Δεν χρήζει «πολλαπλών ερμηνειών» το αποτέλεσμα των εκλογών στην Τουρκία, όπως δήλωσε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος. Ούτε το τοπίο είναι «θολό», όπως το ερμηνεύει ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ, πάντα σε σχέση με τις εξελίξεις στο Κυπριακό. Είτε διεξαχθούν νέες εκλογές, είτε σχηματισθεί αυτοδύναμη κυβέρνηση από το κόμμα του Ταγίπ Ερντογάν, είτε υπάρξει συνεργασία με το κόμμα Εθνικιστικής Δράσης, η πολιτική της Τουρκίας στο Κυπριακό δεν μεταβάλλεται. Και πολύ περισσότερο δεν διαφοροποιείται προς ηπιότερες κατευθύνσεις.

Η Τουρκία έχει πανεθνική πολιτική στο Κυπριακό και όσοι έχουν γνώση της ιστορίας, γνωρίζουν ότι διεξήχθησαν δεκάδες εκλογικές αναμετρήσεις στην Τουρκία, άλλαξαν δεκάδες Πρόεδροι και Πρωθυπουργοί, κυβέρνησαν δεκάδες διαφορετικά πολιτικά κόμματα, αλλά η πολιτική της Τουρκίας παραμένει η ίδια. Από τον Ντεμιρέλ ώς τον Εβρέν, από τον Οζάλ ώς τον Ετζεβίτ και από τον Ετζεβίτ μέχρι τον Ερντογάν, η πολιτική παραμένει ως έχει: Επεκτατική, με στόχο τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, τη λύση δύο κρατών και την πλήρη τουρκοποίηση της Κύπρου.

Συνεπώς, δεν υπάρχουν «καλοί, κακοί και άσχημοι» ηγέτες, και ας σταματήσει αυτό το παραμύθι της επένδυσης ελπίδων, κάθε φορά που διεξάγονται εκλογές στην Τουρκία. Το Κυπριακό είναι ασήμαντο θέμα και για τους Τούρκους ηγέτες και για τα κόμματα. Εξού και κανένας -ούτε κόμματα ούτε λαός- δεν ασχολήθηκε με το Κυπριακό στις εκλογές που έγιναν. Το Κυπριακό δεν ανησυχεί ούτε απασχολεί τους Τούρκους ηγέτες και τον τουρκικό λαό. Υπάρχουν πολύ μεγαλύτερα προβλήματα για να ασχοληθούν.

Το μόνο στοιχείο -και αυτό αρνητικό- που μπορεί να προκύψει από τις εκλογές, είναι να χρησιμοποιηθεί το ρευστό και ασταθές πολιτικό περιβάλλον που πιθανό να δημιουργηθεί, ως πρόσχημα, ώστε η τουρκική ηγεσία να αποκρούσει ενδεχόμενες πιέσεις που θα ασκηθούν, για λήψη αποφάσεων. Το επιχειρεί αυτό, η Άγκυρα, κάθε φορά που διεξάγονται εκλογές στη χώρα. Πριν από τις εκλογές διατείνεται πως η προεκλογική περίοδος δεν προσφέρεται για λήψη αποφάσεων, ή παραπέμπει σε λήψη αποφάσεων μετά τις εκλογές, αλλά μετά συνεχίζει στην ίδια αδιάλλακτη πρακτική και στην ίδια αδιάλλακτη πολιτική.

Υπενθυμίζουμε πόσα εγκώμια έπλεξαν για τον Ταγίπ Ερντογάν, όταν εξελέγη, ο Νίκος Αναστασιάδης και οι υποστηρικτές του σχεδίου Ανάν. Μέχρι «εκσυγχρονιστικό ηγέτη με σύγχρονες αντιλήψεις» χαρακτήρισαν τον ισλαμιστή ηγέτη. Και στο τέλος, το ίνδαλμά τους αποδείχθηκε ένας αδίστακτος σουλτάνος. Το γεγονός ότι ο τουρκικός λαός δεν του επέτρεψε να καταστεί υπερ-σουλτάνος είναι το μόνο θετικό, το οποίο μπορεί να καταγραφεί. Όπως επίσης και η είσοδος στη Βουλή του φιλοκουρδικού κόμματος της Δημοκρατίας των Λαών.

Ας μη μιλούν, συνεπώς, κάποιοι για «πολλαπλές ερμηνείες» και για «θολά τοπία». Μία ερμηνεία υπάρχει και το τοπίο είναι ολοκάθαρο. Στο Κυπριακό δεν αλλάζει τίποτε. Η πανεθνική, αδιάλλακτη γραμμή της Τουρκίας συνεχίζεται και, επιπλέον, το όποιο ρευστό σκηνικό διαμορφωθεί μετά τις εκλογές, θα χρησιμοποιηθεί από την Άγκυρα ως πρόσχημα για απόκρουση υποδείξεων και παροτρύνσεων από τον διεθνή παράγοντα...