Γιατί η Κυπριακή Δημοκρατία αποφάσισε και με συντονισμένο αγώνα με την Ελλάδα πέτυχε να ενταχθεί ολόκληρη στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Για δύο, κυρίως, λόγους, πέραν πολλών άλλων παραμέτρων. Πρώτον, για ασφάλεια έναντι της επιθετικότητας της Τουρκίας. Δεύτερον, για να διεκδικήσει εντός της Ε.Ε. εκείνες τις δυνατότητες και να αξιοποιήσει εκείνες τις δυνάμεις, ώστε να επιτύχει απαλλαγή από το αττιλικό άγος. Πόσο η Λευκωσία αξιοποίησε τη συμμετοχή της στην Ε.Ε.; Όχι στον βαθμό και στην έκταση που όφειλε να πράξει. Πόσες φορές η καρέκλα της Κύπρου ήταν άδεια σε κρίσιμες συνόδους και πόσες φορές η Λευκωσία απέφυγε να διεκδικήσει ή και να υπερασπίσει θέσεις της για να μη… χαλάσει το ανύπαρκτο κλίμα συνομιλιών κωφών.

Τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα τους τελευταίους μήνες, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, ο Υπουργός Εξωτερικών και ο Κυβ. Εκπρόσωπος επιμένουν, ορθά, ότι η Κυπριακή Δημοκρατία ζητά ενεργό συμβολή και παρουσία της Ε.Ε. στις συνομιλίες. Γιατί; Διότι η αναζητούμενη λύση πρέπει να είναι συμβατή με τις αρχές και αξίες της Ένωσης, με το κοινοτικό κεκτημένο και με το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο. Οι κυβερνώντες εννοούν όσα δηλώνουν; Όχι, βέβαια! Δύο αποδείξεις, μεταξύ άλλων. Πρώτον, η Κοινή Δήλωση Αναστασιάδη-κατοχικού Έρογλου, παρά τις απέλπιδες εξηγήσεις Αναστασιάδη, συγκρούεται με όσα τώρα αναμέλπει περί αρχών, αξιών και τεσσάρων ελευθεριών της Ε.Ε. Δεύτερον, οι Τούρκοι είναι ξεκάθαροι: Δεν θέλουν καμία ή ανώδυνη εμπλοκή της Ε.Ε. και έχουν τον λόγο τους: Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι κράτος-μέλος της Ε.Ε., που η Άγκυρα θεωρεί ως «εκλιπούσα».

Τώρα, ξανά, οι Τούρκοι έχουν και υποστηρικτές, τους Βρετανούς. Ο Αρμοστής τους, μετά την τελευταία συνάντησή του με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη και ερωτηθείς σχετικά, υπέδειξε πως ναι μεν χρειάζεται η συμβολή της Ε.Ε. αλλά… Η διαδικασία ανήκει στον ΟΗΕ. Πιο ξεκάθαρος και σαφής ήταν ο Γερμανός πρέσβης, που υποστήριξε τη θέση της ελληνικής πλευράς για «ενεργό εμπλοκή της Ε.Ε. αφού η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μέλος της». Θα ανέμενε κανείς πως ο Πρόεδρος θα επέμενε στις πρότερες θέσεις του. Κι όμως: Μιλώντας σε τελετή εις μνήμην Γ. Κρανιδιώτη, είπε: «Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία πως η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση προσφέρει το πλαίσιο -και είναι αυτό που αποτιμάται σήμερα δέκα χρόνια μετά- πάνω στο οποίο μπορούμε να οικοδομήσουμε την έντιμη κι αποτελεσματική λύση του Κυπριακού. Θα πρέπει να το αξιοποιήσουμε».

Αφού αναφέρθηκε στο δείπνο με τον Ακιντζί, ο Πρόεδρος επισήμανε πως συζήτησαν «μεταξύ άλλων και τη δυνατότητα συμβουλών από την Ε.Ε. και τη συμβολή που μπορεί να διαδραματίσει η Ε.Ε. στη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των τεσσάρων ελευθεριών, γενικότερα πώς θα ήταν δυνατόν αξιοποιώντας την ιδιότητα και την παρουσία μας στην Ευρώπη να διασφαλίσουμε τον κάθε Κύπριο για να ξεπεραστούν οι φοβίες, οι ανησυχίες, οι ανασφάλειες». Ώστε, λοιπόν, η ενεργός συμβολή της Ε.Ε. για να ελέγχει ότι οι πρόνοιες της επιδιωκόμενης λύσης θα είναι εν παντί συμβατές με τις αρχές, αξίες και τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και τις τέσσερις βασικές ελευθερίες, που αποτελούν τον θεμέλιο λίθο της Ένωσής μας, μετατράπηκαν σε.. «συμβουλές» και «συμβολή». Ακόμα δεν ξεκίνησαν οι συνομιλίες και άρχισαν οι πολιτικές εκπτώσεις. Τι άλλο χειρότερο και ίσως εφιαλτικότερο να αναμένουμε;