Κάθε φορά που επαναρχίζει ένας νέος κύκλος συνομιλιών, οι ηγέτες μας και οι εκπρόσωποι των Ηνωμένων Εθνών αρχίζουν να σερβίρουν στον λαό τα ίδια μπαγιάτικα παραμύθια, που τα ακούμε εδώ και μία 40ετία.

Και όσον αφορά τα Ηνωμένα Έθνη, ακούσαμε προχθές από τον κ. Άιντα να μας σερβίρει το ίδιο ψευδοεπιχείρημα το οποίο ακούαμε από το στόμα του Βάλντχαϊμ, του Κουεγιάρ, του Γκάλι, του Κόφι Ανάν και των κατά καιρούς απεσταλμένων τους. «Υπάρχει μία ευκαιρία, η καλύτερη εντός μίας δεκαετίας», μας είπε ο ουρανοκατέβατος Νορβηγός διπλωμάτης. Και ασφαλώς υπονοεί ότι η άλλη καλύτερη ευκαιρία της δεκαετίας ήταν το σχέδιο Ανάν! Αυτό και μόνο καταδεικνύει προς τα πού θα κινηθεί..

Για την «καλύτερη ευκαιρία» μάς μιλούσαν όλοι οι προκάτοχοί του και ο κυπριακός λαός γνωρίζει πόσες «καλές ευκαιρίες» κατέστησαν εφιαλτικά αδιέξοδα.
Όσον αφορά τους δικούς μας ηγέτες, οι σημερινοί κυβερνώντες σερβίρουν στον λαό το ίδιο μπαγιάτικο παραμύθι.

Πότε είναι το «μομέντουμ», πότε πιπιλίζουν τον... συναγερμό που παρατηρείται στη διεθνή κοινότητα να λύσει το Κυπριακό -ωσάν και η διεθνής κοινότητα δεν έχει άλλα πολύ σοβαρότερα προβλήματα να αντιμετωπίσει- πότε παρουσιάζεται το Συμβούλιο Ασφαλείας να προσφέρει την καθολική υποστήριξή του -και πρακτική υποστήριξη δεν είδαμε ποτέ- πότε έφυγε ο Ντενκτάς και ήλθε ο μετριοπαθής Ταλάτ, πότε το κίνητρο της λύσης είναι το φυσικό αέριο, άλλοτε είναι οι πανέτοιμοι επενδυτές να χύσουν πακτωλό θησαυρού για την οικονομική ευημερία των κατοίκων της επανενωμένης Κύπρου, πότε είναι οι συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου, και πότε η επιστροφή της Αμμοχώστου.

Λησμονήσαμε και το κοινό ανακοινωθέν Αναστασιάδη-Έρογλου, την παρέμβαση Μπάιντεν, και το αιώνιο επιχείρημα, πως η Τουρκία είναι απομονωμένη, και θέλει λύση του Κυπριακού για να παίξει τον ρόλο της στο ενεργειακό και στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Η ιστορία του Κυπριακού είναι γεμάτη από παραμύθια και παραμυθάδες, και το ίδιο επαναλαμβάνεται και σήμερα.
Είναι όμως τόσο εξόφθαλμα τα ψέματα, ώστε κανείς από τους παραμυθάδες δεν τολμά να υποδείξει έστω και ένα δείγμα γραφής από την Άγκυρα, που να καταδεικνύει βούληση υποχώρησης από τις ακραίες θέσεις της και εγκατάλειψη των επεκτατικών σχεδίων της κατά της Κύπρου, ώστε να πεισθεί ο λαός ότι πράγματι υπάρχει ισχυρός λόγος και έρεισμα ότι ο διάλογος θα καταλήξει σε λύση.

Διότι εδώ βρίσκεται η αλήθεια και η πραγματικότητα, και όχι το ψέμα και η ψευδαίσθηση.
Έχει σήμερα είτε ο Άιντα, είτε ένας εκ των κυβερνώντων, σαφές δείγμα και έμπρακτη απόδειξη ότι η Τουρκία έχει βούληση να διαπραγματευθεί μία έντιμη, και όχι νόθα, ειρήνη; Αν έχουν, να το καταθέσουν και να τρέξουν αμέσως στο τραπέζι του διαλόγου.

Αν δεν έχουν, να σταματήσουν να πουλούν μπαγιάτικα παραμύθια στον λαό. Να πουν αλήθειες. Ξεκάθαρα να δηλώσουν πως πάνε σε ένα διάλογο με βάρκα την ελπίδα, και πως πρόθεσή τους είναι παίζουν με τον χρόνο, να δείχνουν στον λαό ότι προσπαθούν για λύση, ενώ στην πραγματικότητα, διά των άκαρπων συνομιλιών, τσιμεντώνουν τη διχοτόμηση και προσφέρουν χρόνο στο ψευδοκράτος να εδραιωθεί.

Άραγε, ενώ κατηγορούν άλλους ότι επιθυμούν τη διχοτόμηση, μήπως τελικά είναι αυτοί, που διά της πολιτικής τους, εδραιώνουν τη διχοτόμηση;