Oρθές είναι, κατά πλειοψηφία, οι θέσεις που διατύπωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, στη συνέντευξή του στην τουρκική εφημερίδα «Χουριέτ». Και ως προς το θέμα των εγγυήσεων, και ως προς το θέμα της αποχώρησης των τουρκικών στρατευμάτων και ως προς το θέμα του σχεδίου Ανάν. Εκεί που διατυπώνουμε τη διαφωνία μας, είναι στην αναφορά του σε «ανασφάλεια των Τουρκοκυπρίων έναντι των Ελληνοκυπρίων». Πρόκειται για μία συνεχή αναπαραγωγή του αγγλικού εφευρήματος της δεκαετίας του 1964, περί poor Turks, και όλης της προπαγάνδας που διαχέετο τότε στον βρετανικό και τουρκικό Τύπο, περί «σφαγής» των Τουρκοκυπρίων, από τους Ελληνοκύπριους.

Είναι αληθές ότι μέσα σε μία αιματηρή διαμάχη μισού και πλέον αιώνα, είναι φυσικό να έχουν δημιουργηθεί και στην τουρκοκυπριακή κοινότητα επιφυλάξεις, ανησυχίες και ανασφάλειες. Αλλά σήμερα, και ιδιαίτερα μετά το 1974, η μόνη αιτιολογημένη από τα γεγονότα ανασφάλεια δικαιολογείται μόνο για τον κυπριακό Ελληνισμό.

Οι Έλληνες Κύπριοι έζησαν, ακόμη και πριν από το 1974, τραγικές στιγμές. Η τουρκική ανταρσία του 1963-64, το ξερίζωμα ελληνοκυπριακών πληθυσμών των βόρειων προαστίων της Λευκωσίας, οι τουρκικοί βομβαρδισμοί στην Τηλλυρία και άλλα πολλά, δικαιολογημένα προκαλούσαν μέγα θέμα ανασφάλειας στο ελληνοκυπριακό στοιχείο. Οι Ελληνοκύπριοι ζούσαν κάτω από τη συνεχή δαμόκλειο σπάθη της τουρκικής εισβολής, η οποία πραγματοποιήθηκε τελικά, το 1974, και αποτέλεσε την απαρχή της καταστροφής του κυπριακού κράτους.

Οι βαρβαρότητες, οι οποίες έγιναν από τα τουρκικά στρατεύματα κατοχής, ο ξεριζωμός από την πατρώα γη, ο εποικισμός, τα εγκλήματα που διεπράχθησαν από τον Αττίλα, η απειλή πλήρους κατάληψης της Κύπρου από την Τουρκία, η 40χρονη στρατιωτική κατοχή, η περικύκλωση των ελεύθερων περιοχών, η παρουσία εδώ 40 και πλέον χιλιάδων Τούρκων στρατιωτών και η συνεχιζόμενη, ώς σήμερα, απειλή βιολογικής και εθνικής εξαφάνισης του Ελληνισμού της Κύπρου, μεταφέρουν οριστικά το αίσθημα της ανασφάλειας, μόνο προς τον κυπριακό Ελληνισμό.

Ακόμη και μετά τη λύση, αυτό το αίσθημα ανασφάλειας δεν πρόκειται να εκλείψει. Εάν η Τουρκία παραμένει εγγυήτρια, εάν συνεχίσει να διατηρεί εδώ τουρκικά στρατεύματα, το αίσθημα ανασφάλειας θα συνεχίζεται και θα επιτείνεται. Ακόμη και χωρίς εγγυητικά δικαιώματα και χωρίς παραμονή τουρκικού στρατού, ο κυπριακός Ελληνισμός δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλής. Με την Τουρκία 40 μίλια από τις κυπριακές ακτές, με προγεφύρωμα το συνιστών τουρκοκυπριακό κράτος και με δεδομένη τη διατήρηση των πάγιων διαχρονικών επιδρομικών στόχων της Τουρκίας, ούτε και η πιο δίκαιη λύση μπορεί να καθησυχάζει τις ανησυχίες και την ανασφάλεια των Ελληνοκυπρίων.

Η τουρκοκυπριακή κοινότητα γιατί να αισθάνεται ανασφάλεια; Ό,τι προκαλεί για μας ανασφάλεια, για την τουρκοκυπριακή κοινότητα συνιστά ασφάλεια. Με μία τεράστια Τουρκία, πανίσχυρη στρατιωτικά στο πλευρό τους, οι Τουρκοκύπριοι γιατί να αισθάνονται ανασφαλείς έναντι των Ελληνοκυπρίων; Αντίθετα, οι μεγάλοι κίνδυνοι για τους Τουρκοκυπρίους εκπηγάζουν από την Τουρκία. Ο κίνδυνος εξαφάνισής τους, εκ της Τουρκίας εκπορεύεται. Και ο εποικισμός πρωτίστως είναι η βραδυφλεγής βόμβα, η οποία απειλεί να εξαλείψει εντελώς από την Κύπρο το τουρκοκυπριακό στοιχείο.

Ας σταματήσουν οι ηγέτες μας να αναπαράγουν το παραμύθι της «ανασφάλειας» των Τουρκοκυπρίων. Είναι οι Ελληνοκύπριοι που απειλούνται και είναι οι Ελληνοκύπριοι που νομιμοποιούνται να ζητούν πλήρη διασφάλιση της επιβίωσής τους στη γη των πατέρων τους...