Δεν γνωρίζουμε εάν ο Νίκος Αναστασιάδης, ο Αβέρωφ Νεοφύτου και ο Άντρος Κυπριανού θυμούνται, ή έχουν διαβάσει για την περίπτωση του Ραούφ Ντενκτάς, όταν μετά την εισβολή μετέβη μαζί με τον Γλαύκο Κληρίδη στην Πάφο, γενέτειρα του Ντενκτάς, και άφησαν να πετάξουν περιστέρια, σύμβολα ειρήνης και συναδέλφωσης. Θα θυμούνται ίσως τη συγκλονιστική εκείνη εικόνα της μάνας του αγνοουμένου, που έπεσε στα πόδια του Ντενκτάς και τον ικέτευε να βοηθήσει στην ανεύρεση του αγνοούμενου παιδιού της.

Και τότε είχαν δημιουργηθεί ελπίδες στον κυπριακό Ελληνισμό, ότι τα περιστέρια που άφησαν να πετάξουν στον ουρανό οι δύο ηγέτες αποτελούσαν προμήνυμα ελπίδας για μία ευρύτερη συνεννόηση, μέσα στο σκοτάδι που απλωνόταν στο νησί, μετά την τουρκική εισβολή.

Η συνέχεια ήταν απογοητευτική, έως δραματική. Τα περιστέρια του Ντενκτάς μεταμορφώθηκαν σε γεράκια, οι αγνοούμενοι παρέμειναν αγνοούμενοι και το Κυπριακό συνέχισε να παραμένει άλυτο μέχρι σήμερα.
Πόσες παρόμοιες ελπίδες δημιουργήθηκαν στο παρελθόν, πόσες συμφωνίες έγιναν στο χαρτί, πόσους εμπαιγμούς βίωσε ο κυπριακός Ελληνισμός και από τους ηγέτες του, και από τους Τούρκους και από τους ξένους, και πόσες ψεύτικες ελπίδες τού πρόσφεραν όλοι, χωρίς τελικά να επιβεβαιωθεί οτιδήποτε και χωρίς να υπάρξει τέλος στην τραγωδία του...

Γιατί αναφερόμαστε στον Νίκο Αναστασιάδη, στον Αβέρωφ Νεοφύτου και στον Άντρο Κυπριανού; Διότι έχουν μακρά θητεία στην πολιτική. Και τουλάχιστον πρέπει να θυμούνται και την περίπτωση του Ντενκτάς που προαναφέραμε και άλλες παλαιότερες και πιο πρόσφατες περιπτώσεις, κατά τις οποίες δημιουργήθηκαν στον κυπριακό Ελληνισμό παρόμοιες ψευδαισθήσεις. Και επειδή είτε έχουν ζήσει αυτές τις στιγμές, είτε οφείλουν να έχουν γνώση -πρέπει να έχουν ως άνθρωποι που χειρίζονται το εθνικό θέμα- τέτοιων πικρών εμπειριών, έχουν καθήκον να μη δημιουργούν φρούδες ελπίδες και να μην επιχειρούν με επικοινωνιακά τεχνάσματα, με «βόλτες ειρήνης» και με ΜΟΕ, να παραπλανήσουν τον κυπριακό Ελληνισμό και να του δημιουργούν ψεύτικες εικόνες και ψεύτικα οράματα.

Σίγουρα, ο Μουσταφά Ακιντζί δεν είναι Ραούφ Ντενκτάς. Μπορεί ακόμη να διακατέχεται από ειλικρινή βούληση να φθάσει σε μια συμβιβαστική συμφωνία. Αλλά, στο τέλος, οι αποφάσεις βρίσκονται στην Άγκυρα. Ούτε ένα οδόφραγμα δεν μπορεί να ανοίξει ο Ακιντζί, αν δεν πάρει την άδεια του στρατιωτικού διοικητή του Αττίλα.

Συνεπώς, όσες φορές και να περιηγηθούν την ελεύθερη και την κατεχόμενη Λευκωσία, όσες φορές και να επισκεφθούν τη γενέτειρά τους Λεμεσό οι δύο ηγέτες, το Κυπριακό δεν λύεται ούτε με βόλτες, ούτε με ΜΟΕ.
Το Κυπριακό θα λυθεί, μόνο όταν η Τουρκία παραιτηθεί από τις διχοτομικές θέσεις της, όταν ακυρώσει τα σχέδιά της για διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και κατάληψη όλης της Κύπρου, ή όταν η ηγεσία μας αποφασίσει ότι πρέπει να θέσει την υπογραφή της κάτω από τη λύση που θέλει η Τουρκία.

Δεν θεραπεύεται ο καρκίνος με παυσίπονα και δεν λύεται το Κυπριακό με επικοινωνιακές βόλτες. Ακόμη και την ώρα που οι Τούρκοι ηγέτες αφήνουν να πετάξουν στον αέρα περιστέρια, απλώς το πράττουν χάριν της εικόνας. Τα περιστέρια μετατρέπονται στη συνέχεια σε γεράκια...