτοί μεταφέρουν στον κ. Έιντε το κλίμα ευφορίας που τους διακατέχει, ή αν δεν του μεταφέρουν αυτό το αίσθημα, όφειλαν να βγουν και να του πουν να σταματήσει να λέει αρλούμπες και να καλλιεργεί ψευδαισθήσεις στον κυπριακό λαό, διότι η κατάσταση που περιγράφει δεν είναι η πραγματική, αλλά αυτή που συνέλαβε η φαντασία του.

Φαίνεται, όμως, ότι αυτό που συμβαίνει, τελικά, είναι ότι στήνεται ένα καλά σχεδιασμένο σκηνικό από την τριάδα Αναστασιάδη-Ακιντζί-Έιντε, με στόχο τη δημιουργία κλίματος αισιοδοξίας και ελπίδας -που δεν στηρίζεται σε καμία ισχυρή βάση- ότι η λύση είναι εγγύς και καλείται η κοινωνία να προετοιμαστεί να τη δεχθεί, όποια και αν είναι αυτή η λύση. Σε αυτό αποσκοπούν και οι βόλτες ειρήνης και η κοινή παρακολούθηση θεατρικών παραστάσεων και η εξαγγελία ΜΟΕ και οι καθημερινές ευφρόσυνες δηλώσεις Αναστασιάδη, Κασουλίδη, Αβέρωφ και άλλων κυβερνητικών και κομματικών στελεχών, για παράθυρα ελπίδας και ευκαιρίες λύσης.

Ως εκ συμφώνου, Αναστασιάδης-Ακιντζί- Έιντε έχουν αποδυθεί σε οργιώδη επικοινωνιακή εκστρατεία, προκειμένου να πείσουν τον κυπριακό λαό ότι οι οιωνοί είναι άριστοι και πρέπει να προετοιμαστεί να δεχθεί τη λύση. Το πρόβλημα για τους τρεις, και κυρίως για τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, είναι η αντίδραση του λαού σε μία συμφωνία, η οποία σίγουρα θα περιέχει τα σπέρματα της διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, τη διατήρηση των επεμβατικών δικαιωμάτων της Τουρκίας, την παραμονή του τουρκικού στρατού και των εποίκων και γενικά θα συμπεριλαμβάνει όλα εκείνα τα διαχωριστικά στοιχεία τα οποία θα ανατινάξουν τη λύση, την επομένη της υπογραφής της.

Γι' αυτό εκτυλίσσεται μπροστά μας, τον τελευταίο καιρό, μια κατάσταση «ιερού προσηλυτισμού» των πολιτών, με υμνολογία από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, της «έκρηξης» που θα υπάρξει στην οικονομία του τρικέφαλου κράτους, με επίκληση των επενδύσεων που θα γίνουν και με συνεχείς εκκλήσεις του κ. Έιντε προς την κοινωνία των πολιτών να αρπάξει την ευκαιρία, διότι δεν θα υπάρξει άλλη και με παραινέσεις τύπου «θα δείτε πράγματα τους επόμενους μήνες που θα καταπλήξουν». Μήπως αποχωρεί ο Αττίλας;

Απ' όλο αυτό το ενθουσιώδες σκηνικό, απουσιάζει ο μεγάλος πρωταγωνιστής. Η Τουρκία. Αυτή δεν μιλά και δεν ενθουσιάζεται, ούτε στέλλει τα «σημάδια» που της ζήτησε ο Νίκος Αναστασιάδης.
Μέχρι λοιπόν να δούμε τα «σημάδια» από την Τουρκία, που να επιβεβαιώνουν το ενθουσιώδες σκηνικό, δικαιούμαστε να μιλούμε για επικοινωνιακά παιγνίδια των τριών πρωταγωνιστών. Και να καλούμε τους πολίτες να αντιμετωπίζουν τις δηλώσεις που γίνονται, ως ένα κακόγουστο θέατρο δημιουργίας εντυπώσεων.