H Eλλάδα, με επίσημη δήλωση του Υπουργού της επί των Εξωτερικών, αποποιείται το ζυριχικό δικαίωμα της εγγυήτριας δύναμης της Κυπριακής Δημοκρατίας."Δεν χρειάζονται εγγυήτριες δυνάμεις πια", δήλωσε ο Νίκος Κοτζιάς. Ξεκάθαρη θέση, ιδιαίτερα μετά τα όσα έπαθε η Κύπρος από τις δύο εγγυήτριες δυνάμεις, και όσα τους επέτρεψε να κάμουν, η τρίτη εγγυήτρια δύναμη.

Δεν υπάρχει κανένα κράτος στον κόσμο, το οποίο βρίσκεται υπό την κηδεμονία ξένων κρατών, με την ετικέτα της εγγυήτριας δύναμης. Και μία δοτή διευθέτηση, η οποία εφευρέθηκε πριν από 55 χρόνια, κάτω από διαφορετικές συνθήκες, και με έναν κόσμο εντελώς διαφορετικό από τον σημερινό, δεν νοείται να συνεχίσει να ισχύει. Άλλωστε και η Βρετανία έχει τοποθετηθεί, στο παρελθόν, ότι, αν οι δύο κοινότητες θέλουν να απαλλαγούν των εγγυήσεών της, δεν έχει πρόβλημα να τερματίσει αυτόν τον ρόλο.

Η δήλωση του Νίκου Κοτζιά, έπρεπε να τύχει αξιοποίησης από την κυπριακή κυβέρνηση. Και επίσημα να θέσει αίτημα και προς τη Βρετανία και προς την Τουρκία, να δηλώσουν ότι δεν επιθυμούν να παραμένουν εγγυήτριες δυνάμεις. Το ίδιο αίτημα, να τεθεί υπόψη και των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να κληθούν να το στηρίξουν.

Δεν βλέπουμε, όμως, να υπάρχει τέτοια διάθεση, προφανώς για να μη χαλάσει το καλό κλίμα που δημιουργείται ενόψει της επανέναρξης των συνομιλιών και της "εκλογής" του Μουσταφά Ακιντζί. Πάντοτε οι κυβερνήσεις μας απέφευγαν να θέσουν σε δύσκολη θέση την Τουρκία και να την εκθέσουν ενώπιον της διεθνούς κοινότητας. Πάντοτε αποφεύγουν να θέσουν αιτήματα και προτάσεις που, εκ προοιμίου, εκτιμούν ότι θα απορριφθούν από την Τουρκία, φοβούμενες ότι θα θέσουν σε κίνδυνο τις συνομιλίες.

Βεβαίως, είναι εκ των προτέρων βέβαιο ότι η Τουρκία θα απορρίψει οποιοδήποτε αίτημα για ακύρωση του "δικαιώματός" της να ασκεί ρόλο "εγγυήτριας". Διότι, ένα τέτοιο ενδεχόμενο, θα της αφαιρέσει και το πρόσχημα επέμβασης στα εσωτερικά του κυπριακού κράτους και θα της αφαιρέσει τον πέπλο νομιμότητας διά του οποίου πραγματοποίησε, πριν από 40 χρόνια, την εισβολή της στην Κύπρο και τη συνέχιση της στρατιωτικής κατοχής της.

Η Τουρκία θεωρεί κόκκινη γραμμή τη συνέχιση του ρόλου της ως εγγυήτριας δύναμης, ακόμη και ύστερα από ενδεχόμενη λύση. Δεν αποκρύπτει τις απώτερες επιδιώξεις της. Ακόμη και σε ενδεχόμενη λύση, θα συνεχίσει να ασκεί τον ρόλο του αυθαίρετου κηδεμόνα επί του κυπριακού κράτους. Αξιώνει να είναι εγγυητής και του τουρκοκυπριακού συνιστώντος κράτους και του ελληνοκυπριακού συνιστώντος κράτους. Όχι απλώς συνεταίρος, όχι απλώς συγκυρίαρχος, αλλά απόλυτος διαχειριστής του μέλλοντος του κυπριακού λαού, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Και μόλις το επιτρέψουν οι συγκυρίες, να παρέμβει και να προχωρήσει σε διάλυση του κυπριακού κράτους, και μετατροπή του κυπριακού Ελληνισμού, σε κοινότητα προς εξαφάνιση.

Εν ολίγοις, δεν νοείται λύση με διατήρηση των εγγυητικών "δικαιωμάτων" της Τουρκίας. Λύση, η οποία θα περιέχει πρόνοιες για εγγυήτριες δυνάμεις, θα αποτελεί προοίμιο βέβαιης διάλυσης του κυπριακού κράτους και εξαφάνισης του κυπριακού Ελληνισμού.