Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έσπευσε να προσφέρει ως δώρο, στον Μουσταφά Ακιντζί, κάποια λεγόμενα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Εκ πρώτης όψεως, δεν φαίνεται να υποκρύπτουν κάποια επικινδυνότητα για την ελληνοκυπριακή πλευρά. Όμως τα ΜΟΕ, όπως πολλάκις τονίστηκε, δεν αποτελούν λύση και απλώς εξελίσσονται σε επικοινωνιακό παιγνίδι προς άγραν θετικών σχολίων από τη διεθνή κοινότητα. Και σχεδόν πάντοτε, τα προσφερόμενα από την ελληνοκυπριακή πλευρά μέτρα περνούν από το κόσκινο του Αττίλα και εγκρίνονται, ή απορρίπτονται, ανάλογα με την κρίση των κατοχικών δυνάμεων.

Μέσα στην απέλπιδα προσπάθεια της ηγεσίας μας, ακόμη και το θέμα της επιστροφής της Αμμοχώστου, το οποίο αποτελεί αίτημα των Ηνωμένων Εθνών, όπως περιέχεται στα ψηφίσματά τους και όπως διαλαμβάνει η συμφωνία Κυπριανού-Ντενκτάς (να συζητηθεί ως θέμα προτεραιότητας), υποβιβάστηκε σε θέμα ΜΟΕ. Για να απορριφθεί από την τουρκική πλευρά, η οποία επιμένει στην αδιάλλακτη θέση, ότι το θέμα Αμμοχώστου πρέπει να συζητηθεί στο πλαίσιο της εδαφικής πτυχής.
Οι ηγέτες μας έχουν εθισθεί σε μία ζημιογόνα τακτική, να προσφέρουν, είτε στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων είτε στο θέμα ΜΟΕ, χωρίς προηγουμένως να διαπραγματεύονται και να ζητούν ανάλογα ανταλλάγματα.

Ο Τάσσος Παπαδόπουλος, μετά το δημοψήφισμα του 2004 και σε μία προσπάθεια να καταπραΰνει τις αντιδράσεις της διεθνούς κοινότητας έναντι της καταψήφισης του σχεδίου Ανάν, εξήγγειλε μέτρα παραχώρησης προνομίων προς τους Τουρκοκυπρίους, χωρίς ούτε η τουρκοκυπριακή πλευρά να ανταποκριθεί, ούτε και η διεθνής κοινότητα να μειώσει τις εχθρικές αντιδράσεις της προς την ελληνοκυπριακή πλευρά. Κατεδαφίσαμε ακόμη και το τείχος στην οδό Λήδρας, σε μία προσπάθεια να στείλουμε μηνύματα -ως να είμαστε υποχρεωμένοι να αποδείξουμε, εμείς τα θύματα της διχοτόμησης- ότι επιδιώκουμε και θέλουμε την επανένωση.

Ήλθε ακολούθως ο Δημήτρης Χριστόφιας για να εξαγγείλει, χωρίς καμία πίεση και χωρίς να υπάρχει διάλογος και χωρίς να διαπραγματευθεί την προσφορά του, την αποδοχή της παραμονής μεγάλου αριθμού εποίκων. Δώρο προς τον «σύντροφο» Ταλάτ.

Έρχεται σήμερα ο Νίκος Αναστασιάδης να προσφέρει και πάλιν ως δώρο άλλα ΜΟΕ, χωρίς να ζητά, επί παραδείγματι, ως αντάλλαγμα την προστασία των χριστιανικών ναών και συντήρηση και αναστήλωση των βεβηλωμένων στα κατεχόμενα ιερών μνημείων μας.

Είμεθα η πλευρά η οποία δικαιούται να λάβει και δεν υποχρεούται να δίδει. Ουδέποτε η τουρκική πλευρά προέβη σε μονομερείς χειρονομίες καλής θέλησης, οι οποίες να υποβοηθούν το κλίμα των διαπραγματεύσεων, ή να αποκαθιστούν την επαφή μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Πάντοτε οι ηγεσίες μας, είτε ως αποτέλεσμα ακατανίκητου εθισμού να αποδείξουν ότι αποτελούν το καλό παιδί και θέλουν λύση, είτε αισθανόμενοι την ανάγκη «απολογιών» για σωστές αποφάσεις, αλλά μη αρεστές στους ξένους, που έλαβε ο κυπριακός Ελληνισμός, βιάζονται να προσφέρουν, χωρίς να λάβουν.

Έστω. Τώρα και μετά την κατάθεση μονομερών ΜΟΕ, από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, θα μετρήσουμε και τη βούληση του Μουσταφά Ακιντζί, εάν είναι έτοιμος να ανταποκριθεί, προσφέροντας ως αντίδωρο τα δικά του ΜΟΕ προς την ελληνοκυπριακή πλευρά. Αναμένουμε να δούμε...