Με το δοτό Σύνταγμα των Συμφωνιών Ζυρίχης και Λονδίνου επιβλήθηκαν στον κυπριακό λαό, λόγω αδίστακτης βρετανικής αθλιότητας, τρεις εγγυήτριες δυνάμεις. Ήταν και συνεχίζει να είναι η πιο βάναυση προσβολή προς την Κυπριακή Δημοκρατία και προς τους πολίτες της. Τον τελευταίο καιρό, ειδικά ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος, Ν. Κοτζιάς, σε πολλές, διαδοχικές, σχεδόν καθημερινές αναφορές και δηλώσεις του καταγγέλλει τις εγγυήσεις. Ταυτόχρονα, ως Ελλάδα, τις αποποιείται και κατηγορεί την Τουρκία ότι, ως υποψήφια για ένταξη στην ΕΕ χώρα, δεν νομιμοποιείται να κατέχει έδαφος χώρας-μέλους της Ένωσης. Την περ. Τετάρτη, σε ομιλία του στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, ο Ν. Κοτζιάς υπογράμμισε: «Η Ελλάδα πιστεύει, επιθυμεί και υποστηρίζει μια Κύπρο πραγματικά ανεξάρτητη και κυρίαρχη - μια Κύπρο ομοσπονδιακή, χωρίς το βάρος της ντροπής: Μια τρίτη δύναμη (η Τουρκία) να έχει υπό κατοχή έδαφος του νησιού και κατ’ επέκταση της ΕΕ».

Ο Έλληνας υπουργός είπε ξανά τα πράγματα με το όνομά τους: «Αν ενοχλούμαστε από την παρουσία ξένων δυνάμεων στην Ουκρανία, ένα κράτος που δεν είναι μέλος της Ένωσης, η ενόχλησή μας θα έπρεπε να είναι απείρως μεγαλύτερη με την κατοχή τμήματος της Κύπρου, μιας χώρας-μέλους της ΕΕ, από μια ξένη δύναμη». Και υπογράμμισε ξανά: «Το λειτουργικό πρόβλημα της Κύπρου δεν είναι ούτε η κατανομή πόρων ούτε οι διαφορές των κοινοτήτων της. Είναι η κατοχή. Η παρουσία 43.000 Τούρκων στρατιωτών, ενός για κάθε τέσσερεις εποίκους στην κατεχόμενη Κύπρο, ενός για κάθε δύο εναπομείναντες Τουρκοκύπριους, καθώς οι περισσότεροι έχουν διαφύγει στο εξωτερικό». Προχθές, μετά από συνάντηση με τον Κύπριο ομόλογό του, Ι. Κασουλίδη, ο Ν. Κοτζιάς επανέλαβε:

«Εμείς ως μια δύναμη που οι συμφωνίες της Ζυρίχης προβλέπουν να παίζει τον ρόλο της εγγυήτριας δύναμης δεν επιθυμούμε τη συνέχιση, έστω και νομικά, θεσμικά, ως πρόβλεψη, ενός τέτοιου ρόλου. Διότι πιστεύουμε ότι η Κύπρος μετά από μια δημιουργική διαπραγμάτευση και μετά από μια καλή συμφωνία, θα πρέπει να είναι ένα ισότιμο κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης με όλες τις εγγυήσεις που προβλέπει η Ευρωπαϊκή Ένωση για κοινότητες, επιμέρους ομάδες, τον καθημερινό άνθρωπο στα κράτη-μέλη της». Τέτοια καθαρότητα πολιτικού λόγου, όπως του Έλληνα υπουργού, ο πρόεδρος Αναστασιάδης δεν χρησιμοποιεί. Ακόμα και στην προχθεσινή συνέντευξή του στην τουρκική «Χουριέτ» αποφεύγει να πει τα πράγματα με το όνομά τους. «Εάν καταλήξουμε σε λύση δεν χρειάζεται καν να πω ότι θεωρούμε ξεπερασμένη την παρουσία ξένων στρατευμάτων σε ένα μοντέρνο ευρωπαϊκό κράτος», είπε. Για να προσθέσει μερικά νεφελώδη και περίεργα για μια στρατιωτική δύναμη στο πλαίσιο της ΕΕ, διαφορετικά, πρόσθεσε, «υποστηρίζουμε την στρατιωτική αποχώρηση».

Ποιου; Ποιων; Γιατί δεν το γυρίζει η γλώσσα του να αναφερθεί ξεκάθαρα στην τουρκική κατοχή, όπως το λέει ο Ν. Κοτζιάς; Επίσης εξισώνει την ανασφάλεια των Ε/κ προς δήθεν ανασφάλεια των Τ/κ έναντι των Ελλήνων. Γιατί δεν το γυρίζει η γλώσσα του Προέδρου να επισημάνει ότι η ανασφάλεια των Ελλήνων και των Τούρκων της Κύπρου έχει μόνο μία πηγή, τον τουρκικό κατοχικό στρατό; Και γιατί δεν αξιοποίησε την ευκαιρία να υπογραμμίσει ξεκάθαρα ότι η τουρκική κατοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι το μέγα πρόβλημα; Εκτός και αν το απαγορεύει ο Αμερικανός πρέσβης, Κόνιγκ…