Είναι ιδιαίτερα ενδεικτικές και αποκαλυπτικές οι δηλώσεις που έκανε στην Ουάσιγκτον η Βοηθός Υφυπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμάντα Σλόατ. Προσφέρονται για προβληματισμούς και εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων, οδυνηρών για την ελληνοκυπριακή πλευρά. Ερωτήθηκε η κ. Σλόατ για τις δηλώσεις του Αμερικανού Πρεσβευτή στη Λευκωσία, ο οποίος είπε ότι δεν θεωρεί το Κυπριακό θέμα εισβολής και κατοχής, και απάντησε με το γνώριμο ψευδοεπιχείρημα, πως «το νόημα των δηλώσεων παρερμηνεύθηκε». Διέφυγε διά της γνωστής πλαγίας, αλλά την ίδια στιγμή άφησε καθαρά να διαφανεί πως η εισβολή και η κατοχή της Τουρκίας είναι πια ξεπερασμένα. Δήλωσε σχετικά πως η αμερικανική πολιτική δεν υποβαθμίζει τη σοβαρότητα της εισβολής και κατοχής, αλλά έσπευσε να προσθέσει πως «είναι σημαντικό που η προσοχή των δύο ηγετών εστιάζεται στο μέλλον».

Τι συνάγεται από αυτήν τη δήλωση; Ότι η εισβολή και κατοχή ανήκει στο παρελθόν, και πως αυτό που έχει σημασία είναι ότι οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων την αφήνουν πίσω τους και επικεντρώνονται στο μέλλον.
Αλλά ποιο παρελθόν και ποιο μέλλον; Η εισβολή και κατοχή είναι παρούσα, είναι εδώ, αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες την προσπερνούν και αφιερώνονται μαζί με τον Μουσταφά Ακιντζί και τον Νίκο Αναστασιάδη στο μέλλον.
Εδώ χρειάζεται να παρέμβει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και να δηλώσει εάν αυτή είναι η απόφαση που του αποδίδουν οι Αμερικανοί. Να προσπεράσει την κατοχή και να επικεντρωθεί στη λύση των δικοινοτικών διαφορών.

Αλλά χρειάζεται απάντηση; Ναι, αυτή είναι η πρόθεση της κυπριακής ηγεσίας: Να θέσει στο περιθώριο την εισβολή και κατοχή, και να ασχοληθεί με τη λύση των προβλημάτων που προκύπτουν στις σχέσεις των δύο κοινοτήτων. Απόδειξη: Η συζήτηση ξεκινά πάντοτε από τις συνταγματικές ρυθμίσεις, τα ποσοστά συμμετοχής των δύο κοινοτήτων στους νέους θεσμούς του κράτους, αλλά ουδέποτε από τις πτυχές που αφορούν την εισβολή και κατοχή: Την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων, τις εγγυήσεις, την αποχώρηση των εποίκων, το εδαφικό. Κάτι ξέρουν οι Αμερικανοί περισσότερο από τους Κυπρίους...

Ερωτήθηκε όμως και η κ. Σλόατ, πώς είναι βέβαιη η αμερικανική κυβέρνηση ότι η Τουρκία στηρίζει λύση του Κυπριακού και απάντησε με σχετικές τοποθετήσεις του Μουσταφά Ακιντζί. Επειδή ο Ακιντζί, μη έχοντας τι άλλο να δηλώσει (τι ήθελαν να πει δηλαδή, ότι η Τουρκία δεν θέλει λύση;), οι Αμερικανοί παραλαμβάνουν τη σκυτάλη από τους κυβερνώντες και δίνουν πίστη σε όσα λέγει ο Ακιντζί. Αποενοχοποιείται εκ των προτέρων η Τουρκία, και αφού ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έχει δηλώσει επανειλημμένως ότι δεν τον ενδιαφέρει ποιος θα φέρει την ευθύνη ενός αδιεξόδου που θα κρατήσει την Κύπρο διχοτομημένη, τότε, αύριο, πώς θα βγει στη διεθνή κοινότητα για να κατηγορήσει την Τουρκία, ότι υπονόμευσε και οδήγησε σε αδιέξοδο τη διαδικασία;

Ουδένα θα πείσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Αφού δήλωσε πως έχει κοινό όραμα με τον Ακιντζί, πως με τον τελευταίο μπορεί να συνομιλήσει και να καταλήξει σε λύση, και πως δεν τον ενδιαφέρει να καταλογίσει ευθύνες στην Τουρκία, οι ευθύνες θα πέσουν στην ελληνοκυπριακή πλευρά. Η οποία είχε ως συνομιλητή τον μετριοπαθέστερο των Τουρκοκυπρίων ηγετών, μοιραζόταν μαζί του το κοινό όραμα και δεν τον βοήθησε να φθάσουν σε λύση.

Τα κακά μας είναι ακόμη πολύ πίσω...