Σιγά-σιγά, αλλά σταθερά, ο Μουσταφά Ακιντζί ξετυλίγει το κουβάρι των παραπλανήσεων, τις οποίες οι κυβερνώντες σερβίρουν στον κυπριακό λαό, προς εντυπωσιασμό και προς αλίευση νοσταλγών της όποιας λύσης.

Για να αποδειχθεί για άλλη μία φορά ότι από την τουρκική πλευρά ενημερωνόμαστε για την πραγματικότητα, όπως παλαιότερα ενημερωθήκαμε για τη μυστική συμφωνία Κληρίδη-Ντενκτάς, για την επίδοση του εγγράφου συγκλίσεων Ντάουνερ, το οποίο για μήνες έψαχνε το Προεδρικό, αφού προηγουμένως διέψευδε ότι υπάρχει τέτοιο έγγραφο.

Ενώ, λοιπόν, οι κυβερνώντες μάς έλεγαν ότι θα υπάρξει «διασταυρούμενη» διαπραγμάτευση, και πως στις 17 του μήνα θα συζητείτο και το εδαφικό, ο Τουρκοκύπριος ηγέτης έκανε θρύψαλα τα επικοινωνιακά παιγνίδια των κυβερνώντων. Συγκεκριμένα, μετά τη συνάντησή του με τον Μπαν Κι Μουν και σε ερώτηση για τις δηλώσεις στις οποίες προέβη ο Υπουργός Εξωτερικών Ιωάννης Κασουλίδης, ο Μουσταφά Ακιντζί δήλωσε με πάσα ειλικρίνεια: «Συνομιλούμε για θέματα, όπως συμφωνήθηκε από την αρχή, όμως υπάρχει αμοιβαία συναντίληψη ότι συγκεκριμένα θέματα, όπως το εδαφικό και οι εγγυήσεις, θα έλθουν στο απώτερο μέλλον των διαπραγματεύσεων. Ασφαλώς επί της αρχής, μπορούμε να συζητούμε κριτήρια κ.ά. Όμως δεν μπορούμε να μιλούμε για τοποθεσίες και εικασίες, πριν επιτύχουμε αποτελέσματα σε άλλους τομείς. Δεν είναι αλήθεια ότι στη συνάντηση της 17ης Ιουνίου θα συζητήσουμε το εδαφικό».

Τελικά, για άλλη μια φορά, ισχύει αυτό που γίνεται πάντα. Γυρό-γυρό του μπάκαρη. Συζήτηση για τα συνταγματικά θέματα και άλλα δευτερεύοντα. Στις πτυχές, δηλαδή, που η ελληνοκυπριακή πλευρά καλείται να δώσει. Τα μεγάλα θέματα, εδαφικό, εγγυήσεις, αποχώρηση στρατευμάτων, θα συζητηθούν στο «απώτερο μέλλον». Αν ποτέ φθάσουμε στο «απώτερο μέλλον», αφού είναι σχεδόν βέβαιο ότι η Τουρκία με τις διχοτομικές προτάσεις που θα υποβάλει εν τω μεταξύ, θα φροντίσει να ανατινάξει τις συνομιλίες και να μη φθάσουμε ποτέ ώς το... απώτερο μέλλον.

Έχει όμως σημασία και μία αναφορά του Ακιντζί. Υπάρχει, τονίζει, «αμοιβαία συναντίληψη» ότι το εδαφικό και οι εγγυήσεις θα συζητηθούν στο «απώτερο μέλλον». Και όταν αναφέρεται σε «αμοιβαία συναντίληψη», εννοείται ότι για τον παραμερισμό των μεγάλων κεφαλαίων που αγγίζουν την πτυχή του Κυπριακού, ότι είναι θέμα εισβολής και κατοχής, συναίνεσε και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. Αυτά τα μεγάλα θέματα που αγγίζουν τα όρια της ασφάλειας, η οποία αποτελεί το ύψιστο κεφάλαιο ανησυχιών του κυπριακού Ελληνισμού, αφήνονται εκτός συζήτησης.

Στ' αλήθεια, παράθυρο ευκαιρίας αποτελεί αυτό που συμφωνήθηκε, ή συμφωνία που κλείνει το παράθυρο ευκαιρίας;

Είναι, λοιπόν, δυνατόν με τέτοιες διαδικασίες, οι οποίες, με συναίνεση της ελληνοκυπριακής ηγεσίας, αφήνουν εκτός συζήτησης τα μείζονα θέματα, να υπάρξει ελπίδα λύσης; Στην πραγματικότητα, με την επανάληψη συζήτησης χιλιοσυζητημένων θεμάτων, η λύση απομακρύνεται για άλλη μία 50ετία. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, ας μην έλθει αύριο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να καταγγείλει άλλους ότι δεν θέλουν λύση, ή σπρώχνουν τη λύση σε βάθος χρόνου. Αυτό θα πραγματοποιηθεί με δική του βούληση και με δική του συναίνεση, για συζήτηση, κατά προτεραιότητα, των θεμάτων που επιλέγει η τουρκική πλευρά...