«Δεν τίθεται θέμα αεροδρομίου Τύμπου, και ούτε τέθηκε κάτι τέτοιο από τον Μουσταφά Ακιντζί», δήλωσε μετά το πέρας της συνεδρίας του Συμβουλίου Αρχηγών των Κομμάτων ο Αναπληρωτής Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Βίκτωρας Παπαδόπουλος.

Αν, όμως, δεν ετέθη τέτοιο θέμα από την τουρκοκυπριακή πλευρά, έχει τεθεί από την Κυβέρνηση! Με τον νούν του έκανε πανηγύρια ο Υπουργός Εξωτερικών, όταν δήλωνε στη «Μιλιέτ», ότι η Κυβέρνηση προχωρεί σε «ασκήσεις επί χάρτου» γι' αυτό το θέμα; Πώς έχει τις λύσεις να αντιμετωπίσει τέτοια κρούση από την τουρκική πλευρά; Πώς υπάρχει η «μαγική συνταγή» να νομιμοποιηθεί το παράνομο αεροδρόμιο, χωρίς να επηρεάζονται τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας; Και πώς ο ίδιος αδημονεί να ταξιδεύσει από το «Ερτζάν», για να φθάνει πιο γρήγορα στις Βρυξέλλες;

Από την κοιλιά του τα έβγαλε όλα αυτά ο κ. Κασουλίδης; Ή μήπως επιβεβαιώνουν το γεγονός ότι η Κυβέρνηση είναι έτοιμη να θέσει θέματα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, πριν ακόμη τα θέσει η τουρκική πλευρά;
Αφού δεν τίθεται για την Κυβέρνηση θέμα «Ερτζάν», πώς τίθεται από τον Υπουργό των Εξωτερικών της; Υπάρχουν πέραν των δύο κέντρα αποφάσεων στην Κυβέρνηση; Ο Υπουργός Εξωτερικών αυτοσχεδιάζει και προτείνει, εν αγνοία του Προέδρου της Δημοκρατίας, ή κρύβεται ο ένας πίσω από τον άλλον;

Αλλά, για να μη θεωρηθεί ότι αδικούμε την Κυβέρνηση, οφείλουμε να υποδείξουμε πως αν η Κυβέρνηση, κατόπιν ωριμοτέρων σκέψεων που ακολούθησαν τις «ασκήσεις επί χάρτου», αντελήφθη ότι δεν υπάρχει τρόπος νομιμοποίησης του παράνομου αεροδρομίου, χωρίς να θίγονται τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, και αποφάσισε να εγκαταλείψει προθέσεις της, τότε καλώς έθεσε στο περιθώριο αυτό το θέμα.
Επισημαίνουμε ότι ορθώς πολιτικοί ηγέτες τόνισαν ότι η λειτουργία του παράνομου αεροδρομίου αποτελεί νομικά και πολιτικά πολύπλοκο και σύνθετο θέμα, και δεν μπορεί να προβάλλεται ως αντίδωρο στην επιστροφή της Αμμοχώστου.

Η «Σημερινή», ευθύς εξαρχής, είχε προειδοποιήσει ότι δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις νομιμοποίησης του παράνομου αεροδρομίου και η Τουρκία δεν θα δεχόταν ποτέ να υπαχθεί το «Ερτζάν» κάτω από τον έλεγχο της Κυπριακής Δημοκρατίας, ή των Ηνωμένων Εθνών. Και περαιτέρω συζήτηση αυτού του θέματος θα ενέπλεκε την ελληνοκυπριακή πλευρά σε επικίνδυνες ατραπούς, από τις οποίες δεν θα μπορούσε να εξέλθει, χωρίς να καταβάλει το κόστος ημι-αναγνώρισης του ψευδοκράτους.

Η επιστροφή της Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους της δεν μπορεί να αποτελέσει ΜΟΕ, ούτε αντίδωρο σε οποιαδήποτε έμμεση, ή άμεση αναγνώριση του ψευδοκράτους. Αποτελεί απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας και έτσι πρέπει να τίθεται στις συνομιλίες. Δεν μπορεί να αναμένει την επίλυσή του μέχρι τη συνολική λύση του προβλήματος, αλλά η ελληνοκυπριακή πλευρά έχει κάθε δικαίωμα να το θέσει κατά προτεραιότητα στη συζήτηση του Κυπριακού.

Αυτό διαλαμβάνεται και στη συμφωνία Κυπριανού-Ντενκτάς, στην οποία τονίζεται ότι το θέμα θα συζητηθεί κατά προτεραιότητα. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έχει καθήκον να το προτάξει στη συζήτηση και να ζητήσει από τον κ. Ακιντζί να ανταποκριθεί. Αποτελεί απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας και περιλαμβάνεται στη συμφωνία που υπέγραψε ο Ντενκτάς. Δεν μπορεί να το αρνηθούν ούτε ο Ακιντζί, ούτε η Άγκυρα.

Γιατί, επιτέλους, πάντοτε να αποδεχόμαστε να συζητούνται κατά προτεραιότητα πτυχές που θέτει η τουρκική πλευρά και να μην απαιτούμε συζήτηση των πτυχών που θεωρούνται καίρια και σημαντικά για τη δική μας πλευρά;