Η Τουρκία οδηγείται σήμερα στις κάλπες. Πόσο ενδιαφέρει την Κύπρο το εκλογικό αποτέλεσμα; Την ενδιαφέρει πολλαπλώς, όχι μόνον όσον αφορά το αποτέλεσμα μιας εκλογικής διαδικασίας, που ήδη βρομάει από βία, νοθεία, απειλές και θάνατο αντιφρονούντων, ειδικά Κούρδων, αλλά και από τη συμπεριφορά του σουλτάνου Ερντογάν. Ξένα Μέσα έγραψαν ότι πρόκειται για «κρίσιμες εκλογές», για «στροφή» στην πολιτική ζωή της Τουρκίας ή ότι «κρίνεται το μέλλον της». Όμως, αν παρακολουθήσει και μελετήσει κανείς τα καθημερινά σχεδόν δημοσιεύματα του τουρκικού και ξένου Τύπου, θα καταλήξει σε μερικά χρήσιμα συμπεράσματα.

Πρώτον, ο Ερντογάν, παραβιάζοντας κάθε θεσμικό κανόνα, ενεπλάκη στην προεκλογική εκστρατεία υποσκελίζοντας και παραμερίζοντας ουσιαστικά τον στενό συνεργάτη του, Πρωθυπουργό Νταβούτογλου.

Δεύτερον, συμπεριφέρεται ως εάν ήδη να έχει κερδίσει τις εκλογές με άνετη πλειοψηφία.

Τρίτον, ενεργεί ως εάν ήδη το εκλογικό σώμα να του έδωσε τις υπερεξουσίες που αξιώνει ως Πρόεδρος. Ο Ερντογάν διεκδικεί ισχύ και εξουσίες που ξεπερνούν ακόμα και εκείνες των Σαουδαράβων μοναρχών.

Το ερώτημα, που πρώτο ανακύπτει, είναι εάν το κόμμα του, ΑΚΡ, θα κερδίσει άνετη πλειοψηφία των 276 εδρών και θα κυβερνήσει μόνο του. Αν θα κερδίσει 330 έδρες για να τροποποιήσει το Σύνταγμα και να οδηγήσει τη χώρα σε δημοψήφισμα ή θα κερδίσει 367 έδρες και να αλλάξει το Σύνταγμα μονομερώς και να εγκαθιδρύσει τον Ερντογάν ως τον απόλυτο δεσπότη. Υπάρχει ένα σοβαρότατο εμπόδιο: Οι Κούρδοι, οι οποίοι διεκδικούν το 10% των ψήφων ώστε να εισέλθουν στη Βουλή.

Αν οι Κούρδοι ξεπεράσουν το όριο του 10%, σημαίνει ότι ο Ερντογάν αποτυγχάνει στους στόχους του και υποχρεώνεται, μετά από 13 χρόνια αδιαμφισβήτητης εξουσίας, να τη μοιραστεί με ένα συνέταιρο. Οι Κούρδοι έχουν σημαντικά ενισχυθεί, ιδιαίτερα μετά την ηρωική αντίσταση του Κομπανί και εξαιτίας της αχρείας στάσης του Ερντογάν έναντί τους. Πέραν των Κούρδων, τουρκικά Μέσα και τα κόμματα της αντιπολίτευσης κατηγορούν τον Ερντογάν για την παταγώδη αποτυχία τού δόγματος Νταβούτογλου.

Η Τουρκία βρίσκεται σε αντιπαράθεση με όλους τους γείτονές της: Ρωσία, Ιράν, Ιράκ, Συρία, Ισραήλ, Ελλάδα, Αρμενία, Αίγυπτο, Κυπριακή Δημοκρατία. Ο Τύπος φιμώνεται, η δικαστική εξουσία ελέγχεται, η κοινωνία ισλαμοποιείται, η χώρα στρέφεται προς Ανατολάς και στον φονταμενταλισμό. Τι να αναμένει, λοιπόν, η Κύπρος από έναν τύραννο, που πιστεύει ότι θα ανασυστήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία; Οι θέσεις Ερντογάν στο Κυπριακό είναι γνωστές σε όσους δεν έχουν μνήμη χρυσόψαρου. Το Κυπριακό είναι ο αδύναμος κρίκος, επί του οποίου η κατοχική χώρα επιδιώκει να επιπέσει με όλη την ισχύ τής αδιστακτότητας και της επιθετικότητάς της.

Ο σουλτάνος λέγει ότι θέλει λύση και ξέρουμε τι είδους είναι αυτή η λύση. Δεν είναι η λύση που ο κυπριακός Ελληνισμός προσδοκά και ελπίζει, όντας η Κυπριακή Δημοκρατία μέλος της Ε.Ε. Ο Ερντογάν θεωρεί πως το τουρκικό σχέδιο επανάκτησης της νήσου, που ενεργοποιήθηκε από τη δεκαετία του ’50, έφτασε στον στόχο του: Την κατάργηση και κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας ως υποκείμενο του Διεθνούς Δικαίου. Η διζωνική, όπως έχει συνομολογηθεί και με την ολέθρια Κοινή Δήλωση Αναστασιάδη-κατοχικού Έρογλου, είναι το ιδεώδες εφαλτήριο για την προτεκτορατοποίηση και τουρκοποίηση της Κύπρου. Ο Ακιντζί είναι ο Δούρειος Ίππος για την υλοποίηση αυτού του στόχου. Γιατί; Διότι η Άγκυρα αποφασίζει, όχι αυτός.